De kruitdampen van de etappe van gister zijn weggevlogen, wat overblijft zijn de verschrikkelijk bosbranden die op dit moment Zuid-Frankrijk en Noord-Spanje teisteren. Dat houdt ook in dat de Tourorganisatie (ASO) heeft besloten om geen toeschouwers toe te laten. Vervelend aan de ene kant voor de renners omdat zij in moeilijke momenten de steun van het publiek moeten ontberen, aan de andere kant is het voor de top van de koers ook logisch dat men de gekte niet zal missen. En vandaar ook dat ASO het risico op een verdwaalde en smeulende peuk nu willen zien te vermijden. Het is ook nog maar echt de vraag of de koers geen maatregelen moet nemen als de branden echt uit de hand lopen en een gevaar voor de renners op gaat leveren.
Nog even terug op gister. Wat hebben we allemaal gezien? Weer helaas valpartijen. Van der Poel die moest lossen, maar wel tot het einde door is gereden. Daar zo meer over. Een goede Evenepoel. Dat wordt snel vergeten, maar de punch van de Belg zag er goed uit. Alleen tegen het geweld van UAE kan (vrees ik) niemand op. Ook Visma/LaB zal het waarschijnlijk niet kunnen gaan bolwerken. Als je de koning en kroonprins in één ploeg zet, dan is dat een vervelend gevoel voor de rest van het peloton. Alleen de Tour blijft de Tour en je kan zo achteropgeraken door een slechte dag, ziekte of een valpartij. En daar zal vooral Jonas zich aan vastklampen.
Kans voor Van der Poel?
Dan de rit van vandaag. Het wordt een rit voor de punchers en voor de renners die graag een paar dagen in het geel willen rijden. Mijn inschatting is dat Vingegaard en Pogacar graag de gele trui gunnen aan een renner die een goede ploeg heeft en bereid is een paar dagen de druk van de trui te willen overnemen. In dat kader is Mathieu van der Poel iemand om vandaag in de gaten te houden. Als hij de Col de Toses goed doorstaat, dan zijn er kansen voor onze Nederlander. Dat is ook waarschijnlijk de reden dat hij gister op de Montjuich volle bak is doorgegaan. Iedere seconde telt in de strijd om het geel en “Matje” zou graag nog een keer het geel willen dragen. En neem vooral vandaag mannen als Healy, Schmidt, Baudain, Paret-Peintre. Hiquita en Abrahamsen op in jouw ploeg van vandaag, want dat zullen de renners zijn die het zeker gaan proberen.
De Pyreneeën vormen niet alleen een strijdtoneel voor wielrenners, maar ook voor de laatste wilde beren van Frankrijk. Al hoop ik van ganser harte dat zij een veilig onderkomen hebben gevonden met al die branden. In afgelegen valleien leven nog altijd bruine beren die symbool staan voor een natuur die zich niet laat temmen. De bruine beer was bijna verdwenen uit de Pyreneeën maar is dankzij herintroductieprogramma’s teruggekeerd.
Beren in de Tour de France
Deze etappe markeert waarschijnlijk de eerste echte confrontatie tussen de klassementsrenners. De bergen bepalen wie droomt van Parijs en wie zijn ambities moet bijstellen. De aankomst in Les Angles markeert een primeur; nooit eerder deed het grootste wielerevenement ter wereld deze gemeente in de Pyrénées-Orientales aan voor een etappefinish.
De renners moeten een slotklim van 1,7 kilometer aan een gemiddeld stijgingspercentage van 6,5% overwinnen, wat de etappe zeer geschikt maakt voor explosieve klimmers en klassementsrenners. Het kleine wintersportresort heeft slechts één wielerwedstrijd op hoog niveau georganiseerd, de Route d’Occitanie. De Canadees Michael Woods leverde een spectaculaire prestatie en won met een comfortabele voorsprong van 1 minuut en 11 seconden op een Spaans trio bestaande uit Carlo Rodriguez, Jesús Herrada en Alejandro Valverde. Deze overwinning, in de enige bergetappe van de race, stelde hem in staat om het algemeen klassement te winnen, vóór hetzelfde trio. De Canadees herhaalde zijn succes het volgende jaar en won de Route d’Occitanie opnieuw, in het jaar van zijn enige Tour de France-zege op Puy de Dôme. Les Angles biedt bovendien ideaal terrein voor alle soorten wielrennen, met een bikepark voor downhill mountainbikers, mountainbike- en gravelpaden, en perfecte wegen voor klimmers.
De bekendste wielrenner met een bijnaam die naar een beer verwijst, is de Zwitserse klassiekerkoning en tijdrijder is Fabian Cancellara. Zijn bijnaam luidde dan ook ‘de Beer van Bern’. De Zwitser was een uitstekend tijdrijder en hij was tevens beresterk in de (Vlaamse) klassiekers.
In 2010 deed een hardnekkig verhaal de ronde dat Cancellara de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix gewonnen zou hebben door een motortje in zijn fiets (elektronische doping) in te bouwen. Er is door de UCI geen onderzoek naar gedaan omdat het achteraf toch niet te bewijzen zou zijn.
Vandaag werd wederom de dag van UAE
De Sloveen van UAE profiteerde uiteindelijk van het beulswerk van zijn ploeg met als uitblinker Isaac del Toro. De Mexicaan die gister won dankzij zijn kopman, was nu de grote animator van opnieuw een ongekend staaltje samenwerking. Op papier leek het een niet zo hele moeilijke etappe, maar er zaten toch onbewust 4000 hoogtemeters verstopt. Vooraf was het dus de vraag wie wilde Gele Trui nu het meest. Gaandeweg de rit werd dat duidelijk. Pogacar voelde zich goed genoeg en sommeerde zijn ploeg om een moordend tempo te rijden en zodoende de vluchters van de dag dicht bij hen te houden tot aan de finale van de etappe.
En zo geschiedde. Dat was spijtig voor de Fransman Baudain (EF education First), die erg sterk reed en zijn ploeg in de kijker speelde. Net als overigens zijn kopman Carapaz die in de finale goed zichtbaar was. De kopgroep bestond uit naast de Fransman uit Prodhomme, Van Mechelen, Bennett, García Pierna en Vercher. Zij kregen echter niet veel ruimte, want achter de kopgroep reed een peloton onder aanvoering van UAE met een straf tempo. Zo moest Van der Poel al redelijk vroeg de rol lossen, maar ging het ook te snel voor vooraf genoemde en mogelijke kanshebbers Healy en Grégoire.
Wederom was het slotakkoord aan Pogacar en Del Toro
Het was Baudain (de strijdlustigste renner van vandaag) die de knuppel in het hoenderhok gooide en die kreeg Prodhomme mee. Maar daarachter was het sein van Pogacar aan Grossschartner en McNulty om echt tempo te gaan maken. En zo Vingegaard en andere mogelijke favorieten de nek om te draaien. Even leek het er nog op in de laatste kilometers of Visma/LaB hetzelfde van plan waren voor hun kopman. Maar het slotakkoord was aan Del Toro en Pogacar, maar dan in de omgekeerde volgorde van gister. De Mexicaan reed geweldig in de laatste 1,5 kilometer en er was niemand die over de ontketende Mexicaan kon. Op één man na, jawel Pogacar. Op 400 meter van de finish was daar de lang verwachte punch! En direct ook de overwinning, de gele trui en de groene trui. Allemaal voor winnaar Pogacar. Wederom liet UAE maar weer zien, dat als er geen gekke dingen gebeuren de kans groot is dat Pogacar wederom een ijzersterke indruk maakt, maar ook weer een ijzersterke ploeg om zich heen heeft.
Morgen gaan we richting Foix op een heuvelachtig parcours met weer een kans van de punchers. En Pogacar in het geel.