Barcelona is veel meer dan de stad van Messi, Gaudí en de Ramblas. Iedereen kent de verhalen van het onderdrukte Catalonië ten opzichte van het machtige Madrid (rest van Spanje) onder leiding van Franco. Johan Cruijff veranderde alles. Jopie uit Betondorp gaf Catalonië successen, maar vooral aanzien in Spanje. Toen de Olympische Spelen van 1992 naar Barcelona kwamen, veranderde de stad voorgoed. Barcelona vóór 1992 was veel minder toeristisch dan tegenwoordig. Oude havengebieden werden opgeknapt, nieuwe infrastructuur werd aangelegd en Barcelona groeide uit tot een van de meest geliefde steden van Europa. De Tourstart in Barcelona vormt daarom een prachtig decor voor een verhaal over ambitie, vernieuwing en internationale uitstraling. Barcelona kreeg aanzien en is een enorme trekpleister voor toeristen.
Barcelona is dan ook het decor van de eerste geletruidrager aan het einde van deze dag. De eerste etappe is een ploegentijdrit waarbij de ploeg die het beste als team zal fungeren met de eerste gele trui ervan doorgaat. In mijn ogen was de grootste kanshebber, INEOS/Grenadiers. Immers zij beschikken over een groot scala van echte tijdrijders, zoals tijdritfavoriet Ganna, Foss, Arensman en Tarling. Het zijn stuk voor stuk de echte tijdrijders. Outsiders zijn UAE (met tourfavoriet nummer 1, Pogacar, maar ook met Del Toro en Politt). Maar zeker ook Red Bull (met tijdrit kampioen Evenepoel, Lipowitz en Tratnik) en ook Lidl-Trek (met Gee, Skjelmose en Vacek). Het zal dan ook niet vreemd zijn als bijvoorbeeld Arensman de eerste geletruidrager is omdat het laatste stuk naar de finish een lastig klimmetje herbergt.
Grote transfernieuws uit het Nederlandse kamp was wel dat ploegleider Grischa Niermann (oud-renner van de ploeg) de Nederlandse topploeg gaat verlaten voor Lidl-Trek aan het begin van komend seizoen. Marc Reef (jarenlang rechterhand van Niermann in de grote rondes) neemt de plek van de Duitser in.
De allereerste ploegentijdrit werd verreden in de Tour de France van 1935. In 1935 was er nog geen sprake van een klassieke ploegentijdrit in de Ronde van Frankrijk. Iets wat we nu al sinds jaar en dag gewend zijn. Wel werd er in die tour de France van 1935, die destijds met landenteams werd verreden, voor het eerst een landenklassement opgemaakt aan de hand van de gezamenlijke tijden van de renners. Het Belgische team was destijds de winnaar van dit ploegenklassement.
In de jaren 70 en 80 maakte de Nederlandse ploeg TI-Raleigh furore in deze discipline. Onder leiding van ploegleider Peter Post wist de ploeg de discipline te domineren en werd het een spectaculair vast onderdeel in de eerste week. De langste ploegentijdrit ooit werd verreden in 1978 (84,5 km), gewonnen door TI-Raleigh. De fascinatie van het wielrennen is bij mij begonnen met TI-Raleigh en de grootste uitdager van die ploeg, Fransman Bernard Hinault. De vijfvoudig winnaar van de Tour de France die sinds vele jaren de ceremonies voor zijn rekening nam na afloop van de etappes. Ploegleider Peter Post was als ploegleider een soort van idool voor mij. De oud-wielrenner was zo charismatisch, dat de man uit Amstelveen aanzien had bij wel en niet wielrenliefhebbers. Post was zelf vroeger in de jaren 60 een goede renner. Niet top, zoals Merckx, maar wel een hardrijder pur sang. Iets wat hij ook vooral van zijn eigen renners verlangde. Dat maakte de ploeg ook zo enorm goed in de ploegtijdritten, waarin de Posttrein (ook wel, “de ploeg die niet kon verliezen”) onoverwinnelijk was.
De beelden op de televisie werden voor het eerst vandaag de ether ingeschoten om 16:55 uur. Zoals gebruikelijk kijk ik de Tour altijd op de “Belg”. De stemmen van Renaat Schotte en José de Cauwer spreken wij het meest aan ten opzichte van het gewauwel op de Nederlandse televisie. Maar dat komt meer door het verleden van ‘Knabbel en Babbel, Ducrot en Dijkstra, die voor mij alles verpestte. Toen ik als kleine jongen voor de televisie mij vergaapte aan de stemmen van Mart Smeets en Jean Nelissen, was ik gegrepen door de mooie zinnen die de twee uitspraken. Nu houd ik het bij Sporza.
Op 17:07 ging Caja Rural als eerste van start in de haven van Barcelona. In de groene/witte shirts reed de Spaanse ploeg als eerste de verzwindende hitte van Barcelona in. De Spaanse ploeg is een beetje een lelijk eendje, gewoonweg omdat ze geen echte sterren herbergen. Daarna begon de armada van alle ploegen. Het parcours was echt heel mooi. Mooie (genoeg) brede stroken lagen als een rode loper door een geweldige stad voor de matadors op het ijzeren ros. Caja Rural reed boven op het klimmetje op 3 km van de finish nog maar met twee man, Parra en onze Nederlander Molenaar. Om maar aan te geven dat het een hele lastige ploegentijdrit was. En dan moest voor iedereen nog de slotklim komen op 800 meter van de finish. Deze klim zou vandaag nog wel wat slachtoffers gaan maken. Onze Nederlander Alex Molenaar was de eerste die over de finish kwam.
De Belg Cian Uijtdebroeks, die nog als outsider werd genoemd, kreeg een geweldig pak slaag. De Belg, die nu voor Movistar rijdt, werd er op het voorlaatste klimmetje al vanaf gereden. Mathieu van der Poel deed wat hij moest doen en reed een puike rit en was halverwege de snelste en kon tevreden zijn. Het zou in ieder geval niet genoeg zijn. Maar onderweg was toen Ineos al sneller dan Alpecin was. En dat bleek want Ganna verpulverde met 30 seconden de tijd van Van der Poel. Het was te verwachten en de hardrijder uit Italië deed wat hij moest doen. De vraag was alleen of iemand Ganna nog zou kunnen verslaan. Het was in ieder geval duidelijk dat er een aantal klassementsrenners echt al serieus op afstand gereden zou worden.
Om 18:55 ging de laatste ploeg, UAE, van start. Het werd spannend, want onderweg was Lidl/Trek het snelste. Op 1 seconden gevolgd door Visma/LaB. UAE verloor al 7 seconden. Ayuso (Lidl/Trek) redde het net niet en klopte de tijd van Ganna niet. Het wachten was nu op Evenepoel, Vingegaard en Pogacar. Als eerste lukte het Evenepoel net niet. Hij kwam 10 seconden tekort. Het wachten was op de laatste twee ploegen met de twee topfavorieten van deze tour. Het zag er goed uit voor Vingegaard. Zijn ploeg was de snelste halverwege en UAE lag achterop. Vingegaard was 7 seconden sneller dan Ganna. De eerste klap was uitgedeeld door Vingegaard. De Deen laat zien dat er serieus rekening gehouden moet worden met hem in deze Tour. Wat wel heel goed zichtbaar is dat Pogacar echt wel power liet zien in de laatste honderden meters. Maar hij kwam net tekort. Geel is voor Vingegaard. En de eerste klap is uitgedeeld door Vingegaard, die Pogacar versloeg met 12 seconden. Dat was eigenlijk vooraf niet voor mogelijk gehouden. Maar Vingegaard laat zien dat hij goed is. Echt goed is. Morgen wordt het vervolgd. Dan is het decor opnieuw Barcelona met een hele, hele verraderlijke etappe.