Thijs Zonneveld vertelde onlangs over een zwarte lijst die in de bus hangt van UAE. Op die lijst zouden renners op staan, die absoluut niet mogen winnen van Pogacar. Dat klinkt heftig, maar het komt vaker voor dat mensen ergens op een zwarte lijst staan. Dus zo gek is dat niet, alleen het wordt nooit uitgesproken. Dat Thijs dit verteld, betekent ook dat hij het van iemand heeft gehoord. Daar zullen ze bij UAE niet zo blij mee zijn.
We kunnen in ieder geval met zekerheid zeggen dat Thymen Arensman niet op de lijst staat. Ik zeg daarbij niet dat Arensman zijn overwinning niet verdiende, juist niet wil ik zeggen. Maar het was wel een opvallend gezicht dat Pogacar met wel heel veel macht gister de sprint van Vingegaard won. En de tactiek die Pogacar vaak hanteerde is om op 8 tot 9 kilometer van de top aan te gaan. Dat liet hij gister achterwege. Hij deed iets wat hij bijna nooit doet en dat was om Vingegaard te laten rijden. Zonneveld vertelde ook dat Simon Yates eerder deze Tour een etappe won. Dat zou te maken hebben met het feit dat hij vorig jaar nog niet bij Visma/LAB reed. Deze theorie gaat ver, maar ik sluit niet uit dat het dicht bij de waarheid komt. Pogacar zelf kwam met de volgende verklaring: “Het was een superzware dag, door het weer en de beklimmingen. Iedereen doet richting de Tour hittetrainingen om te acclimatiseren, maar dan kom je op de Tourmalet en is het tien graden en regent het”, lachte hij. “Maar ik ga niet klagen. Als mijn neus wat minder verstopt was, zou ik nog wat blijer zijn met dit weer. Als je niet helemaal goed voelt, helpt dit weer niet. Maar met dit weer heb ik altijd goede benen.” Het was de perfecte uitleg om een van zijn missies (geen overwinningen voor Visma/LAB renners toe te staan) niet te onthullen. Thymen Arensman reed gister een geweldige etappe en verdiende het ook absoluut om te winnen. Of Pogacar het hem nu wel of niet gunde.
Mooi die aandacht voor Teun van Vliet!
In de Telegraaf van gister stond een heel mooi interview met Teun van Vliet. Wie zegt U? Ja, Teun van Vliet. Waar Mario Been de Pietje Bell (de kwajongen, belhamel) van het voetbal was. Dan was Teun van Vliet dat zeker in het wielrennen. Teun was een mooie renner. Altijd alles tot in de puntje gesoigneerd (lees, verzorgt). Maar Teun kon ook geweldig fietsen. Hij begon met fietsen bij het Belgische team Dries-Verandalux. Dat was in 1984. Zijn gehele carrière duurde tot 1990, voor een wielrenner een hele korte periode maar dat had zo zijn redenen. Na zijn Belgische periode ging hij rijden voor Panasonic, de ploeg van Peter Post. In de Tour van 1985 (de vijfde touroverwinning van Hinault) zag hij een overwinning in een Touretappe aan zijn neus voorbijgaan. Hij was in die etappe nagenoeg de hele dag in de aanval met landgenoot Manders (Kwantum van Jan Raas). Echter Manders had van Raas de opdracht gekregen niet op kop te komen. Naarmate finishplaats Roubaix dichterbij kwam, namen de krachten van Van Vliet af. Uiteindelijk kon Manders de etappe eenvoudig op zijn naam schrijven. Memorabel was ook zijn tweede plaats in Milaan-San Remo in 1985 waar hij samen met ploeggenoot oud Olympisch kampioen Hennie Kuiper in een lange vlucht het peloton voorbleef en Kuiper de zege liet. Het meest succesvolle jaar van Van Vliet was in dienst van Post in 1987, toen hij onder meer Gent-Wevelgem, de Omloop Het Volk en de Ronde van Nederland won. In de Tour van 1988 droeg hij drie dagen de gele leiderstrui. Daarmee staat hij in de top 5 van Nederlanders die ooit de gele trui daags of meerdaags droegen.
Van Vliet moest stoppen met fietsen toen hij in 1990 getroffen werd door een chronische darmontsteking. Hij moest geopereerd worden en kreeg een stoma. Dat betekent het einde van zijn wielercarrière. In 2001 kreeg hij een hersentumor (die later nog een aantal keer terugkwam) waarvan hij herstelde. Eind 2006 werd er opnieuw een kwaadaardige hersentumor bij Van Vliet geconstateerd. Teun heeft zijn inoperabele hersentumor tegen alle verwachtingen in overwonnen en is vrij van kanker. Dat betekent niet dat hij nooit in angst leeft. Van Vliet is hulpbehoevend en moet iedere dag verzorgt worden. Afgelopen jaar heeft hij zeven maanden gerevalideerd. Zijn levensmotto is dan ook: “je wordt geboren en je gaat ook weer dood!”. Van Vliet zullen zeker de ouderen nog herkennen aan zijn lach op de fiets, maar bovenal was het ook gewoon een hele goede renner.
Best bewaarde Vestigingsstad in Europa
De etappe van vandaag was een zogenoemde overgangsetappe en was wellicht eindelijk weer een keer een kans voor de sprinters. De verwachting was dan ook dat de sprintersploegen (Soudal, Lidl/Trek, Intermaché en Alpecin) de koers hard zullen maken. Zeker Soudal/Quickstep zal na het vertrek uit de Tour van Remco Evenepoel alle kaarten op Tim Merlier gaan zetten. Echter de etappe is wellicht te zwaar voor de echte sprinters. Er zitten namelijk twee bergjes in van de 3e categorie en 1 van de 2e categorie. Normaal gesproken te zwaar voor Tim Melier. De Belg die deze Tour al twee sprints won. We begonnen om 13:20 in het plaatsje Muret en het peloton reed vervolgens in vaart naar het eindstation voor vandaag in de bekende plaats Carcassonne. Carcassonne is een schitterende vestigingsplaats. Als je de foto’s ziet waan je jezelf in de Middeleeuwen. Films als Robin Hood, Prince of Thieves zijn daar ook opgenomen. De plaats wordt dan ook beschouwd als Europa’s best bewaarde vestigingsstad.
De verwachting was meer dat dit een etappe zou worden voor mannen die in deze Tour al goede vorm hebben getoond. Ne veertien ritten zijn er geen goede benen meer verborgen. De vermoeidheid zal de meeste renners zeker parten spelen. En dus wordt er weer gekeken naar Mathieu van der Poel, Ben Healy en Jonas Abrahamsen (UnoX) die al een rit wonnen. En Wout van Aert, Quinn Simmons en Bruno Armirail die al in verschillende finales meestreden. Met nog 55 kilometer te gaan is de Pas du Sant, een muur van drie loeisteile kilometers, de scherprechter. Daar zal wellicht het kaf van de koren worden gescheiden, al zal er nog voldoende kilometers over zijn, mocht je niet al teveel achterstand hebben, om als sprinter nog aan te sluiten. Van der Poel en Van Aert zouden deze etappe wel eens omcirkeld kunnen hebben.
Het jaar van Tim Wellens
Tim Wellens rijdt vanaf 2023 voor de sterkste ploeg in het peloton, UAE. Wellens komt uit een fietsende familie, want zijn oom Paul reed ooit nog voor de ploeg van Post. Nu is Wellens de meesterknecht van Pogacar. Na het wegvallen van Almeyda is Wellens net als Navaéz enorm belangrijk voor de Sloveen. Het is van Pogacar bekend, dat hij liever niet wil dat ploegmaten in ontsnappingen zitten. Hij heeft liever zijn ploegmaten naast zich. Dus het was al vreemd dat Tim Wellens weg mocht rijden. In gezelschap van o.a. Van der Poel, Van Aert, Simmons, Nys, Rodriquez reed Wellens weg van het peloton. En Pogacar zag een dag voor de rustdag dat het goed was. Wellens is in de vorm van zijn leven. De zeer sympathieke Belg heeft zich bij UAE tot een toprenner ontwikkeld. Dat liet hij een paar weken geleden op het Belgisch Kampioenschap al zien en datzelfde kunststukje herhaalde hij vandaag weer.
Magistrale Wellens
Op 46 kilometer ging Wellens aan. Niemand die kon reageren. De Belg vloog weg. En nam al heel snel tientallen seconden voorsprong. Daarachter was een viertal die nog enigszins aanhaakte, maar de voorsprong van Wellens bleef groeien. Campenaerts leek zijn benen stil te houden en op de Franse tv werd gezegd dat Victor zijn benen expres stilhield omdat er een Belg voorop lag. De laatste 20 kilometer werd een ware zegetocht voor Wellens. En heel eerlijk, dat is volkomen verdient, want Wellens is beloond voor al het werk wat hij reeds voor de ploeg heeft gedaan. De hand-claps die Wellens met het publiek deed was geweldig. Inmiddels was Campenaerts weggeglipt en op weg naar de tweede plek. Alaphilipe klopte net de derde Belg voor de derde plaats, anders was het echt een compleet feest voor België. Maar alle lof was aan Wellens. Wat een magistrale prestatie voor de man uit Sint-Truiden. Wellens liet ook op 34-jarige leeftijd zien dat je ieder jaar nog kan groeien. Wat een feest voor de rustdag bij UAE. Het was alweer de 5e (!!) overwinning voor de ploeg. En wellicht dat daar nog een overwinning bij kan komen. De champagne zal knallen bij de Emirates club!