NRC Handelsblad beschrijft verleden week uitgebreid over wat te doen bij een temperatuur tegen de veertig graden? Hoe moeten de renners beschermd worden tegen extreme temperaturen en andere weersomstandigheden? In het voorjaar waren er belangrijke rondes waar de renners dagen achtereen in de kou, omgeven door sneeuw en hevige regens moesten rijden. Zij moesten geholpen worden bij het uitrekken van de handschoenen omdat de vingers niet meer werkten.
Bij de Tour gaat het om hele andere weersomstandigheden en dat is de hitte.
Dus rijst de vraag; Moeten wij niet eens gaan nadenken of het nog wel verstandig is om de tour in dit jaargetijde te organiseren gezien de klimaatontwikkeling?
Vroeger op de dag rijden wordt niet gezien als een optie. Kortere ritten? Dat staat ook niet bovenaan het verlanglijstje. De renners die slecht tegen de warmte kunnen wordt aangeraden vooraf het lichaam te laten wennen door in voorbereiding op de wedstrijd op de Tacx een pittig programma te kiezen, dik aan te kleden, muts op de kop en aan de slag. Het zijn actuele vragen waar men liever aan voorbij gaat maar die zeker gesteld moeten worden. Een uitgebreid comité waaronder artsen, renners, ploegleiding buigt daar het hoofd over en niemand heeft een antwoord waar iedereen het mee eens kan zijn.
’s Werelds grootste wielerspektakel waar miljoenen zo niet miljarden mensen naar kijken, niet alleen vanwege de sport maar ook vanwege de prachtige landschappen de heroïsche verhalen. Wielrennen spreekt al jaren tot de verbeelding van de mens.
De toegankelijkheid, de aanraakbaarheid, de geleverde prestaties, het maakt deze sport zo uniek maar – helaas – ook steeds kwetsbaarder.
De Tour is allang niet meer de enige trekpleister voor het publiek. De Tour is één groot mediacircus geworden waar heel veel geld mee gemoeid is. Waar het zelfs soms zo lijkt alsof het geld het belang van de hoofdrolspelers heeft overgenomen en zij slechts een bijrol vervullen gezien de genomen beslissingen waardoor de veiligheid voor de renners niet meer de hoofdzaak lijkt en er zelfs gevaarlijke toestanden ontstaan die voorkomen kunnen worden. De nodige adviezen van degenen die daarvoor hebben gestudeerd worden vaak niet overgenomen of is er zogenaamd “geldig” excuus.
Nu moet onmiddellijk worden gezegd dat de renners zelf zeker geen watjes zijn, zij verslaafd zijn aan de adrenaline die uit hun oren stoomt, de uitdaging zoeken die zij nodig hebben om te kunnen presteren. Tenslotte willen zij bewijzen dat zij de beste renners van de wereld zijn en dat tonen door ongekende geleverde prestaties.
Iedereen in de ploeg zoals de mechaniciens, de fysiotherapeut, de kok, de verzorgers, de voedingadviseur, de ploegrijder, de sfeer binnen de ploeg, de kleding, de fietsen al het materiaal tot in het kleinste detail is mede bepalend voor het succes. ‘Winnen doe je samen’ wordt door Visma LAB mooi uitgedragen.
De Tour beschrijven kan alleen maar in superlatieven. Valt met niets te vergelijken volgens velen. Zodra de Tour achter de rug is worden er alweer plannen gesmeed voor het jaar daarop en die tijd is hard nodig.
Rijden in een temperatuur tegen de veertig graden het is vandaag de realiteit.
Er worden maatregelen getroffen door de renners tijdens de wedstrijd meer bidons aan te bieden. De neutrale wagens en motoren zijn er voor om zoveel mogelijk bidons uit te delen benadrukt Servaes Knaven. De voormalige wielrenner heeft een nieuwe rol binnen wielerwereld gevonden die hem zeer ligt.
De hoeveelheid te drinken water hangt af van het zweet dat de renners kwijt raakt het zijn er bij die dertien liter water moeten drinken om geen “hitteberoerte” op te lopen.
Derde dag van de Tour Granollers – Les Angles 195.9 km 3850 hoogtemeters bergetappe.
Na enig beraad wordt er voor gekozen vandaag gewoon van start te gaan ondanks dat er 44 kilometer voor de meet hevige bosbranden plaatsvinden. De brandweer doet alle moeite deze te bedwingen. Omdat de wegen moeten worden vrij gehouden voor brandweer en ander vervoer. Er is gekozen voor het volgende… geen Tourcaravaan en geen publiek aan de kant!
De renners zullen in alle stilte hun lichamen moeten afmatten want vandaag moet er maar liefst 3850 hoogtemeters bedwongen worden en dat bij een temperatuur van tegen de veertig graden.
Vandaag verlaten de renners Spanje om te eindigen in Frankrijk en gezien de gereden snelheid lijkt het alsof iedere renner daar naar verlangt. De Tour is tenslotte toch van Frankrijk!
Het is een etappe waar behoorlijk wat bergpunten te verdienen zijn. Aan de bollentrui drager Alex Molenaar (half Spaans Half Nederlands) wordt gevraagd of hij deze ook morgen zal dragen.’Ja dat hoop ik, het is de bedoeling dat ik mee kan in een ontsnapping. Dat zou fanstastisch zijn voor mijn ploeg, familie en vrienden. Dat hij graag wil shinen in de streek waar hij woont is duidelijk.
Op het succes van de tweede Tourdag heeft hij zoveel berichtjes gekregen dat hij deze nog niet allemaal heeft kunnen beantwoorden. Volgens de Analist Robert Gesink heeft Molenaar er de moraal voor. Maar helaas voor Alex Molenaar hij komt er niet aan te pas. De trui komt aan het eind van de dag om de schouders van de Fransman Alex Baudin (EF Education)
De Deen Mads Pedersen (Lidl Trek) aast op de groene trui en omdat niemand daar belangstelling voor lijkt te hebben gaat hij mee met de vluchters. Wanneer hij de begeerde punten binnen weet binnen te halen, laat hij zich terug zakken in het peloton. Maar… voor hij de trui mee naar Skandinavië kan mee nemen zal hij nog vele tussenprints moeten winnen. Maar goed de Tour duurt nog lang.
Van alle gestelde voorspellingen komt weinig terecht het blijft een chaotische start die behoorlijk wat kilometers duurt. De vluchters worden ingehaald geven hun strijd niet op en proberen weer het opnieuw maar ook dat mislukt en zo duurt dat een tijdje voort. Een lelijke valpartij zorgt voor een uiteenspatting van het peloton. ‘Het is een slagveld meldt Sebastiaan Timmerman achterop de motor.
Grootste slachtoffer is de Franse Visma renner Bruno Armirail, met veel moeite weet hij zijn been over het zadel te krijgen. Even later hangt hij aan de wagen van de ploegarts om zijn wonden te laten verbinden. Daarna toont hij hoe je een kapotte schoen al rijdend verwisselt.
Binnen de vluchters zit ook de Egan Bernal (Ineos) gezien zijn geringe achterstand wordt hem door Visma en UAE ploegen geen voorsprong gegund. Wat de Colombiaan ook blijft proberen het is een kansloze missie. Wanneer hij dan ook nog mechanische pech krijgt is zijn rol voor vandaag uitgespeeld. Voor hem is vandaag niet het geel. De groep vluchters krijgen pas het fiat van het peloton wanneer deze kiest voor een plaspauze dan lijken de vluchters veilig. Lijken….want met de keizer van de wielerwereld Tadej Pogacar weet je het nooit. Deze veelvraat lijkt nog steeds zin te hebben om vandaag zelf als eerste over de meet te gaan.
‘Wat gebeurt hier allemaal?’ vragen de Vlaamse Renate en José zich af? Wanneer zoveel renners van betekenis zich gewonnen moeten geven. ‘Het lijkt wel alsof wij al in de derde week zitten.’ De zoutafzetting op de broeken en de shirts van de renners geeft aan hoe er wordt afgezien.
Ondanks de gloeiende hitte rijden de renners sneller dan de verwachte rijtijd.
Eenmaal Frankrijk binnen klopt de voorspelde rust niet helemaal maar het publiek dat er staat zorgt voor leuke muziek en dans.
Op dertig kilometer voor de streep hebben twee overgebleven vluchters nog 30 seconden het ziet er naar uit dat zij het niet gaan redden. Fransman Nicolas ProdHomme (Decathlon) geeft de pijp aan Maarten maar zijn landgenoot AlexBaudin (EF) zet door en deze onverzettelijkheid levert hem de prijs voor de strijdlust op en hij mag naar het podium voor de bollentrui.
Tadej Pogacar heeft maar een paar trappen op de pedalen nodig om als eerste over de streep te komen.
‘Halverwege de koers besloten wij dat het er vandaag inzat. Ik voelde mij goed en Isaac (Del Torro) hij gaf mij extra power om te kunnen winnen. Hoelang ik in het geel rijd, ik weet het niet maar voor iedere keer dat ik het geel draag is voor mij fantastisch. Opnieuw laat Pogacar zien hoe hij zich verbonden voelt met zijn team.
Het beertje dat hij ontvangt gooit hij gericht naar teamgenoot Florian Vermeersch.
Als beloning voor zijn harde werken.
‘Was hij vandaag hongerig?’… was een vraag. Dan is er toch weer een leuk repliek; ‘Nee hoor ik was niet hongerig heb ieder half uur gegeten.’
Zo worden de journalisten door de Sloveen op een nette wijze weer even tot de orde geroepen, zij moeten echt op zoek naar meer originele vragen.
Hoe hij om gaat met alle verpichtingen die aan de gele trui verbonden zijn?
‘Mijn cooling down en het herstel gaat voor de verplichtingen’ En dan is het einde interview.
Jonas Vingegaard (Visma) kan vandaag meteen door de fysiotherapeut. Hij moet zijn trui afstaan aan de man met het gele haar.
Op het succes van debutant en jongste deelnemer aan de Tour Paul Seixas (Declathon) moeten wij nog even wachten …. maar die krijgt zijn kans nog wel.
Dat zou ook wel eens kunnen tellen voor Remco Evenepoel die dit jaar voor het eerst uitkomt voor Redbull Bora Hansgrohe.
Hoe zit het met Thymen Arensman (Ineos) van hem wordt ook nog wel het nodige verwacht?
En wat gaan wij nog zien van de Duitse renner Florian Lipowitz en ploeggenoot van Remco? Wij gaan nog mooie spannende etappes tegemoet.
De lijdensweg van de Vlaming Arnaud de Lie ( Lotto Intermarche) is in het zicht van de haven gestrand. Zijn lichaam weigerde het was gewoon op. `
En dan Arvid de Kleijn (Tudor Pro Cylcing Team) Hij kwam net voor de bezemwagen uit over de streep. En dan vertelt hij zijn verhaal waarom hij is door gegaan. Met zijn vader in zijn gedachte die na een vreselijke lijdensweg dit jaar overleed. ‘Daar is mijn afzien helemaal niets bij. Ik heb de hele dag aan hem gedacht en voor hem ben ik blijven vechten. En ik heb vandaag bewezen dat volhouden loont.’