Van wielrennen word je nederig

 ‘De Tour is het circus en wij zijn de clowns’, is een reactie van een van de renners van Red Bull/Bora Hans Grohe. Netflix laat in de serie over de Tour 2024 zien hoe belangrijk de zakelijke kant van de wielrensport is geworden en hoe groot daarbij de rol van de sponsor is. De sponsor eist en krijgt steeds meer stem. Hoe zo’n gesprek wordt gevoerd tussen ploegleider en sponsor  -vooral wanneer de resultaten tegenvallen – is behoorlijk uitgesproken. Het spel wordt keihard gespeeld.

Voor steeds meer geld – dat nog in geen enkele verhouding staat met de bedragen binnen de voetballerij – worden de renners aangekocht in de hoop op betere resultaten en wanneer deze dan beneden verwachting blijven, dan wordt de renner daar op een weinig zachtzinnige wijze verantwoordelijk voor gesteld. Niet door de sponsor die blijft buiten schot, dat is de taak van de ploegleider, in feite is hij de marionet van de sponsor. Als wielrenner heb je gewoon de taken die je worden opgedragen te vervullen. Terwijl er zoveel facetten kunnen meespelen waardoor er dagen zijn dat het gewoon niet lekker loopt. Van wielrennen word je nederig.

De gesprekken in de bus zijn prachtig om te volgen, wat onderuit gezakt liggen de renners op hun stoelen te luisteren naar wat hun opdracht van de dag is. Soms wordt er een enkele vraag gesteld. Aan de hand van animatie wordt het te rijden parcours uitgebreid besproken. Na nog wat oppeppers in de trant; “wij gaan ervoor, jullie kunnen het; blijf plezier houden” gaan de renners  – de één nog magerder dan de ander – hun kleding en schoenen opzoeken, zich klaar maken voor weer een nieuw avontuur. Kijken wat de benen willen, kijken of er kansen komen, kijken of het lukt vandaag wel de sponsor en ploegleider tevreden te stellen en vooral jezelf.

Soms helpen de peptalks en weet een gewaarschuwde renner juichend over de finish te komen. Is de vreugde binnen de ploeg uitzinnig en de sponsor tevreden. Zijn alle problemen weer voor even uit de lucht. Een rit in de Tour winnen maakt alles goed.

Een renner vol overgave een fles bubbels te zien openmaken vrolijk het geestrijke vocht in de rondte te zien spuiten blijft natuurlijk een machig gezicht vooral als hij daarna dan ook nog zegt na het nemen van een slok; ‘Wat een goedkope bocht.’

Maar dat dan wel op zijn Italiaans en dan klinkt het nog mooier!

En omdat het gisteren niet alleen maar kommer en kwel was een mooie enthousiaste opmerking van de Zeeuw Tim van Dijke nieuw in de ploeg van Primoz Roglic (Bohra Hans Grohe) Hij reed de kilometers met kippenvel op zijn armen. Om met deze renners mee te kunnen doen aan de Tour en al die aandacht er om heen. ‘Het is zo vet!’

De gele kaart affaire

‘Wie zijn eigenlijk die juryleden?’ Verzucht Karsten Kroon analist bij Eurosport.

De gisteren gegeven gele kaarten aan de sprinters doet heel wat stof opwaaien.

Iedereen die serieus iets met het wielrennen te maken heeft, is het met de uitgedeelde kaarten oneens. ‘Niemand was schuldig, het was de situatie waarin de renners mee te maken kregen. ‘Ik had geen ballon die mij omhoog nam, kon geen kant op! Om te voorkomen dat onze sturen elkaar raakten, heb ik wat ruimte gemaakt voor mij zelf. Ik ben het er helemaal mee eens dat het wielrennen veiliger moet maar niet op deze wijze. Dit is systeem is slecht voor de Tour. Hoe kan ik nog een goede lead-out leveren, kom op dit is mijn job… wij zijn sprinters en doen gewoon ons werk.

Moet er toch niet aan denken een tweede gele kaart te krijgen, dan ik de Tour verlaten.’ Het protest leverde niets op.

Stef Clement deed ook nog een verstandig duit in het zakje…’Dit is een mis-interpretatie van de jury, zo is er een scheve situatie ontstaan en de organisatie lijkt er niets van te leren.’ En daarmee werd het veiliger maken van de parcoursen bedoeld.

’ Je zult er mee moeten dealen’, vindt Han Kock tijdens een gesprek met één van de slachtoffers. ’Ach bij de Tour moet je als renner al zoveel dealen.’ is de reactie.

De graanschuur van Frankrijk

Vandaag rijden de renners door de graanschuur van Frankrijk 174.2 kilometer met de finish in Rouen. De rit wordt aangemerkt als een heuvelrit. Remco Evenepoel geeft deze rit drie en een halve sterren qua moeilijkheidsgraad.

‘Je hebt goede parcourskennis nodig, het einde lijkt net op een labyrint’, vindt José de Couwer.  ‘De ploegleiders moeten dit voor hun renners zo goed mogelijk in beeld weten te brengen. Dit wordt een sportief spektakel van de bovenste plank.’

 In de laatste vier kilometer zitten maar liefst achtien bochten. Vanaf 50 kilometer voor de streep hebben renners vier heuvels te overwinnen en vooral de laatste is zeer pittig met een stijging van 10.6% de afdalingen zijn  gevaarlijk vanwege de wegversmalling.’

Al snel na de eerst versmalling  zijn er weer de nodige valpartijen gelukkig kan iedereen zijn weg vervolgen maar kansen om weer vooraan te komen zijn verkeken.

Vanavond zullen er weer vele schaafwonden verzorgd moeten worden.

Waar blijft toch de kleding die de renners enigszins kunnen beschermen tegen deze pijnlijke wonden?

De 21 jarige Fransman Lenny Martinez (Bahrein Victorious) verbaast de analisten.

Na twee dagen hijgend achteraan thet peloton te hebben gereden neemt hij vandaag het voortouw. ‘Wat doet deze klimmer hier nu? Die moet zijn krachten sparen voor de bergen!’ Maar samen met de Kasper Asgreen (EF Education) vormt hij een aardig duo. De forse 1 meter 93 lange Deen lijkt een reus tegenover die kleine kontkrummel. Het zo geestig om te zien hoe hij weg kan kruipen achter het wiel van de Deen om zo min mogelijk wind te vangen. Waarschijnlijk rijdt Lenny vandaag met een missie en zal dat ook zeker in de bergen doen. Hij aast op de bolletrui. Martinez komt uit een echt wielergeslacht zijn vader en grootvader waren beiden goede en bekende renners. Inmiddels is zijn opa 76 jaar en zo goed als blind en nu heeft deze man nog maar één wens ;dat Lenny de bollentrui verovert voor hij helemaal blind wordt. Lenny heeft hem dat beloofd.

Edoardo Affini de geadopteerde Italiaanse Nederlander rijdt bijna de hele dag vooraan voor zijn kopman Jonas Vingegaard (TVL)  De meeste renners zoeken Italië op maar Affini is voor de liefde naar Nederland gekomen en woont in Drente. Spreekt ook goed Nederlands. Hij heeft naar zijn zin bij de ploeg en de ploeg is blij met hem. Hij blijkt een uitstekende vervanger voor de Fransman Cristophe LaPorte. Vingegaard weet zich verzekerd van een sterke ploeg om zich heen die telkens het voortouw neemt. De renners maken het Tadej Pogacar niet makkelijk. 

Wint geel vandaag de vierde etappe?

Er worden beelden getoond van de zo onfortuinlijke groene truidrager Jasper Philipsen vanuit de ziekenhuis. Hij is de nacht ervoor geopereerd aan een ingewikkelde sleutelbeen- en schouder breuk maar de operatie is goed verlopen en nu is het een kwestie van herstellen. Nog wat witjes om de neus weet hij toch een lach tevoorschijn te toveren, moet wel heel voorzichtig vanwege de gebroken rib.

Hij steekt zijn duim omhoog en ploeggenoot de gele trui drager Mathieu van der Poel vertelt later dat hij zijn compaan gesproken heeft en deze niets liever wil dan dat de ploeg gewoon doorgaat. Het groen dat om zijn schouders zat, zou misschien toch  binnen de ploeg kunnen blijven want mogelijk kan MvdP  nog een kans maken. Hoewel het een kleine kans is maar het proberen waard.

Bovendien zit bij Alpecin de Australiër Kaden Groves die een goede sprinter is dus wie weet zijn er nog etappes te winnen.

Is MvdP vandaag in staat het geel de etappe te winnen. De analisten buigen zich het hoofd over. Het zou kunnen maar dat telt ook voor Wout van Aert, Jonas Vingegaard, Tadej Pogacar en nog wat anderen renners die deze etappe hebben opgeschreven.

Uiteindelijk wordt een zinderende finale. De ploegen TVL en UAE leveren een strijd die de bloeddruk behoorlijk doet stijgen. Het is MvdP die alles op alles zet, even lijkt het er op dat hij het gaat halen maar dan blijkt hij net niet opgewassen tegen Pogacar die in de regenboogtrui zijn honderdste overwinnig behaald. En dolblij is met deze overwinning.

Pogacar kreeg het niet cadeau en het lijkt – tot nu toe – dat hij een stuk harder moet werken dan bij de Tour 2024. ‘Er zijn dit jaar zoveel goede renners, daardoor werd het een attractieve wedstrijd die ik gelukkig kon winnen.’

’26 jaar en dan al honderd zeges behaald! Mooier kan het toch niet worden’, is de eindconclusie na deze spannende bloedstollende finale.

De VlamingTiesj Benoot die zijn kopman Vingegaard naar de derde plaats helpt toont zeer tevreden. ‘Tot nu toe hebben wij kunnen doen wat onze plannen zijn.’

Mathieu kan morgen in het geel bij de 33 kilometer lange tijdrit nog één keer proberen de trui te behouden. Hij heeft er goed opgetraind de laatste maanden. Tadej verschijnt dan in de bollentrui. Beiden hebben vandaag alles gegeven zullen zij voldoende hersteld zijn om opnieuw een huzarenstukje te leveren?  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.