Het werd vandaag de dag van de Scandinaviërs. En van een Amerikaan en een tsjech die zich helemaal leeg reden. Carcassonne en Foix vormen het decor van een van de meest fascinerende hoofdstukken uit de Franse geschiedenis. Hier leefden de Katharen, een religieuze beweging die door de kerk als ketters werd bestempeld. Hun kastelen zijn nog altijd zichtbaar en die liggen nog altijd hoog op de bergtoppen.
Het verhaal van de Katharen gaat over overtuiging, vervolging en doorzettingsvermogen. Eigenschappen die ook wielrenners nodig hebben tijdens een zware Tour.
Adembenemend decor
Wanneer de Tour de France neerstrijkt in Carcassonne lijkt het alsof de tijd even stil heeft gestaan. De imposante middeleeuwse vesting, met haar dubbele stadsmuren en 52 torens, vormt al jarenlang één van de meest spectaculaire decors van de Tour.
Maar Carcassonne is veel meer dan alleen een prachtige finishplaats.
In de Tourhistorie staat de stad namelijk bekend als dé plaats waar aanvallers hun kans ruiken. Doordat Carcassonne vaak na zware Pyreneeënritten op het programma staat, krijgen ontsnappingsspecialisten hier regelmatig vrij spel. De klassementsrenners gunnen elkaar vaak een dag rust, waardoor avonturiers kunnen schitteren.
Bekend van “Prikken en slikken”
Een bijzonder moment vond plaats in 2004, toen de Fransman Richard Virenque hier zijn zevende en laatste Touretappe won. Virenque was op dat moment al een levende legende. Maar wel een met een verdacht luchtje over het belangrijke D-woord. Niemand zal zijn rol in de Festina affaire zijn vergeten. De Festina-affaire was een van de grootste dopingschandalen in de historie van de Ronde van Frankrijk. De affaire vond plaats in de Tour van 1998. Het schandaal barstte los, toen verzorger Willy Voet vlak voor de start werd betrapt met een enorme hoeveelheid verboden middelen, waaronder epo en groeihormonen, wat leidde tot de uitsluiting van de volledige Festina-wielerploeg. Zijn latere boek “Prikken en slikken” is echt verplichte kost van de wielrenliefhebbers.
Richard Virenque, destijds de absolute kopman van Festina en een nationale held in Frankrijk, ontkende eerder in alle toonaarden betrokken te zijn bij doping. Pas tijdens het latere proces in oktober 2000 in Rijsel (Lille) legde hij alsnog een huilende bekentenis af en gaf hij toe epo te hebben gebruikt. Hoewel hij tijdelijk werd geschorst, keerde hij later terug in het peloton en wist hij uiteindelijk zelfs zeven keer het bergklassement in de Tour de France te winnen. Zijn 7 (!!) overwinningen als winnaar van het bergklassement (Bollentrui) is nog steeds een record.
In de 15e etappe van de Tour in 2018 verloor Bauke Mollema de sprint van de beresterke Magnus Cort. Misschien is dat wel de charme van Carcassonne. De stad ademt geschiedenis. Al ruim 2.500 jaar kijken haar stadsmuren uit over Zuid-Frankrijk. Tijdens de Tour voegen daar zich telkens weer nieuwe wielerverhalen aan toe.
Opnieuw Franse euforie in Foix?
De finishlijn ligt in de plaats Foix. Foix ligt aan de voet van de Pyreneeën en wordt gedomineerd door het indrukwekkende Château de Foix. Juist omdat de stad zo dicht bij de zwaarste cols ligt, is de finish hier vaak onvoorspelbaar.
In Tour de France van 2017 zorgde de Fransman Warren Barguil op de nationale feestdag voor een waar volksfeest door vanuit de vlucht solo te winnen. De overwinning betekende niet alleen etappewinst, maar hij won die Tour ook de bollentrui en de prijs voor meest strijdlustige renner. Barquil reed die Tour voor het Nederlandse Sunweb. Heel Frankrijk hoopt vandaag op eenzelfde soort afsluiting van de etappe.
Grote groep ontsnapt en blijft weg
Eindelijk was het dat toch weer een keer een dag van de vluchters. Een grote groep van 34 renners ontsnapte vroeg en bleef weg. Daar zaten zeker grote namen bij, maar ook weer geen favorieten voor de eindzege. Dus Pogacar legde zich in deze hitte ook neer bij het feit dat de gele trui vast later deze Tour weer in beeld komt. In de groep zaten o.a. drie man van Lidl/Trek en dat waren niet de minste: Mads Pedersen (Een van de beste sprinters in deze groep). Mathias Vacek (TSJ) en Quinn Simmons (USA). Ook Vauquelin (Franse hoop van Ineos), Girmay (de een na beste sprinter), Valgren (EF), Philipsen (Een van de beste sprinters in deze groep), Castrillo (SPA) en drie Nederlanders Van den Broek, Molenaar en Eekhoorn.
De beste geklasseerde in deze groep was Torstein Træen uit de UNO-X team. Op de Col du Montségur werden definitieve groep gevormd die ging voor de winst. En daar waren ook de drie van Lidl/Trek aanwezig. Waarbij Vacek en Simmons alles pareerde in dienst van Pedersen. Traeen hoefde alleen nog maar bij deze eerste groep te blijven op geel te pakken. Het peloton reed inmiddels meer dan 9 minuten achter op de koplopers. We zagen uitvallen van Castrillo, García Pierna en een bijzonder sterke Debruyne (Alpecin), maar de onvermoeibare Simmons wist deze aanvallen te pareren in dienst van Pedersen. De Deen moest het afmaken voor Lidl/Trek en haar Nederlandse ploegleider Stefan de Jongh.
Pedersen schudt alle ellende van zich af en maakt het vakkundig af
Wat volgde was een ongelofelijke machtsprint van Mads Pedersen. Aangezet door Vacek en in zijn wiel ploegmakker Simmons reed Pedersen als een katapult afgeschoten richting de meet. Na alle blessure ellende was daar dan eindelijk het zoet voor de Deen. Een geweldige mooie sprint die eindigde in euforie in het Luxemburgse kamp van de grootgrutter.
Træen kreeg de gratie van Pogacar en mocht het geel aantrekken. De renner die er uit ziet als Mexicaan, Noor is met Japanse roots, kon het niet geloven, maar hij is toch echt de leider in de Tour. En ook redelijk comfortabel. Træen was vorig jaar ook al enige tijd leider in die andere grote ronde, de Vuelta a España.
Morgen gaan we ons opmaken voor eindelijk een massasprint als we op weg zijn naar Pau, wat van oudsher een sprintaankomst is.