Isaac del Toro Archieven • Baaij & van Zon

26 juli 202626 juli 2026

Saaie Tour?

Het geel mag dan wel als de Heilige graal van de Tour gezien worden.

Maar… de Tour is veel en veel meer dan de gele trui! Voor wie alleen het geel geldt, voelt deze Tour als saai. Dat is wat ik om mij heen hoor. In mijn ogen doen deze wielerliefhebbers zichzelf zeer tekort.

De Tour 2026 onderscheidt zich van vele voorgaande tours. De extreme hitte levert heroïsche beelden op en vraagt zoveel van de renners. Ook de hoge nooit eerder- in die mate getoonde snelheid – zorgt voor ver -en bewondering. De Nederlandse debutanten in de Tour presteren boven verwachting. De strijd om het groen, wit en bollentrui blijft tot op de één na laatste dag van de Tour spannend. Hoezo saai?

“Leeuwenhart” Carapaz wint de Koninginnenrit!

Direct na zijn overwinning van gisteren belt Pogacar naar zijn vriendin Urska Zigart. Zij moet even voor hem nakijken wat ook weer record is dat in 1995 op de Alpe D’Huez werd gehaald door de Italiaans renner Marco Pantani (1970 – 2004) met de bijnaam het olifantje, en daarna nooit meer verbroken is. Hij wil weten of hem dat gelukt is. Zij kan hem geruststellen. Pogacar rijdt de Alpe D’Huez in 35.27 minuten omhoog. Pantani deed dat in 36.53 minuten.

25 juli 202628 juli 2026

Carapaz beloont zichzelf voor een geweldige Tour

Als we het nog niet wisten, dan werd het gister op grandioze wijze bevestigd. Tadej Pogacar is de allergrootste. Niet alleen van deze generatie, maar van alle tijden. Daar zullen de oudere lezers wellicht anders over denken. Merckx is immers de meest succesvolle wielrenner, maar Pogacar behaalt op dit moment onwaarschijnlijke prestaties. Ik heb het gister al geschreven. Er staat werkelijk geen maat op de Sloveense renner uit Klanec, een buurtschap nabij Komenda, ongeveer een half uur ten noorden van de hoofdstad Ljubljana. Gister zag ik voor de televisie een man met een missie, een man die aan wilde tonen aan de wereld dat hij de allerbeste is. En de pose die hij aannam net na de finish was tekenend daarvoor. Hij kwam over de finish, gaf zijn fiets af en spreidde zijn armen en zonder woorden wilde hij hiermee zeggen, “er zijn haters, dat mag, maar wat ik hier heb laten zien is voor de geschiedenisboeken!”. En zo is het. Het was een prestatie waar men het over 25 jaar nog heeft. 35 minuten en (inmiddels) 27 seconden. 1 volle minuut sneller dan de snelste tijd die door Pantani in de boeken werd gereden en waarvan niemand ooit had verwacht dat deze nog gebroken zou worden.

Haarspelden naar de wielerhemel

Hoe mooi klinkt dat! Deze poëzie is afkomstig van Thierry Gouvenou de architect. Het klinkt allemaal lieflijk maar dat is schijn! ‘Is het wel verantwoord deze twee zware dagen aan het eind van de Tour te houden?’ Bram Tankink – hij zit aan tafel bij Vive le Velo – vindt van wel maar de renners hadden zich wel iets beter kunnen/moeten voorbereiden door de vorige dagen wat rustiger te rijden.’

24 juli 202625 juli 2026

Nu is het zeker: Pogacar is the G.O.A.T.

Eindelijk zit de “Nederlandse berg” weer in het parcours van de Tour de France. Ik heb de berg al meerdere malen beklommen. De berg staat zelfs voor eeuwig op mijn kuit “geplakt”. Er zijn bergen in de Tour de France die zwaar zijn. Er zijn bergen die mooi zijn.

En er is Alpe d’Huez!

Geen enkele beklimming spreekt zo tot de verbeelding als deze beroemde berg met zijn 21 haarspeldbochten. Al sinds 1952 vormt Alpe d’Huez het decor van heroïsche gevechten, dramatische nederlagen en onvergetelijke overwinningen. En het werd vandaag een waanzinnige beklimming. Ik kan mij niet herinneren dat er zoveel mensen op de berg stonden.

Visma/LaB pakt de draad weer op

Wanneer je geïnteresseerd bent in de mens achter de renner – en daarmee wordt niet bedoeld een soort flauw Libelleverhaaltje – maar waar het gaat hoe de sportman zich verhoudt met zijn fiets en het peloton lees dan; Ik Ben Renner van Nando Boers. Boers weet duidelijk met zijn vragen vertrouwen te wekken en de antwoorden zijn dan ook openhartig en eerlijk er wordt eerst nagedacht voor er een antwoord volgt.

En wat nu voor Visma?

De rookwolken van gister zijn opgetrokken. En wat overblijft zijn vragen, veel vragen. De belangrijkste vraag zal zijn voor Visma, en wat nu? Vandaag op de rustdag zal het gesprek met de ploeg een totaal andere insteek krijgen dan de voorbereiding vooraf aan deze Tour. Hun kopman (Vingegaard) is uit de Tour. Daar was ook met de samenstelling van de ploeg ook deze Tour op afgestemd. Het doel is het rijden voor de gele trui. Die ambitie c.q. doel is door de valpartij van de Deen als sneeuw voor de zon verdwenen. Dus rijst de vraag wat de geel/zwarte brigade nu nog in de laatste week kan doen.

De stunt van Remco

Thierry Chouvenou weet voor de liefhebbers van de Tour de spanning mooi op te bouwen. Voor de tweede rustdag is er de cliffhanger die voor verrassingen kan zorgen. Een koers van Kampioenen! De openingsfase is in de ogen van de Tour-architect redelijk rustig maar na 130 kilometer wordt het al een stuk zwaarder wanneer de Col de la Croisette overwonnen moet worden 4.6 kilometer klimmen bij een stijgingspercentage van 11.2%. Support van ploeggenoten is gewenst wordt voor alle zekerheid aangegeven en dat telt ook voor de volgende beklimming de Côte du Mont 2.1 km klimmen stijgingspercentage is 8.3% maar dan is daar ook nog het klapstuk van de dag waar de kampioenen het onderling gaan uitmaken. Het plateau Solaison nog weer eens 11.3 kilometer klimmen met een stijgingspercentage van 9%. over een vrij lange smalle weg.

19 juli 202628 juli 2026

Geweldige overwinning van Evenepoel

Rectificatie

Allereerst moet ik echt iets rectificeren. Ik noemde gister de naam van McNulty die geweldig werk deed voor Pogacar, maar dat moest natuurlijk Grossschartner zijn. Ik zou daar de Oostenrijker veel te veel tekortdoen, als ik dit niet zou corrigeren. De renner die jarenlang voor Bora/Hans Grohe reed en in 2023 overstapte naar de Miljardairsploeg van UAE, is voor Pogacar goud waard in deze Tour. Het beulswerk wat hij doet (vaak in de tweede stint met Wellens als eerst Politt het peloton al heeft uitgedund), is in geen geld meer uit te drukken, Dit soort rijders maakt de UAE-ploeg zo sterk. Dat zijn ook exact de renners, die een Visma/Lab en Red Bull/Bora mist.

Vuurwerk in de Vogezen

Hoewel de Tour – gelukkig – nog niet voorbij is en er nog hele mooie ritten in het verschiet liggen, zijn er ploegen die blij kunnen zijn met hun overwinningen en ploegen die wat onder de radar blijven. Natuurlijk komt iedereen naar de Tour in de hoop solo of met de ploeg een etappe te kunnen winnen, een trui om de schouders te krijgen of de prijs van de strijdlust en zo op het podium te mogen staan.

“Er staat gewoonweg geen maat op deze man!”

Zomaar even wat feiten: 4 uit 14 (14 etappes gereden deze Tour, waarvan hij er vier tot nu toe wint), 14 etappes gewonnen in de laatste drie Tour de France edities, 25 etappes in totaal al gewonnen in alle Touredities die hij heeft gereden, dit jaar winnaar van Strade Bianchi, Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen en werd hij tweede in Parijs-Roubaix. En by-the-way verpletterde hij iedereen in de Ronde van Zwitserland. Vandaag wachtte Pogacar lang, omdat hij zijn vriend en ploegmaat Del Toro zo lang mogelijk bij zich wilde houden. Maar het begon vandaag allemaal in de startplaats Mulhouse.

14 juli 202614 juli 2026

“Eén demarrage is genoeg!”

Het is vandaag Quatorze Juillet! En dan is het vaak dat vooral de Fransen renners gemotiveerd zullen zijn. Voor een Fransman is de ultieme datum om in de Tour te winnen absoluut, 14 juli. De renners krijgen vandaag in deze bergetappe 3900 hoogtemeters voorgeschoteld. Na bijna 100 kilometer zijn de renners pas boven op de eerste officiële klim van de dag. Dat is de Col de la Griffoul (5,9 km à 6,7%), waarna de rest van de etappe geen vlakke meter meer telt. Er zijn de beklimmingen van de Col Prat de Bouc en de Cote de Murat, maar bovenop zijn geen bergpunten te verdienen.

Rust in de Tour: Terugkijken met een pannetje mosselen

Na negen etappes is het peloton toe aan de eerste rustdag. Al is rustdag misschien een groot woord. De meeste renners stappen ook vandaag gewoon op de fiets om de benen los te rijden. Daarnaast staan massages, interviews, herstelmaaltijden en allerlei verplichtingen op het programma. Toch is dit het eerste moment waarop de renners én de volgers even kunnen terugkijken op een enerverende openingsweek.

De enige Pyreneeën rit is er ook één die menige renner zal afschrikken

Binnen het peloton zal er bij de zesde etappe geen ruimte en tijd zijn om eens even met elkaar te “keuvelen”. Er renners zijn die geen beste herinneringen bewaren aan even een praatje met een mede renner. Eén van hen is Annemiek van Vleuten – een klimster bij uitstek! Wat hebben de wielerliefhebbers veel kijkplezier kunnen beleven aan haar prestaties. Haar enorme uithoudingsvermogen wordt nog altijd geroemd. Wat kon zij afzien! Zij wist altijd nog wel een tandje bij te zetten. Ja… zij was moe geweest – legt zij na aankomst uit aan de journalist – maar dat waren de anderen ook dus kom op nog even op de pedalen staan. Vaak kwam er niemand bij haar in de buurt, kwam zij alleen juichend over de streep.

9 juli 20269 juli 2026

G.O.A.T (Greatest of all Time)

Het werd een slijtageslag op de Tourmalet en de laatste beklimming van de Gavarnie-Gèdre. Daarvoor was één ploeg verantwoordelijk. En één man in het bijzonder, de man die nu algemeen beschouwd moet worden als de Allergrootste die wij op een fiets hebben gezien. Het was vandaag niet de vraag, of hij vandaag een gooi naar de winst ging doen, maar waar hij het ging doen. Uiteindelijk vertrokken uit Pau werd de etappe (en wellicht vroegtijdig deze Tour) beslist op de flanken van de Tour de France.

Het hitteplan

NRC Handelsblad beschrijft verleden week uitgebreid over wat te doen bij een temperatuur tegen de veertig graden? Hoe moeten de renners beschermd worden tegen extreme temperaturen en andere weersomstandigheden? In het voorjaar waren er belangrijke rondes waar de renners dagen achtereen in de kou, omgeven door sneeuw en hevige regens moesten rijden. Zij moesten geholpen worden bij het uitrekken van de handschoenen omdat de vingers niet meer werkten.

Bij de Tour gaat het om hele andere weersomstandigheden en dat is de hitte.

Dus rijst de vraag; Moeten wij niet eens gaan nadenken of het nog wel verstandig is om de tour in dit jaargetijde te organiseren gezien de klimaatontwikkeling?

De risico’s van de Pyreneeën

De kruitdampen van de etappe van gister zijn weggevlogen, wat overblijft zijn de verschrikkelijk bosbranden die op dit moment Zuid-Frankrijk en Noord-Spanje teisteren. Dat houdt ook in dat de Tourorganisatie (ASO) heeft besloten om geen toeschouwers toe te laten. Vervelend aan de ene kant voor de renners omdat zij in moeilijke momenten de steun van het publiek moeten ontberen, aan de andere kant is het voor de top van de koers ook logisch dat men de gekte niet zal missen. En vandaar ook dat ASO het risico op een verdwaalde en smeulende peuk nu willen zien te vermijden. Het is ook nog maar echt de vraag of de koers geen maatregelen moet nemen als de branden echt uit de hand lopen en een gevaar voor de renners op gaat leveren.

Tweede etappe Tarragona – Barcelona Heuvelrit 183.9 km

Parcoursbouwer Thierry Gouvenou belooft een strijd tussen de sterren. Na een vlak gedeelte langs het strand gaat het peloton landinwaarts en staat hen een een paar fikse beklimming te wachten. met een stijgingspercentage van 9.3%. Bij de start ziet het er nog allemaal lekker ontspannen uit. Pogacar in zijn bollentrui schudt handen terwijl Vingegaard in het geel aan een blij klein meisje zijn bidon geeft.

De voorspellers geven – op één na – aan dat Pogacar de meeste kans maakt deze rit te winnen. ‘Hij is na gisteren zo getergd dat hij persé vandaag wil winnen’, is de reactie.

Slechts één keer wordt de naam Mathieu van der Poel genoemd.

Del Toro en Pogacar waren vandaag de Romeinse heersers in de Tour!

De dag begon voor mij vroeg. Dat kwam namelijk door het feit dat ik (zoals de afgelopen jaren al het idee is) om de Tour ‘vooruit” te rijden. Zo stuitte ik van de week met het turen op het routeboek op het parcours van de etappe van aanstaande donderdag. Dan rijdt de Tourkaravaan richting “het dak van de Tour” en beklimmen zij de o.a. Col d’Aspin, maar vooral de Col du Tourmalet. De Col du Tourmalet is een enorme puist in de Pyreneeën, in het zuidwesten van Frankrijk, gelegen in het departement Hautes-Pyrénées. De 2.115 meter hoge passage is heel bekend geworden dankzij de Tour de France, waar ze in 1910 voor het eerst in werd opgenomen. Vele renners hebben hier hun waterloo gevonden. De berg nodigt namelijk niet uit om even lekker los een berg te beklimmen op een fiets. Het begin gaat prima, maar dan begint het pas echt goed te stijgen. Op het profiel van de beklimming zijn twee echt rode stukken te zien, maar als je hem rijdt dan zie je eigenlijk alleen maar rode (dat betekent een stijgingspercentage van 8,5% tot aan 11%) stukken. Maar meer donderdag over deze berg. Ik heb de beklimming alweer afgevinkt.

Voorwoord Tour de France 2026:

Op de dag dat het Nederlands elftal roemloos ten onder gaat tegen Marokko begint de spanning van de 113^e (voor mij een mooi getal, gelet op de laatste twee cijfers) Tour de France alweer toe te nemen. Nu werd die (gezonde) spanning nog een beetje weggenomen door het WK in Amerika, Canada en Mexico, maar door het “schijtbakken voetbal” van Koetje en kornuiten is die afleiding ook wel enorm afgenomen. Iedere winkel, horecagelegenheid of andere plek kan de oranje slingers weer op gaan bergen. Voorlopig voor de komende twee jaar, want zolang zal het duren eer het volgende toernooi weer voor de deur staat, het EK van 2028 in het Verenigd Koninkrijk en Ierland.