Gisteravond in Vive le Velo (Belgisch programma omtrent de Tour de France en te vergelijken met onze Avondetappe) was er een interessant schouwspel voor en tijdens de etappe van gister. Vooraf verklapte Tim Wellens (wellicht De superknecht van Pogacar) dat zijn ploeg UAE niet veel moeite zou doen om de gele trui te verdedigen. Pogacar is slim en weet dat als hij de gele trui wil behouden, dat zijn ploeg iedere dag zou moeten rijden om de trui te verdedigen. Dan is het beter om met zijn voorsprong op de concurrenten reactief te fietsen. Een beetje de Indurain tactiek van de jaren 90.
Wellens gaf dus aan dat zij niet zouden rijden. Dat opende natuurlijk kansen voor het halve peloton, die daardoor kansen zagen. Matthieu had in de ochtend aangegeven dat hij niet verwacht dat hij mee zou zijn, gelet op het feit dat veel renners het zouden proberen. Maar de rest is geschiedenis, want Van der Poel heroverde de gele trui met 1 (!!) seconde voorsprong op degene die de trui absoluut niet wilde. In het Belgische sportprogramma verdachte de drie gasten Visma/LAB dat zij Pogacar de gele trui aan wilde smeren. Maar David van der Poel (de broer van) vond dat veels te ver gaan. Echter, als je er over na ging denken dan zou dat helemaal niet zo gek zijn van Visma/LAB. Dan duwde ze Pogacar en UAE in de positie dat ze meer kopwerk moesten doen en zodoende het uitput werk meer en meer zou slagen. We noemen dat vanaf heden “the Hack-a-Shaq” tactiek.
Wat ik mij nog aan gister herinnerde was het kleine postuur van Ben Healy, de glorieuze winnaar van de etappe van gister. Ben Healy Healy werd in september 2000 in het Verenigd Koninkrijk geboren, maar gaat uiteindelijk voor Ierland rijden. Al snel boekt hij in de jeugd allerlei fraaie resultaten. Hij wint ritten in de Ronde van de Toekomst en ook in de Giro voor beloften. In 2020 wordt hij op negentienjarige leeftijd al Iers kampioen op de weg bij de elite. In 2022 bereikt hij hetzelfde in de tijdrit. De resultaten in de beloften categorie leiden ertoe dat hij een contract kan tekenen bij EF Education EasyPost.
Klein en gedrongen, maar razendsnel
In 2022 blijven de resultaten nog grotendeels uit. In 2023 schiet Healy als een komeet uit de startblokken en in de maand april kent ook het grote publiek hem. De kleine Ier valt op door zijn aanvalslust en men ziet hem plots ook bovendrijven in de grotere koersen. Hij wordt een regelrechte seizoensrevelatie. In Luik-Bastenaken-Luik en de Amstel Gold Race wordt hij tweede, achter Remco Evenepoel en Tadej Pogacar. Ook in de Brabantse Pijl haalt hij het podium. In de Giro boekt hij in de achtste etappe zijn eerste etappezege in een grote ronde. Hij streed vervolgens lang mee om de bergtrui, die hij aan Thibaut Pinot moest laten. Later in het jaar triomfeerde Healy nogmaals: hij won een rit in de Ronde van Luxemburg. Al met al hét jaar van de doorbraak van de Ier. Want wat hij gister liet zien was heel erg veelbelovend. De manier waarop hij zijn achtervolgers, Simmons en Storer, achter zich hield was van grote klasse. De komende jaren gaan we nog heel veel zien van de kleine , gedrongen op de fiets zittende Ier.
Het ultieme eerbetoon van MvP
Vandaag gaan we richting de Múr de Bretagne. De muur waarop Van der Poel in 2021 boven zichzelf uitstak en zijn grootvader, wellicht wel Frans meest bekende renner, Raymond Poulidor eerde. Het verschil met die etappe en die van vandaag zit hem in de startplaats en een iets langere afstand, maar de finale is identiek. Op 17 kilometer voor de streep volgt de eerste passage, en op 2 kilometer van de finish keren de renners terug aan de voet van de Mûr-de-Bretagne. Daar moeten de punchers (Van Aert?) zich onderscheiden, al weten ze ook dat de steile stroken lastig genoeg zijn om ook de favorieten te verleiden tot actie. Dus gaan we de bekende namen van de laatste week zeker terugzien. Je ziet nu ook goed welke renners er echt goed in vorm zijn. Benieuwd is de karavaan wanneer de reactie vanuit Visma/LAB komt. Ik kan mij niet voorstellen dat ze bij Visma/LAB wachten tot aan de bergen. Niet met de ploeg die UAE op de been heeft gebracht en de wijze waarop de sterke klimmers van UAE op dit moment rondrijden. Van Almeyda wordt verwacht dat hij Pogacar moet helpen, maar ik sluit echt niet uit dat de Portugees (recentelijk winnaar van de Ronde van Zwitserland) volgende week voor zijn eigen kansen (achter Pogacar) mag rijden. En dan is UAE levensgevaarlijk voor Visma/LAB, want UAE kan die kaart ook uitspelen en dan moet Visma/LAB onbedoeld in de achtervolging. Vandaag is dan weer een meetmoment voor de ploegen om te zien waar ze staan en of ze eventueel tijd ergens terug kunnen snoepen.
Op weg naar de Múr de Bretagne
De favorieten voor vandaag zijn dus dezelfde als afgelopen week in soortgelijke ritten (etappe 2 en 4). Dus we zullen de vaste mensen van voren zien. Van der Poel zal ondanks zijn inspanning van gister zeker mee doen, mits hij voldoende hersteld is. Dan de topfavorieten Vingegaard en uiteraard Pogacar. Outsiders voor vandaag zullen zijn Oscar Onley (Picnic/PostNL) en lokale favoriet Romain Grégoire (Groupama/FDJ). De Fransman was in de tweede en vierde etappe ook steevast in de top6 terug te vinden. Dus hij is de Franse hoop in bange dagen samen met de al steevast genoemde Kévin Vauquelin (Arkea/B&B). Het is ook wel weer leuk om Franse renners vooraan de race te zien. Dat brengt ook weer meer Fransen op de been om de renners dagelijks aan te moedigen. Na het stoppen van Thibout Pinot en recent gestopte en publiekslieveling van de Fransen, Romain Bardet is het voor de Fransen te hopen dat hun plekken snel wordt ingenomen. Met Vauquelin en Grégoire zit het wel goed met het talent in Frankrijk.
Weer een locale Fransman die de koers maakt
Vier renners kregen de gratie van Visma/LAB en UAE om weg te glippen. O.a. hen oud Tourwinnaar Geraint Thomas (ENG/Ineos) en lokale favoriet Ewen Costiuo (FRA/Arkea). Arkea/B&B is sowieso in vorm in deze Tour. Naast Costiou is Kévin Vauquelin erg bedrijvig. Het is alleen jammer voor Arkea/B&B dat Vauquelin waarschijnlijk de ploeg gaat verlaten. Pas vanaf 1 augustus mogen er transfers plaatsvinden, maar het is een publiek geheim dat de Fransman overstapt naar Ineos. Vandaag was het dus in de kopgroep de oud-winnaar (Thomas) en zijn opvolger (Vauquelin) die in beeld waren en het stokje aan de ander over gaat geven.
Het was voor Visma/LAB vandaag opnieuw een kans om voor ritwinst te gaan, maar ook om tijdwinst voor Vingegaard te versieren. Echter, daar kwam vandaag niet veel van terecht. Dat kwam ook doordat Alpecin/Deceuninck mee ging rijden met UAE om het tempo vandaag vreselijk hoog te houden. Goed om te zien dat Van Aert weer zichtbaar was. De Belg komt langzaam aan in vorm en dat is goed nieuws voor Vingegaard. Minder goed nieuws was het voor de meesterknecht van Pogacar, Almeyda. De Portugees kwam ongelukkig en vreemd ten val op 5,9 kilometer van de meet. Pech voor hem was het dus dat dit buiten de neutrale zone is geweest. Kort na de finish was er nog geen nieuws over de Portugees, maar het ergste werd gevreesd. Maar hiermee zie je maar als je een hele sterke ploeg hebt, want Almeyda viel weg en Narvaéz nam moeiteloos het stokje over. De man uit Ecuador reed in een moordend tempo Pogacar na de top van de Múr de Bretagne. Het zou uitdraaien op een sprint en dan is Pogacar bijna niet te kloppen.
Pogacar is gewoonweg niet te kloppen
En ook vandaag was dat het geval. Waar Van der Poel al vroeg in de klim moest afhaken en het zeker was dat hij zijn gele trui zou verliezen aan Pogacar, gaf Pogacar nog maar een keer aan dat hij op dit soort beklimmingen ongeëvenaard is. Pogacar had in de sprint alleen nog maar iets te duchten van Vingegaard. En die kwam er niet aan. Pogacar wint zijn tweede etappe alweer deze Tour en iets zegt mij dat het niet de laatste is deze Tour. Het enige smetje bij UAE is het wegvallen van Almeyda. En eigenlijk een enorme smet, want Almeyda kon Vingegaard echt pijn doen. Vanavond en vannacht zal spannend worden. Morgen en overmorgen een sprint etappe. Dus Almeyda zou zijn rust kunnen pakken voor de rit van maandag. Maar als zijn pols (De Portugees hield lang zij pols vast) is gebroken is het einde verhaal. En dat opent perspectief voor Vingegaard.