Geplaatst op

Het horloge van een miljoen om de pols van Pogacar

In aanloop naar deTour lukt het mij om veel etappes van de Giro te kunnen volgen.  Er is een hoofdrol weggelegd voor Jonas Vingegaard die oppermachtig vijf etappes en de Giro wint. Hij bereikt daarmee de erelijst van renners die zowel de Tour, de Vuelta als de Giro hebben gewonnen. Het bezorgt hem eeuwige roem.  Hij start de TOUR  2026 met het volste vertrouwen dat het mogelijk moet zijn Tadej Pogacar van het hoogste podium in Parijs te houden.

De twee kopmannen

Ook van de Duitse renner Florian Lipowitz wordt veel verwacht. Hij rijdt een geweldig sterke Giro. Van de ongenaakbare Vingegaard valt niet te winnen maar datgene hij laat zien belooft veel voor de komende Tour.  Hij wordt door de Vlaamse commentatoren gezien als een serieuze podium kandidaat.  ‘Een hele sympathieke renner die meer zou kunnen winnen als hij wat zelfzuchtiger is, hij is te bescheiden.’  is de conclusie.  Hij rijdt voor de ploeg Redbull/HansGrohe en daar maakt dit jaar  Remco Evenepoel zijn intrede. Voor de Tour worden beide mannen aangewezen als de kopmannen. Lipowitz rustig, hoopt als derde in de Tour te eindigen. Evenepoel – explosief met het hart op de tong – hoopt eveneens in Parijs op een derde en wie weet zelfs een tweede podiumplaats omdat hij denkt Vingegaard te kunnen verslaan.

Het is de zesde etappe die wat scheurtjes laat zien tussen de beide kopmannen.

Meteen haken de commentatoren daarop in, zij vragen zich af; ‘Werkt het wel twee kopmannen?’ Wanneer bij het beklimmen van de Tourmalet Pogacar het ruime sop kiest, Vingegaard het moeilijk lijkt te hebben, ziet Evenepoel zijn kans schoon. Dit is het moment om de moraal van de Deen te doen kraken. Hij vraagt zijn mede kopman en de andere vijf renners hem te ondersteunen maar haalt bakzeil en dat bevalt Remco niet. Na afloop van de zesde etappe staat de Vlaming voor de microfoon en uit zijn gram. Door onwil van de anderen mist hij nu een door hem geziene grote kans.

Nu is er binnen wielerwereld één stelregel die zeer serieus genomen wordt. Onenigheden binnen de ploeg komen nooit maar dan ook nooit naar buiten. Journalisten die een relletje niet schuwen proberen de volgende ochtend Evenepoel opnieuw uit zijn tent te lokken. Maar zij horen een correct antwoord waar zij weinig mee kunnen. Bij Lipowitz, die uiteraard ook aan de tand wordt gevoeld, valt helemaal geen succes te behalen. Voor het oog lijkt de zaak gesust. Maar achter de schermen ligt dit akkefietje nog niet lekker en de voormalige ploegleider van Remco Patrick Léfevrè wakkert het vuurtje nog weer aan door te verkondigen Remco is de Alfa man onder de Alfa mannen. De pers blijft echter de vraag met de vraag zitten.

‘Twee kopmannen kan dat?’  Het zou zeker kunnen wanneer de gun factor klopt. Hoe groot deze is zullen de komende dagen gaan uitwijzen.

Storm in een glas water

Een fotograaf heeft de “mazzel” dat hij uit de bus van Alpecin de helm van sprinter Jasper Philipsen door de lucht ziet vliegen en dit vast weet te leggen. Daar wil een journalist wel meer van weten. En gaat op avontuur want wat is hier aan de hand.

Waarom mag dit incident niet openbaar worden? Het blijkt puur om een aanname te gaan. Hier is sprake van een storm in een glas water.

Vandaag wordt ploegleider Christoph Roodhooft geïnterviewd voor opheldering. ‘Ach ja… achteraf is het altijd makkelijk praten. De ploeg deed gewoon goed zijn werk, de lead-out klopte alleen miste Jasper op het juiste moment de snelheid. Niet ieder jaar is hetzelfde en daar is niet altijd een verklaring voor. Tja… en dan is de frustratie begrijpelijk.’ Analist Bobbie Traksel begrijpt weinig van de ophef.

‘Wij moeten juist veel vaker deze emoties laten zien, dat geeft de kracht en passie van de sprinter aan waar de adrenaline door het lijf giert. En hij was alleen maar kwaad op zichzelf, geeft niemand anders de schuld. Dit soort uitbarstingen is heel normaal en menselijk.’

Het is de voormalig Jumbo nu Visma LAB ploeg die als eerste zich veel meer ging verdiepen in voeding en met succes. Het is ook deze ploeg die bij warm weer verzorgers aan de kant heeft staan voor het uitdelen van ijszakjes. Inmiddels zijn veel meer ploegen die deze voorbeelden hebben overgenomen. In deze Tour speelt de hitte een grote rol en gezien de vooruitzichten zal deze tempratuur zeker aanblijven tot volgende woensdag. Dat betekent dat de helft van Tour gereden wordt in een temperatuur van over de 38 graden. Het gewicht verlies van de renners is buiten proportioneel. Zo wordt de voeding aangepast en is ook het koelen en drinken van de renners een belangrijke taak. Bij de geletruidrager schijnt deze aanpak positief uit te pakken want zo vertelt hij zijn lichaamstemperatuur is lager dan van een paar jaar geleden. Dat werkt dus behoorlijk in zijn voordeel.  Het horloge van één miljoen aan zijn pols mag dan een bezienswaardigheid zijn maar draagt niet bij tot het verlagen van de lichaamstemperatuur.

Gezien de buitensporige weersomstandigheden is het aantal uitgereikte bidons en etenszakjes verveelvoudigd. Voor het publiek is dat een behoorlijke meevaller want om deze zeer begeerde kleinoden wordt zelfs vaak gevochten soms op het gevaarlijke af wanneer de kijkers op een onverantwoordelijke wijze van de bidons en zakjes van weg plukken zonder rekening te houden met achteropkomende renners.

De Dorgdogne is een prachtig gebied waar veel Nederlanders vakantie houden.

Er staat ook veel volk op de weg. Het aantal kastelen, het gevarieerde landschap, de kleine typisch Franse dorpjes zijn ook vanaf de luie stoel zeer de moeite waard.

De etappe leent zich tevens voor terugblikken en het bekijken van beelden waar renners van toen triomfantelijk over de streep komen. Dat daarbij weer geluisterd kan worden naar de stemmen van Mart Smeets en Jean Nelissen is een mooie meevaller.

De kijkers wordt ook een blik achter de schermen van de dopingcontrole gegund.

Misschien dat het tonen van het toilet nu niet direct een hoogtepunt genoemd kan worden, is het toch goed om te zien hoe zorgvuldig er met de plasjes wordt omgegaan.

De 25-jarige Belg Liam Slock (Lotto Intermarché) zorgt voor spanning. Hij is de eenzame vluchter die tot anderhalve kilometer voor de streep iedereen in spanning weet te houden. Zijn prestatie is zo bewonderenswaardig dat je hem deze overwinning van harte gunt. Daar is een goede reden voor. Zijn eerdere eerste overwinning komt hij glijdend met zijn fiets over de meet. En dat is nu niet iets waar je als sprinter blij mee bent, dan wil je juichend met de armen omhoog je laten zien aan het volk. Dus is hij er zeer op gebrand dat dit vandaag wel gaat lukken. Er wordt echter meedogenloos op hem gejaagd en hij verliest het duel.

Dat hij de prijs van de strijdlust krijgt is voor hem een schrale troost.

Mathieu van der Poel zorgt weer voor een perfecte lead-out voor Jasper Philipsen Olav Kooij zit op een juiste uitgangspositie dus denk je dat het tussen Philipsen en Kooij zal gaan maar dan is het Tim Merlier die een bovenmenselijke prestatie levert en een sprint van 600 meter aangaat. Dat lijkt kansloos en is nog nooit vertoond maar er geschiedt een wonder. Hij wint!!!  ‘Waar komt die nu vandaan?’ vraagt de commentator zich af. Het beeld direct na zijn overwinning is dat van een sportman die alles maar dan ook alles heeft gegeven. Er ligt een totaal uitgevloerde renner die even niet weet waar het zoeken moet, zijn benen, longen het hele lijf gijzelt hem. Het duurt een aantal minuten en dan verschijnt er een grote glimlach om zijn mond, krijgt hij weer kleur op de wangen en is weer onder de mensen. Twee sprints winnen voor hem is de Tour geslaagd.

Geplaatst op

Wederom wint een fenomenale Merlier!

De startplaats Périqueux is misschien niet de bekendste Tourstad, maar wielerliefhebbers denken bij deze historische stad direct aan één discipline: de tijdrit. De hoofdstad van de Dordogne is al sinds de jaren vijftig regelmatig onderdeel van de Tour de France geweest, maar kreeg vooral bekendheid door individuele tijdritten. Juist hier werd meer dan eens duidelijk dat de Tour niet alleen in de bergen wordt gewonnen, maar ook tegen de klok.

Tijdrit in de Dordogne

De beroemdste editie vond plaats in 2014. De twintigste etappe was een individuele tijdrit in omgedraaide volgorde dan die van vandaag, namelijk van Bergerac naar Périqueux. Terwijl de meeste ogen waren gericht op het klassement, was het de Duitse specialist Tony Martin die opnieuw liet zien waarom hij jarenlang de beste tijdrijder ter wereld was. Met een indrukwekkend gemiddelde van ruim 49 kilometer per uur reed hij iedereen op achterstand. Voor de klassementsrenners was de schade beperkt, waardoor de Tour een dag later in Parijs vrijwel beslist was. Toch liet die etappe opnieuw zien hoe genadeloos een tijdrit kan zijn: iedere seconde telt.

Périqueux zelf ademt historie. De stad ontstond al in de Romeinse tijd en wordt gedomineerd door de imposante kathedraal Saint-Front, die zelfs model stond voor de Sacré-Cœur in Parijs. Tijdens de Tour vormt dat historische decor een prachtig contrast met de hypermoderne tijdritfietsen waarmee de renners over het asfalt vliegen.

Cyrano de Bergerac

Bergerac is wereldwijd vooral bekend door Cyrano de Bergerac. Opmerkelijk genoeg heeft de beroemde dichter en zwaardvechter waarschijnlijk nooit in Bergerac gewoond. Toch is zijn naam onlosmakelijk met de stad verbonden. Ook de Tour de France heeft Bergerac in de armen gesloten.

De brede wegen en relatief vlakke omgeving maken Bergerac tot een ideale sprintstad. In 2014 was Bergerac de startplaats van de tijdrit naar Périqueux, maar de stad schreef vooral geschiedenis in 2021. Na een lange ontsnappingspoging leek de Belg Brent Van Moer op weg naar een sensationele ritzege. Hij hield het peloton kilometerslang achter zich en leek zelfs de finish te halen. Pas in de laatste honderden meters werd hij alsnog gegrepen. Het was vervolgens Mark Cavendish die de massasprint won. Daarmee boekte hij zijn 31e Touretappezege, een overwinning die zijn spectaculaire rentree in de Tour bevestigde en de jacht op het record van Eddy Merckx nieuw leven inblies. Voor veel wielerliefhebbers is Bergerac daardoor de stad geworden waar hoop en teleurstelling soms slechts enkele tientallen meters uit elkaar liggen.

Duwen en trekken

Een sprint is en blijft gevaarlijk. Renner komen met 60 kilometer per uur aan gedenderd op de finish en je moet als sprinter maar één ding doen: je moet de ideale positie bemachtigen. Vaak gebeurt het ideale positioneren door de lead-out. Echter, niet iedere ploeg heeft een lead-out die een sprinter zo af kan zetten, dat het nog maar een peulenschil is om te winnen. Om de beste lead-out aller tijden te kiezen is lastig. Je hebt er best wel wat gehad. Als je heden ten dage kijkt is Mathieu van der Poel de ideale lead-out. Onder Nederlander kan zijn sprinter, Jasper Philipsen, bijna tot op de streep afzetten. Voor mij was Mark Renshaw de beste. Mark Cavendish dankt dan ook vele overwinningen aan de Australiër. In de begintijd van HTC-Highroad was Cavendish de coming-man in het sprinten. Renshaw zorgde ervoor dat Cavendish tot de topsprinter is geworden. Ik was zelf ooit bij de finish in Parijs en zag Cavendish daar winnen met straatlengtes voorsprong op zijn achtervolgers.

Vandaag was het weer zo’n dag dat de sprinters aan de bak konden. De streep lag in Bergerac en even leek het erop dat Liam Slock het ging halen. Lotto-Intermarché was gister al bedrijvig met Veistroffer en vandaag was het de beurt aan zijn ploeggenoot Slock. Eerst was Slock nog in een innig gevecht met Otruba verwikkeld, maar Slock bleef geloven in een overwinning. Hij vond uiteindelijk zijn Waterloo op 1,1 kilometer van de finish. Even leek het erop dat Philipsen (weer geweldig afgezet door Van der Poel) het ging halen. Immers Merlier lag in geslagen positie, omdat net voor hem de aansluiting tot Philipsen werd verloren. Het enige wat nog restte was een poging tot een jump van 300 meter. Het ongelofelijke geschiedde maar Merlier reed iedereen voorbij alsof de rest stil stond. Niemand kon de Belg volgen en zodoende won Merlier voor de tweede keer achter elkaar een etappe in deze Tour.  De laatste die dat voor elkaar kreeg was Tadej Pogacar.

Biniam Girmay kreeg een waarschuwing voor gevaarlijk rijden. Hij werd door Waernskjold beschuldigt van trekken en duwen tijdens de sprint. En de jury gaf de Deen daarin gelijk.

Morgen is er een ingekorte etappe. De ASO kon niet anders vanwege de heersende hittegolf om voor de veiligheid van de renners te kiezen. En dat is een wijs maar volkomen terecht besluit. Maar denk vooral niet dat het een makkie is, want morgen zijn er nog steeds ruim 155 kilometers te rijden als de karavaan van Malemort naar Ussel rijdt.

Geplaatst op

De meest vlakke rit in deze Tour is een prooi voor Merlier

Voor Vingegaard en de Visma LAB is het na gisteren wonden likken. Wij hadden gerekend op een achterstand van 1 minuut dus dit is voor ons wel een tegenvaller.’ Vingegaard zelf was totaal uitgepierd had alles gegeven maar tegen het Fenomeen Pogacar viel gisteren niet te winnen. Hetgeen natuurlijk niet betekent dat nu alle spanning uit de Tour verdwenen is. Nog steeds is er prachtige sport te zien en is de ene etappe de andere niet.

Gisteren de loodzware berg etappe, vandaag komen de sprinters weer aan bod.

“De meest vlakke rit in deze Tour is een prooi voor Merlier” verder lezen
Geplaatst op

Merlier toont zijn spierballen!

Wat een enorme klap was dit voor de kansen op Tour winst van Visma/LaB. Het gehele jaar (vanaf de eerste dag van de wielrenkalender 2026 tot aan de dag van gister) is Pogacar echt de allerbeste. Pogacar had in het begin van zijn carrière nog wel een keer een slechte dag (3 en 4 jaar geleden voor het laatst in de Tour), maar de afgelopen twee/drie jaar is UAE met Pogacar aan de slag gegaan om Pogacar onoverwinnelijk te maken. We kijken naar een uniek talent dat we eens in de 50 jaar tegen zullen komen. 50 jaar geleden was dat een Belgische wielrenner die luisterde naar de naam, Eddy Merckx. 50 jaar later heet dat unieke talent Tadej Pogacar. Wat Merckx ook had is dat Pogacar alles beheerst (korte en lange klimmen, tijdrijden, lange solo’s en sprints) en ook alle wedstrijden (lees, vooral klassiekers) die op kalender staan. Zijn manager Gianetti gaf gister ook aan dat we op dit moment kijken naar een uniek talent en hij vergeleek hem met Michael Jordan. Maar dat hij zag dat gister ook Tadej heeft afgezien, alleen dat zag je (en dat is vaak bij winnaars) echt niet aan hem af. Het was “business as usual” voor de Sloveense veelvraat in overwinningen.

Stilte na de storm!

Na de bergen trekt de Tour vanuit Hagetmau richting Bordeaux. Hagetmau is geen grote Tourstad zoals Pau of Bordeaux, maar juist daardoor wel interessant: het ligt in de Landes, wat ligt tussen de Pyreneeën en de Atlantische route en de stad vormt in deze etappe het vertrekpunt van een vlakke rit van ongeveer 175 kilometer naar Bordeaux. De route voert door het Landesbos en eindigt in het centrum van Bordeaux, op de Place des Quinconces.

Hagetmau kun je makkelijk zien als “de stilte na de storm”: na het zware klimwerk van gister rond Gavarnie-Gèdre krijgt het peloton weer wat lucht, maar voor de sprinters begint de spanning juist opnieuw. De rechte wegen van Zuidwest-Frankrijk lijken eenvoudig, maar wind, zenuwen en positionering kunnen hier een vlakke rit verraderlijk maken. Een waaieretappe ligt op de loer. Een van de meest besproken waaieretappes was het die van de tour van 2020. In de 7e etappe trok Ineos/Grenadiers het peloton direct in drie waaiers. Na de passage door Hagetmau op 45 kilometer van de streep draaide de weg zo dat de wind opnieuw in waaierstand stond. Onder de slachtoffers Pogacar, Landa, Porte en Bauke Mollema. Van Aert won de sprint van het peloton wat voorop zat. Ook dit is een rit die nu nog steeds olie op het vuur is voor Pogacar als hij Visma/LaB een loer kan draaien.

Startplaats Hagetmau is zo goed als maagdelijk wit wat Tourhistorie betreft. Geen enkele rit vertrok er ooit of kwam er in de rijke rondegeschiedenis aan. Drie keer passeerde het peloton er wel eens in een zoevende vaart, maar daar bleef het bij. In deze Tour trekt de Landes-gemeente als prelude voor wat met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid een sprintetappe zal worden.

Bordeaux is vaak een sprintersstad

Aankomstplaats Bordeaux staat aan de andere kant van het spectrum. Maar liefst 133 keer (!!) was de hoofdstad van de Gironde al het decor van een Touretappe. Als de aankomststreep er getrokken wordt, kan je best je geld inzetten op een spurtbom. Wie er zowel al in het verleden wonnen waren: Jasper Philipsen (in de Tour van 2023), Marc Cavendish (2010), Tom Steels (1999), Erik Zabel (1997), Fréderique Moncassin (1996) en ga zo nog maar even door. Het zou al straf moeten zijn dat de winnaar deze jaargang niet luistert naar een achternaam als Philipsen, Girmay, Pedersen, Merlier, De Lie of Milan.

Bordeaux is dus één van de grote sprinttempels van de Tour. In deze Tour ontvangt Bordeaux wederom opnieuw een Touretappe; lokale bronnen spreken over de terugkeer van een mythische aankomst, drie jaar na de sprint van 2023. En reken maar dat Jasper Philipsen deze aankomst heeft omcirkeld als mogelijke kans op een overwinning. Die aankomst van 2023 was meteen historisch beladen. Mark Cavendish jaagde op zijn 35e Touretappezege, waarmee hij Eddy Merckx alleen zou passeren. In Bordeaux kwam hij dichtbij, maar Jasper Philipsen won de sprint. Een dag later viel Cavendish uit de Tour na een crash na een poging om opnieuw het record van de Belg te verbreken. Wat hem uiteindelijk een jaar later alsnog lukte.

Bordeaux heeft vaker grote sprinters zien schitteren. Denk aan Mark Cavendish, die er in 2010 won, en aan de lange traditie van massasprints in deze stad. Bordeaux wordt niet voor niets gezien als één van de meest klassieke aankomstplaatsen van de Tour, na Parijs één van de steden met de rijkste Tourhistorie. Cavendish won dat jaar 2010 overigens al een etappe in de 6e, voordat hij dat in de 18e etappe nog herhaalde. The ‘Manx Missile’ reed dat jaar voor HTC Columbia. Een schitterende ploeg die toen aan de basis stond van vele overwinningen. Cavendish was overigens niet de enige topsprinter van die ploeg, want ook de Duister André Greipel reed voor die ploeg. De Duitser had de geweldige bijnaam van Gorilla. Mark Renshaw was de vaste lead-out van Cavendish. De twee waren nagenoeg ongenaakbaar in de sprint.

“Waar Hagetmau het peloton uit de schaduw van de Pyreneeën laat vertrekken, ontvangt Bordeaux de renners als een oude Tourkoningin: statig, snel en altijd klaar voor een sprint die geschiedenis kan schrijven.”

De overwinning gaat naar de beste sprinter uit het peloton

In een wat saaie etappe (na al het spektakel van gister) richting Bordeaux duurde het niet lang, voordat de ontsnapping van de dag wegreed. In tegenstelling tot de eerste vlakke rit kreeg (opnieuw) Baptiste Veistroffer (Lotto-Intermarché) dit keer wél iemand met zich mee. Het was Jakob Otruba van wildcardploeg Caja Rurak-Seguros RGA die vanaf de start meereed met Veistroffer. De twee kregen van het peloton nooit meer dan twee minuten. De enige schermutselingen die er deze etappe waren, zijn de tussensprints geweest. Achter Veistroffer deed groene truidrager Pedersen goede zaken.

En zo ging het hele pak richting Bordeaux en zoals verwacht werd het in de Tour van 2026 dus ook een massasprint. Het was zaak dat de sprinters goed gepositioneerd waren. En Netcompany/Ineos, Cofidis en Alpecin waren goed voorin vertegenwoordigd. Alpecin speelde de kaart van Philipsen die België de langverwachte overwinning moest geven. Echter, het werd een andere Belg die er met de overwinning van door ging.

Philipsen trok na een sterke lead-out van Van der Poel op 250 meter de sprint aan, maar de Belg kwam snelheid tekort ten opzichte van de jagende meute. Gaviria leek zich nog in de strijd te gooien voor de overwinning, maar aan de andere kant van de weg had Tim Merlier duidelijk de beste benen in de sprint. Hij klapte over de rest heen en won overtuigend, voor Waerenskjold en Girmay. De sterke Max kanter werd vierde en Philipsen volgden nog als 5e.

De winnaar van een paar dagen geleden, Olav Kooij, raakte ingesloten in de laatste 400 meter en kon niet sprinten, waardoor hij buiten de top-20 eindigde. Pogacar reed vandaag soeverein in de gele trui mee en behield die trui. Morgen op weg naar Bergerac, waarin de sprinters opnieuw de kans krijgen.

Geplaatst op

De enige Pyreneeën rit is er ook één die menige renner zal afschrikken

Binnen het peloton zal er bij de zesde etappe geen ruimte en tijd zijn om eens even met elkaar te “keuvelen”. Er renners zijn die geen beste herinneringen bewaren aan even een praatje met een mede renner. Eén van hen is  Annemiek van Vleuten – een klimster bij uitstek! Wat hebben de wielerliefhebbers veel kijkplezier kunnen beleven aan haar prestaties. Haar enorme uithoudingsvermogen wordt nog altijd geroemd. Wat kon zij afzien! Zij wist altijd nog wel een tandje bij te zetten. Ja… zij was moe geweest – legt zij na aankomst uit aan de journalist – maar dat waren de anderen ook dus kom op nog even op de pedalen staan. Vaak kwam er niemand bij haar in de buurt, kwam zij alleen juichend over de streep.

“De enige Pyreneeën rit is er ook één die menige renner zal afschrikken” verder lezen
Geplaatst op

G.O.A.T (Greatest of all Time)

Het werd een slijtageslag op de Tourmalet en de laatste beklimming van de Gavarnie-Gèdre. Daarvoor was één ploeg verantwoordelijk. En één man in het bijzonder, de man die nu algemeen beschouwd moet worden als de Allergrootste die wij op een fiets hebben gezien. Het was vandaag niet de vraag, of hij vandaag een gooi naar de winst ging doen, maar waar hij het ging doen. Uiteindelijk vertrokken uit Pau werd de etappe (en wellicht vroegtijdig deze Tour) beslist op de flanken van de Tour de France.

“G.O.A.T (Greatest of all Time)” verder lezen
Geplaatst op

Openhartige verhalen van de lead-outs

In de eerste week van de TOUR 2026 zijn er drie kansen voor de sprinters.

Vandaag, vrijdag en zaterdag.

Voor NRC sportjournalist Thijs Niemantsverdriet alle reden een aantal lead-outs te interviewen die sprinters aan hun wereldbekendheid hielpen zoals Danny van Poppel – zelf een zeer verdienstelijke sprinter maar doorkreeg dat hij als lead-out nog meer kon betekenen voor zijn ploeg van RedBull Bora HansGrohe .

“Openhartige verhalen van de lead-outs” verder lezen
Geplaatst op

Olav Kooij is de snelste!

Even nog terugkomend op de man die vandaag in het geel rijdt, Torstein Træen. De Noor heeft het uiterlijk van een Japanse Mexicaan en dat kan kloppen want dat is ook exact wat hij van zijn (groot)ouders heeft meegekregen. Maar het meest wonderlijke aan de leider van het klassement is dat in 2022 hij de diagnose teelbalkanker heeft gekregen. Dezelfde diagnose die Lance Armstrong ooit kreeg. In juni 2022 werd hij opgenomen in het ziekenhuis en een maand later was hij schoon verklaard. In 2024 reed hij in de Giro vier dagen in het roze (leiderstrui in de Ronde van Italië). Met de wilskracht van de Noor zit het dus absoluut goed.

“Olav Kooij is de snelste!” verder lezen
Geplaatst op

Wat te doen met veertig graden?

Het woord breakaway valt bij de analisten zo vaak dat het niet meer te tellen valt. Vandaag dus een etappe met kans voor de renners die weten te ontsnappen. Bij de voorspellers vallen de namen van Mathieu van der Poel, Mads Pedersen, Mathias Vacek, Quin Simmons ook Ben Healy zouden volgens hen een goede kans kunnen maken op een eindzege. Maar bij wielrennen weet je het nooit want de benen hebben het voor het zeggen. Vandaag zijn het echter niet alleen de benen die de conditie bepalen. Een veel grotere rol speelt de hitte. Mathieu van der Poel geeft aan dat de etappe van vandaag hem zeker wel ligt maar dat hij gisteren door het de hitte behoorlijk heeft moeten afzien voor vandaag is er maar weinig ambitie. MvdP is ook niet bij de vluchters te vinden.

“Wat te doen met veertig graden?” verder lezen
Geplaatst op

De ketters van deze etappe zijn de Scandinaviërs

Het werd vandaag de dag van de Scandinaviërs. En van een Amerikaan en een tsjech die zich helemaal leeg reden. Carcassonne en Foix vormen het decor van een van de meest fascinerende hoofdstukken uit de Franse geschiedenis. Hier leefden de Katharen, een religieuze beweging die door de kerk als ketters werd bestempeld. Hun kastelen zijn nog altijd zichtbaar en die liggen nog altijd hoog op de bergtoppen.
Het verhaal van de Katharen gaat over overtuiging, vervolging en doorzettingsvermogen. Eigenschappen die ook wielrenners nodig hebben tijdens een zware Tour.

“De ketters van deze etappe zijn de Scandinaviërs” verder lezen
Geplaatst op

Het hitteplan

NRC Handelsblad beschrijft verleden week uitgebreid over wat te doen bij een temperatuur tegen de veertig graden?  Hoe moeten de renners beschermd worden tegen extreme temperaturen en andere weersomstandigheden? In het voorjaar waren er belangrijke rondes waar de renners dagen achtereen in de kou, omgeven door sneeuw en hevige regens moesten rijden. Zij moesten geholpen worden bij het uitrekken van de handschoenen omdat de vingers niet meer werkten.

Bij de Tour gaat het om hele andere weersomstandigheden en dat is de hitte.

Dus rijst de vraag; Moeten wij niet eens gaan nadenken of het nog wel verstandig is om de tour in dit jaargetijde te organiseren gezien de klimaatontwikkeling?

“Het hitteplan” verder lezen
Geplaatst op

De risico’s van de Pyreneeën

De kruitdampen van de etappe van gister zijn weggevlogen, wat overblijft zijn de verschrikkelijk bosbranden die op dit moment Zuid-Frankrijk en Noord-Spanje teisteren. Dat houdt ook in dat de Tourorganisatie (ASO) heeft besloten om geen toeschouwers toe te laten. Vervelend aan de ene kant voor de renners omdat zij in moeilijke momenten de steun van het publiek moeten ontberen, aan de andere kant is het voor de top van de koers ook logisch dat men de gekte niet zal missen. En vandaar ook dat ASO het risico op een verdwaalde en smeulende peuk nu willen zien te vermijden. Het is ook nog maar echt de vraag of de koers geen maatregelen moet nemen als de branden echt uit de hand lopen en een gevaar voor de renners op gaat leveren.

“De risico’s van de Pyreneeën” verder lezen
Geplaatst op

Tweede etappe Tarragona – Barcelona  Heuvelrit  183.9 km

Parcoursbouwer Thierry Gouvenou belooft een strijd tussen de sterren. Na een vlak gedeelte langs het strand gaat het peloton landinwaarts en staat hen een  een paar fikse beklimming te wachten. met een stijgingspercentage van 9.3%. Bij de start ziet het er nog allemaal lekker ontspannen uit. Pogacar in zijn bollentrui schudt handen terwijl Vingegaard in het geel aan een blij klein meisje zijn bidon geeft.

De voorspellers geven – op één na – aan dat Pogacar de meeste kans maakt deze rit te winnen.  ‘Hij is na gisteren zo getergd dat hij persé vandaag wil winnen’, is de reactie.

Slechts één keer wordt de naam Mathieu van der Poel genoemd.

“Tweede etappe Tarragona – Barcelona  Heuvelrit  183.9 km” verder lezen
Geplaatst op

Del Toro en Pogacar waren vandaag de Romeinse heersers in de Tour!

De dag begon voor mij vroeg. Dat kwam namelijk door het feit dat ik (zoals de afgelopen jaren al het idee is) om de Tour ‘vooruit” te rijden. Zo stuitte ik van de week met het turen op het routeboek op het parcours van de etappe van aanstaande donderdag. Dan rijdt de Tourkaravaan richting “het dak van de Tour” en beklimmen zij de o.a. Col d’Aspin, maar vooral de Col du Tourmalet. De Col du Tourmalet is een enorme puist in de Pyreneeën, in het zuidwesten van Frankrijk, gelegen in het departement Hautes-Pyrénées. De 2.115 meter hoge passage is heel bekend geworden dankzij de Tour de France, waar ze in 1910 voor het eerst in werd opgenomen. Vele renners hebben hier hun waterloo gevonden. De berg nodigt namelijk niet uit om even lekker los een berg te beklimmen op een fiets. Het begin gaat prima, maar dan begint het pas echt goed te stijgen. Op het profiel van de beklimming zijn twee echt rode stukken te zien, maar als je hem rijdt dan zie je eigenlijk alleen maar rode (dat betekent een stijgingspercentage van 8,5% tot aan 11%) stukken. Maar meer donderdag over deze berg. Ik heb de beklimming alweer afgevinkt.

“Del Toro en Pogacar waren vandaag de Romeinse heersers in de Tour!” verder lezen
Geplaatst op

De Tour de France door de ogen van Janna

De Tour begint weer….

Door mij is hier zo naar uitgekeken; drie weken Tour de France! Drie weken naar de voor mij mooiste sport kijken. Bij hoge uitzondering moet de met kunst mijn aandacht delen met de Tour nummer 113. De gele, groene, witte en bollentruien slinger hangt weer om mij nog meer in de sfeer te brengen. En met de vrolijke podcast van de Vlaming en sfeermaker Victor Campenaerts van Visma Lease a Bike kan de start niet mooier beginnen. Met de start in Barcelona krijgen de renners alle gelegenheid om van dichtbij de Sagadra Familia van de unieke architect Gaudi te bekijken. Het publiek is in groten getale toegestroomd om de presentatie van renners mee te maken. Het moet geweldig zijn om dit evenement van zo dichtbij mee te kunnen maken.

“De Tour de France door de ogen van Janna” verder lezen
Geplaatst op

De winst in de ploegentijdrit werd een prooi voor Jonas Vingegaard

Barcelona is veel meer dan de stad van Messi, Gaudí en de Ramblas. Iedereen kent de verhalen van het onderdrukte Catalonië ten opzichte van het machtige Madrid (rest van Spanje) onder leiding van Franco. Johan Cruijff veranderde alles. Jopie uit Betondorp gaf Catalonië successen, maar vooral aanzien in Spanje. Toen de Olympische Spelen van 1992 naar Barcelona kwamen, veranderde de stad voorgoed. Barcelona vóór 1992 was veel minder toeristisch dan tegenwoordig. Oude havengebieden werden opgeknapt, nieuwe infrastructuur werd aangelegd en Barcelona groeide uit tot een van de meest geliefde steden van Europa. De Tourstart in Barcelona vormt daarom een prachtig decor voor een verhaal over ambitie, vernieuwing en internationale uitstraling. Barcelona kreeg aanzien en is een enorme trekpleister voor toeristen.

“De winst in de ploegentijdrit werd een prooi voor Jonas Vingegaard” verder lezen
Geplaatst op

Voorwoord Tour de France 2026:

Op de dag dat het Nederlands elftal roemloos ten onder gaat tegen Marokko begint de spanning van de 113e (voor mij een mooi getal, gelet op de laatste twee cijfers) Tour de France alweer toe te nemen. Nu werd die (gezonde) spanning nog een beetje weggenomen door het WK in Amerika, Canada en Mexico, maar door het “schijtbakken voetbal” van Koetje en kornuiten is die afleiding ook wel enorm afgenomen. Iedere winkel, horecagelegenheid of andere plek kan de oranje slingers weer op gaan bergen. Voorlopig voor de komende twee jaar, want zolang zal het duren eer het volgende toernooi weer voor de deur staat, het EK van 2028 in het Verenigd Koninkrijk en Ierland.

“Voorwoord Tour de France 2026:” verder lezen