Het geel mag dan wel als de Heilige graal van de Tour gezien worden.
Maar… de Tour is veel en veel meer dan de gele trui! Voor wie alleen het geel geldt, voelt deze Tour als saai. Dat is wat ik om mij heen hoor. In mijn ogen doen deze wielerliefhebbers zichzelf zeer tekort.
De Tour 2026 onderscheidt zich van vele voorgaande tours. De extreme hitte levert heroïsche beelden op en vraagt zoveel van de renners. Ook de hoge nooit eerder- in die mate getoonde snelheid – zorgt voor ver -en bewondering. De Nederlandse debutanten in de Tour presteren boven verwachting. De strijd om het groen, wit en bollentrui blijft tot op de één na laatste dag van de Tour spannend. Hoezo saai?
Terugblik
De Tour de France is beslist! In de afgelopen drie weken hebben wij kunnen kijken naar spannende mooie strijd en vele prachtige etappes. Naar momenten waar de hartslag en de bloeddruk behoorlijk omhoog stijgt. Er verontwaardiging is om het onbegrijpelijke gedrag van de ASO en de arrogante reacties. Toch is het bewondering voor de renners dat alles overstijgt.
Het is een Tour de France geworden waar de hitte en de hoge snelheid het gesprek van de dag is.
Het veelbelovende begin van de Tour waar Visma (LAB) de ploegentijdrit wint.
Vervolgens de inktzwarte bladzijde door het verlies van Jonas Vingegard (Visma LAB) dé uitdager van de gele trui! Vooral omdat hier toch sprake is van nalatigheid waarvan de Deen de dupe wordt.
De nachtelijke doping controle tussen twee zware etappes waar zowel Jonas om twee uur en Tadej om vijf uur mee te maken krijgen en beroofd worden van hun broodnodige rust en slaap.
De gewonnen sprint van Olav Kooij (Decathlon) in zijn eerste deelname aan de Tour. Na maanden van teleurstelling. Het is wat wanneer je naar een nieuwe ploeg gaat om meer kansen te krijgen en je wordt geveld door een geheimzinnige ziekte. Pas op het allerlaatst te horen krijgt dat je toch nog naar de Tour mag.
Waar Tim Merlier ( Soudal Quickstep) twee geweldige sprinten wint waarvan je denkt; ‘Hoe doet hij dat?’.
De Noor Soren Waerenskjold (UNO X) wint ook een sprint. En onze landgenoot Olav Kooij verrast en wint ook. De door commentatoren allermooiste etappe van de Tour waar Mathieu van der Poel heroïsch als eerste aan de streep komt. ‘Hij is de verzamelaar van legendarische overwinningen’, meldt een commentator.
Waar maar liefst vijf etappes worden gewonnen door de allerbeste renner van dit moment de Sloveen Tadej Pogacar. Wat heeft hij de wielerfanaten toch prachtige momenten geschonken! Hij is een icoon voor de wielersport. Het is de liefde voor het spelen met en op de fiets.
De uit Equator komende Richard Carapaz; hij komt door zijn nooit aflatende drang om te winnen twee achtereenvolgende etappes juichend over de streep en weet de bollentrui te veroveren.
Dan de genoemde “ijzervreter” de ultra extreem presterende Deense krachtpatser Mads Pedersen voor hem terecht de groene puntentrui.
En dan de protegé van van Pogacar; de Mexicaan Isaac Del Toro voor hem is de witte trui.
De miraculeuze overwinning van ’s werelds beste tijdrit rijder Remco Evenepoel. Vooraf aan de Tour steekt hij niet onder stoelen of banken dat hij aast op de tweede plaats op het podium. En dat lukt!
Parijs wat een eind-etappe!
Geen champagne rondje! Op zich zullen daar de renners daar niet rouwig om zijn. Ook voor de kijkers is de ingekorte rit een stuk spannender. Maar de reden daarvan is meer dan treurig, de vreselijke bosbranden eisen alle beschikbare hulpverleners op.
Maar wat een etappe niet normaal meer. Dit verzin je niet. Werkelijk de meest spannende route van de Tour. Wat Mathieu van der Poel hier laat zien is meer dan alles geven. Dat kunnen alleen maar de aller …aller beste.
De hele ploeg van Alpecin is op de fiets naar Parijs gekomen even lekker losrijden… dat werpt duidelijk zijn vruchten af want Jasper Philipsen komt op één seconde als tweede over de streep.
Pogacar weet heel lang samen met Mathieu voorop te blijven. Het duo gaat er samen van door, het peloton – waarin ook Olav Kooij – zit hen op de hielen. Nog nooit heeft de gele trui op de Champs Élysées gewonnen. En hij gaat ervoor. Verleden jaar is het Wout van Aert die hem weet te kloppen dus nu tijd voor herkansing.
Volgens Mathieu is Tadej de renner die het minst geleden heeft deze Tour. Ogenschijnlijk gaat alles hem heel gemakkelijk weet hij alles naar zijn hand te zetten. En het ziet er ook naar uit dat beide het gaan uitmaken. Maar Tadej moet uiteindelijk toch zijn meerdere in Mathieu erkennen.
Het peloton komt zo dicht bij en Mathieu is helemaal leeg. denkt ook dat zijn kans en droom verkeken is. Maar ergens weet hij net die ene jump te maken waardoor hij toch wint.
Mathieu ziet een jaar geleden Van Aert winnen en denkt; ‘dat wil ik volgend jaar doen.’ Hij maakt het waar in voor velen de mooiste rit van de Tour de France 2026.
De drie weken kijken en schrijven over de Tour het was voor mij heel bijzonder om te doen. De kunst is de rode draad in mijn leven, mijn missie en passie is schoonheid delen. De liefde voor de kunst heeft mij veel heeft gebracht.
Maar mijn bewondering voor het wielrennen is zo intens. De enorme prestaties die worden geleverd hoe lukt ze dat? Daarom ben ik ook geïnteresseerd in de mens achter de wielrenner. Hun speciale mentaliteit fascineert mij.
Tien jaar lang samen met Jeroen een blog kunnen schrijven over deze fascinerende sport. Ik beleef dat als een gekregen kans waarvoor ik Jeroen oprecht dankbaar ben.