In de eerste week van de TOUR 2026 zijn er drie kansen voor de sprinters.
Vandaag, vrijdag en zaterdag.
Voor NRC sportjournalist Thijs Niemantsverdriet alle reden een aantal lead-outs te interviewen die sprinters aan hun wereldbekendheid hielpen zoals Danny van Poppel – zelf een zeer verdienstelijke sprinter maar doorkreeg dat hij als lead-out nog meer kon betekenen voor zijn ploeg van RedBull Bora HansGrohe .
De sprint, het is sensatie! Bloedgevaarlijk ook het is telkens weer een wonder dat er niet veel meer ongelukken gebeuren vanwege alle hectiek … Het is precies zoals Van Poppel aangeeft; ‘Als je er goed over na gaat denken dan is het eigenlijk gekkenwerk. Wij wagen ons leven, winnen zelf nooit en negen van de tien keer slaagt het plan niet.’ Een goede lead-out is voor de sprinter goud waard. ‘De lead-out moet zijn instinct durven volgen en in een fractie van een seconde beslissingen durven nemen. De sprinter moet een rotsvast vertrouwen in zijn lead-out hebben en hem blindelings volgen. ‘Aan het eind van de rit ben ik kapot en heb zo’n vijf minuten nodig om te herstellen’, geeft Van Poppel toe.
‘Het is schaken met 70 km. per uur’, aldus Michael Morkov, de lead-out die Mark Cavendish aan zijn 35 ste sprint overwinning hielp en daardoor eeuwige roem verkreeg. ‘Je moet een goede persoonlijk band opbouwen met de sprinter anders werkt het niet.’ Vooraf worden via Google street view alle bochten en obstakels bestudeerd. Ieder steentje moet je kennen. Video’s bekijken van vorige sprints is ook een goed leermiddel voor de komende sprints.
Sprints gaan vaak vooraf aan vlakke ritten en worden door veel kijkers als saai gezien. Het is lang wachten op de apotheose die pas in de laatste kilometers plaats vindt. Maar zoals analist Roxane Kneteman altijd beweert; ‘het is meer dan het wachten waard..’
De Franse ploeg Decathlon heeft de meest begeerde kopman onder zijn gelederen.
De negentien jarige talentvolle Paul Seixas. Lang zal hij niet het shirt van de ploeg dragen want de vraag van andere ploegen is gigantisch. Voor hem worden transferbedragen geboden die uniek zijn binnen de wielersport. Of het het ook de steenrijke UAE ploeg gaat worden? Ergens is het niet te hopen want het zal het wielrennen nog voorspelbaarder maken. Het mooist zou zijn wanneer de jonge aankomende sterren verdeeld zijn over meerdere groepen. Maar ja… wielrennen doe je niet je hele leven, de inspanning die het kost en alle ontberingen die jaren achtereen jouw leven bepalen om die geëiste topprestaties te kunnen leveren, door het publiek en de pers behandeld te worden die zich soms vragen en termen permiteren die nergens op slaan. Je moet zowel geestelijk als lichamelijk over oerkracht beschikken. En dat je dit wilt doen bij de ploeg die je meeste kansen en comfort biedt is ook weer te begrijpen. Je moet ook bij een ploeg passen, de sfeer moet zo goed zijn dat je alles voor elkaar over hebt. Wat dat betreft is Visma LAB wel een schoolvoorbeeld. Bekijk de podcast van Victor Campenaerts, hij maakt die saamhorigheid duidelijk.
Olav Kooij was jaren één van de renners die het zeer naar zijn zin had bij Visma LAB. Zijn overstap naar Decathlon was een weloverwogen stap. Olav is een abtieuze renner die wil gaan voor eigen kansen en daarvoor was er bij Visma te weinig plaats.
Hij kreeg de vrijheid en maakte de overstap. ‘Heb er veel geleerd dat ik nu kan gebruiken bij een andere ploeg. Voor hem paste Decathlon het beste bij zijn toekomstplannen. Dat hij deze niet direct kon laten zien was een grote tegenvaller maar inmiddels zijn alle lichamelijk problemen weer opgelost en heeft hij alweer laten zien weer mee te kunnen doen met de beste sprinters. Zijn lead-out is Cees Bol is eveneens een goede sprinter die menigmaal als eerste over de streep kwam maar met zijn lengte van 1.94m weet hij Kooij uit de wind te houden en de kleinste gaatjes te vinden om hem naar een overwinning te loodsen.
Ook de Nederlander Daan Hoole heeft zijn plek bij Decathon gevonden ook hij hoopt nog veel voor deze Franse ploeg te gaan betekenen deze Tour
Woensdag 8 juli vijfde etappe Lannemazan -Pau 158.3 km 1600 hoogtemeters vlakke rit.
De warmte blijft ook vandaag een hot-item zo heel langzamerhand is er vanuit de renners toch wat meer commentaar op de UCI en de ASO dat er niet naar hen geluisterd wordt. Dat het toch echt niet kan wanneer de mecaniciens en de verzorgers ’s avonds om elf uur nog aan het werk zijn. Dat is natuurlijk schadelijk voor lichaam en geest. Een van de renners laat weten dat hij in één dag 4 kilo lichter is geworden. En ander liet weten alleen bezig geweest te zijn om het lichaam te koelen door drinken en ijszakjes in de nek. Ook de ageressie bij de ploegwagens is toegenomen omdat er “gevochten” moet worden om aan de hoeveelheid bidons en ijszakjes te komen.
Het is de Franse renner Baptiste Weistroffer (Lotto Intermarche) die de afgelopen twee dagen weinig aanspraak had door steeds alleen achteraan te rijden maar vandaag is hij helemaal vooraan te vinden helaas voor hem wordt het opnieuw een zwijgzame tocht. Alle renners houden het op een plek in het peloton. Het wordt gezien als een kansloze missie maar gedurende de uitzending wordt duidelijk deze deze Fransman voor zijn plezier vaker tochten van 2000 kilometer fietst. En geniet van de natuur om zich heen. Hij weet dat wanneer er gesprint gaat worden zijn voorsprong verdwijnt maar hij heeft zichzelf wel een prettige dag bezorgd. Aan het eind van de dag staat hij op het podium om de prijs van de strijdlust in ontvangst te nemen voor zijn 144 km. solo rijden.
Deze etappe wordt door de commentatoren betiteld als een wandelroute er wordt gemiddeld zo’n 35 km per uur gereden. Zo is er genoeg tijd voor wat interviews waarbij de ene renner wat spraakzamer is dan de ander. Natuurlijk hebben de sprinters naar deze dag uitgekeken en er is voldoende goesting om deze rit te willen winnen hoe zij dat gaan doen? Zowel Olav Kooij (Decathlon), Tim Merlier (Soudal Quickstep) en Jasper Philipsen (Alpecin) laten zich niet verleiden tot een interessante uitspraak. Tenslotte kan ook de concurrent mee luisteren. ‘Hoe anders is de Tour dan de andere rondes voor jou wordt aan de debutant wordt aan Olav Kooij gevraagd. Opnieuw wordt de interviewer niet veel wijzer; ‘Tja… wat meer publiek maar verder is het gewoon rijden.’ ‘Wie zijn jouw concurrenten is de vraag aan Jasper Philips het antwoord is; ‘het weer.’ Arvid de Kleijn (Tudor Pro Cycling) komt ook bij de beurt bij Han Kok. ‘Waartoe ben jij vandaag in staat?’ De Kleijn stelt zich voor dat hij vandaag een goede uitslag kan rijden. Maar heeft de afgelopen dagen zeer geleden ‘Merk gauw genoeg hoe de benen zijn.’ Later op de dag wordt duidelijk dat het er niet inzit voor hem.
Wanneer het peleton op één lint rijdt en de zon op hun schoenen schijnt dan ontstaat er een prachtig fotografisch of beter filmisch beeld; Het is de dans van de witte schoenen die in één cadans de pedalen rond draaien. Naast de imposante natuuropnames zijn ook dit soort beelden een streling voor het oog.
Dat het voorspellen van een etappe toch gen sinecure is, blijkt ook vandaag weer. Niemand van de kenners heeft getekend voor Olav Kooij maar hij maakt het waar! Hij wint zijn eerste optreden in de Tour op een prachtige wijze. Cees Bol doet zijn werk niet zozeer als leadout maar hij zorgt er wel voor dat Olav Jasper Philipsen en Tim Melier voor kan blijven. Onbedoeld is er een andere Nederlander die Kooij helpt bij zijn overwinning en dat is Mike Teunissen (nu Astana en eerder evenals Kooij een voormalig Jumbo/ Visma renner) Het was zijn taak de sprinter Max Kanter als eerst naar voren te brengen maar de Duitser kwam net wat tekort. Teunissen geeft vooraf aan kansen te zien en is achteraf ook niet ontevreden want zijn ploeggenoot eindigt als tweede.
Olav Kooij weet hoe hij de laatste scherpe bocht, gevolgd door een wegversmalling moet aansnijden, hetgeen bij hem voortreffelijk gaat maar wat een chaos toch weer voor veel andere renners en groepen na hem. Volgens Robert Geesink is dit toch ook weer vragen om problemen zo kort voor de finish. ‘Dit kan zoveel makkelijker opgelost worden.’ Het grootste slachtoffer is Alex Molenaar (Caja Rural) een paar dagen geleden reed hij nog in de bollentrui en nu worden er foto’s gemaakt om te kijken of er iets gebroken is. Dat blijkt zo te zijn voor Alex is de Tour helaas afgelopen
Natuurlijk wordt de Nederlandse winnaar belaagd met vragen. En aan de nuchterheid van vanmorgen lijkt weinig veranderd. ‘Was het spannend voor jou?’ ‘Nou…nee ik heb wel vaker tegen deze renners gereden.’ Later bij de avondetappe weet Tom Demoulin – die Olav goed kent – te vertellen dat hij niemand kent die zo zelfverzekerd is. ‘En helemaal geen praatjesmaker, zelfs een vrij stille jongen.’
Maar vanzelf is Kooij gelukkig met deze onverwinning en dat telt voor zijn hele ploeg. Hij wordt uitbundig omhelst door zijn kopman Paul Seisax zeker.
‘Voor deze dagen ben ik in de Tour, ik wist hoe ik bocht moest nemen en in de laatste 200 m moet je gewoon gaan, ik had genoeg vertrouwen dat ik de sprint zou redden.’
Deze prestatie wordt nog waardevolle omdat het er in het begin van het jaar slecht uitzag voor Olav vanwege een virus. Het herstel heeft maanden geduurd. ‘Maar ik ben er in blijven geloven.’ Pas in mei kon hij de training weer hervatten.
Het blijkt net genoeg om vandaag deze fenomenale sprint te winnen.