Hoe mooi klinkt dat! Deze poëzie is afkomstig van Thierry Gouvenou de architect. Het klinkt allemaal lieflijk maar dat is schijn! ‘Is het wel verantwoord deze twee zware dagen aan het eind van de Tour te houden?’ Bram Tankink – hij zit aan tafel bij Vive le Velo – vindt van wel maar de renners hadden zich wel iets beter kunnen/moeten voorbereiden door de vorige dagen wat rustiger te rijden.’
Vooraf zijn er de dromen, zullen er ook heel wat kruisjes geslagen worden voor de juiste benen. Alle renners hopen dat het publiek respect toont, zich fatsoenlijk gedraagt hen toejuicht maar wel de ruimte geeft. Dat er wordt beseft dat het hier gaat om een wedstrijd waar de renners zich maanden op hebben voorbereid. De Alpe D’Huez is ook de berg van verdriet en troost waar duizenden wieler-amateurs jaarlijks in juni een prestatie leveren voor familie of vrienden die hun strijd tegen kanker moet leveren. Waar duizenden namen worden geschreven voor degenen die de strijd verloren hebben waar de kaarsjes voor branden.
Nu zal de sfeer in het teken staan van een andere vorm van overwinnen en overleven want vandaag rijdt het peloton de negentiende etappe van de Tour de France. De renners wordt geen moment rust gegund. Iedereen moet direct aan de bak. Hen wacht de Col de Bayard; 4.7 km klimmen met een stijgingspercentage van 7.2%
De Col du Noyer is een beklimming van de eerste categorie op een hoogte van 1664 meter de klim is 7.2 kilometer met een stijgingspercentage van 8.5%. De derde col is er weer van de tweede categorie Col de d’ Ornon ligt op een hoogte van 1371 meter de bekliming is 5.4 km met een stijging van 6.4% Dan wacht de renners de finish op de Alpe’Huez 1850 meter de klim is 13.7 km en stijgt gemiddeld zo’8.1%.
Vive le Velo interviewt Ritchy Carapaz en hij vertelt hoe blij hij is met de spontane felicitatie van Pogacar na afloop. Bij één van der eerdere etappes wist Pogacar Carapaz te verrassen. Hij zocht hem even later op. ‘Wat was je goed’ en voorspelde ‘jouw dag komt nog wel.’ Nu was er voor hem de omhelzing. ‘Ik zei het je toch!.’ Wie kan er geen fan van Pogacar zijn! Carapaz toont deze Tour hoe je met blijven strijden om een overwinning te behalen. Hij dat doet op zo een wijze dat iedereen respect toont. Joris van den Berg heeft voor Ritchy – zoals hij door een ieder genoemd wordt – een mooie geuzennaam gekozen “de strijder van beroep”
‘Hoe zat dat nu met die weegschaal?’, vraagt Maarten van Gramberen aan Carapaz tijdens de uitzending van Vive le Velo. Voor iedere renner is het gewicht nog net geen obsessie maar het komt wel heel dicht in de buurt. Carapaz krijgt een verontrustende trainer aan de telefoon, ‘Wat is er met jouw gewicht aan de hand, waarom ben je zoveel zwaarder geworden?’ Carapaz is zich van geen kwaad bewust, controleert en er is niet aan de hand. Was zijn vrouw stiekem op de weegschaal gaan staan. Trainer weer gerust. Voeding speelt een hele grote rol zeker tijdens de zware wedstrijden. Er is inmiddels zoveel kennis vergaard, het heeft er weer toe geleid dat de renners veel meer vermogen kunnen trappen. Wat een jaar of vijf geleden ondenkbaar was lijkt nu de gewoonste zaak van de wereld. “De reepjes van nu zijn tevergelijken met een stevig blok hout waardoor de open haard weer lang kan branden.” lacht Dumoulin.
De zwarte broek van Pogacar houdt de gemoederen van de commentatoren behoorlijk bezig…. altijd in een witte broek rijden vanwaar nu een zwarte? Het zou wel eens kunnen zijn dat hij last heeft van buikloop en dan is een witte broek niet handig. Maar of deze veronderstelling ook klopt?
In het peloton rijdt Red Bull/Bora Hansgrohe met Remco Evenepoel voorop, daarachter UAE met Pogacar, Del Toro, Paul Seixas (Decathlon) is ook bij de les. Zou Sepp Kuss (Visma LAB) – één van de beste klimmers – en tot nu wat op de achtergrond gebleven deze rit kunnen winnen? is de vraag van Steven Dalebout.
‘De benen zijn goed, natuurlijk is het programma na het verdwijnen van Vingegaard totaal is omgezet. Het hangt een beetje af hoe hard de rit gemaakt wordt. Er zijn een aantal goede ploegen zoals Red Bull en UAE Maar wij gaan het zien… Ik ga het proberen waarom ook niet?’
Pogacar zet opnieuw de Tour naar zijn hand
Wanneer ik een appje krijg van Erik – een kunstenaar die net als ik met spanning de Tour volgt – lees ik; ‘wat een saaie rit.’ Begrijp hem wel maar de prestatie van Mads Pedersen is toch grandioos! Mooi om te zien hoe de groene truidrager wordt gefeliciteerd door Michael Matthews (Jayco AIula) wanneer de Deen de enige 25 punten van de dag kan toevoegen aan zijn 32 punten. Er moet nu toch wel iets heel onverwachts gebeuren wil hij deze begeerde trui gaan verliezen. Wat Mads nu te doen staat is in Parijs Jasper Philipsen in de gaten te houden. En dat lijkt – gezien zijn prestaties waarmee hij deze Tour heeft gekleurd – geen ingewikkelde opdracht.
Aalsmeer kent een klein wielermuseum op enkele stappen van het Huiskamermuseum. Meestal is het gesloten maar vandaag staat de deur open en zie ik mijn kans schoon om even met elkaar van gedachten te wisselen. Voor Aad is de spanning van de Tour er af. ‘Let maar op vandaag pakt Pogacar deze rit en loopt uit op Evenepoel.’ En zo gaat het ook.
Toch wordt er door de commentatoren verwacht dat de winnaar van vandaag te vinden is in de eerste groep. Zij gokken op Thymen Arensman maar hij blijkt nog te weinig hersteld van de Giro van een maand geleden. ‘Ik kom net die paar procent tekort maar ben trots op mijn ploeg (Ineos) en eigen geleverde prestaties.
De Fransman Bruno Armirail (Visma LAB) sleept de groep van de vluchters achter zich aan houdt dat heel lang vol maar moet zijn taak op een gegeven moment overlaten aan mede ploeggenoot Sepp Kuss. Het lukt hem om samen met Richard Carapaz (Astana) en Lenny Martinez (Bahrein) een voorsprong te creëren.
Minder handig van het drietal is dat zij niet gaan samenwerken. Zo spelen zij Tadej Pogacar behoorlijk in de kaart want hij weet in enkele kilometers zijn achterstand van ruim drie minuten goed te maken. Hij worstelt zich door de hysterische menigte die zich niets aantrekken van de gespannen touwtjes. Het is werkelijk een wonder dat er niet één van de vele vlaggen in een wiel van een renner terecht komt. Het mag er dan misschien wel heel sensationeel uitzien maar dit is voor de renners toch veel te gevaarlijk. Soms lijkt de zogenoemde wielerhemel eerder op een wielerhel.
Tadej komt onderweg nog zijn ploeggenoot Adam Yates tegen waardoor hij even op adem kan komen om vervolgens weer zijn eigen weg te gaan. Heel kort lijkt het alsof deze etappe uitloopt op een sprint tussen Carapaz en Pogacar maar zover komt het niet. Pogacar wil deze berg op zijn naam schrijven en dat lukt hem ook. Hij gaat nog één keer op de pedalen staan en komt alleen juichend over de streep.
Remco Evenepoel laat Del Toro en Paul Seixas achter zich. Kan niet voorkomen dat hij drie minuten verliest op Pogacar maar weet wel zijn tweede plaats te verstevigen.
Morgen zal de strijd om de jongeren trui en de derde plaats gaan tussen de 22 jarige Mexicaan Del Toro (UAE) en de 19 jarige Fransman Paul Seixas.