De Belgische renner Remco Evenepoel – derde na Pogacar en Vingegaard – begonnen aan de TOUR met de gedachte het de Deen Jonas Vingegaard moeilijk te maken, smeekt de fotograaf op de motor hem uit beeld te houden.
Het gaat niet goed met Remco, donderdag al in de problemen gisteren bij de klimrit een teleurstellende prestatie Hij schudt het hoofd, praat met zijn ploegleider die in de ploegwagen naast hem rijdt, schudt nog eens het hoofd en dan voel je als kijker al aankomen; die gaat afstappen!
Omringd door een aantal mensen die hem zoveel mogelijk uit beeld houden en applaudiserend wanneer hij – met de gouden helm nog op het gebogen hoofd – in de auto stapt. Zijn droom spat uiteen. Voor hem is de Tour voorbij. Dat hij net voor het afstappen nog een jongetje dolblij maakt met een bidon maakt dát gebaar nog intenser.
Ook voor de Belg Steff Cras, kopman van Total Energie. is het einde oefening. Zijn teleurstelling en het grote verdriet is tranentrekkend. Gisteren deelde hij nog lachend High Fives aan het publiek uit en nu dan zijn drama. Dat is ook de Tour!
Nieuwe strijd om de derde plaats en de witte trui
Met het uitvallen van Evenepoel bloeit er een hevige de strijd om de derde plaats op het podium in Parijs en om de witte (jongeren) trui. Wat dat betref valt er nog veel boeiends . Er zijn meerdere gegadigden die het nu op de derde staande Duitse Florian Lipowitz (Bohra) behoorlijk lastig kunnen maken. Wij zagen al van Healy, Sweeny, Simmons, Onley mooie prestaties leveren. Zij zullen zich zeker in de laatste week van de Tour laten zien.
Eindelijk kansen voor Arensman?
Zal het vandaag het nu eindelijk de Nederlander Thymen Arensman lukken om de ritzege te pakken? Hij zat er al één keer deze Tour zo dichtbij maar moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in Simon Yates (TVL) maar nu liggen zijn kansen anders. Hoewel geen van de voorspellers kiest voor de Ineos renner!
In de ochtend loopt hij de pers voorbij, wil niet praten met Han Kock. De concentratie voor wat komen gaat of hem te wachten staat eist hem helemaal op.
Degene van wie Thijmen Arensman het meest te vrezen heeft is Tadej Pogacar. Vanmorgen deed de gele truidrager – met al vier zeges op zak – een geweldige uitspraak. Hij had geen enkele boodschap aan de renners die minder blij zijn met zijn prestaties. ‘Wil echt met niemand ruzie maar als ik een kans zie om een rit te winnen dan laat ik echt geen zege schieten. Na mijn carrière zal ik 90% van hen nooit meer terugzien.’
Bollentrui weer in handen van Lenny Martinez
De 21 jarige Lenny Martinez (Bahrein) staat in het puntenklassement voor de bergtrui gelijk met Pogacar. De Fransman rijdt weliswaar vandaag in deze door hem begeerde trui maar dat komt omdat Pogacar het geel draagt. Gisteren vielen zijn prestaties wat tegen, dus vandaag moet het gebeuren. Hij moet zoveel punten binnen weten te halen dat de trui na deze etappe echt van hem is. Met drie lichtgewichten die de 60 kilo niet halen gaat hij de strijd aan, het lukt hem om Simon Yates (TVL) en Paret Peintre (Decathlon) van zich af te schudden en de twee eerste beklimmingen voor zich op te eisen. Het levert hem 25 punten op genoeg om de bollen-trui vandaag om de schouders te krijgen. De mooie prestatie van vandaag levert hem niet alleen de trui maar ook de prijs voor strijdlust. Zijn voorsprong is echter nog niet riant genoeg dus zal hij ook morgen – op de laatste Pyreneeën dag – en volgende week in de Alpen de goede benen moeten vinden om de wens van zijn opa Mariano Martinez te vervullen. De trui om de schouders van zijn kleinzoon zien voor het licht helemaal uit zijn ogen verdwijnt.
In de achtervolgende groep zit Thijmen Arensman wat hem betreft moet het tempo omhoog neemt daarin het voortouw maar niemand kan hem volgen. Het wordt een hele mooie maar ook spannende strijd. De 1.92 meter lange renner heeft een klus voor de boeg waar je U tegen zegt maar dat telt uiteraard ook voor alle andere renners alleen heeft Thymen een reputatie hoog te houden, hij wordt gezien als één van de beste klimmers en dat wil hij juist in deze rit heel graag laten zien. Het overwinnen van de 4950 hoogte meters, de Tourmalet, Col des Aspin, Col de Peyresourde en de slotklim Luchon-superbagneres zorgt er wel voor dat je eeuwige roem krijgt.
Regen en mist
Reden de renners gisteren nog bij een temperatuur van over de dertig graden een zware klimetappe, vandaag is het de regen en de mist waar zij zich tegen moeten bewapenen. Na het straatmeubilair waar de Deen Mattias Skjelmose (Lidl Trek) de dupe van wordt en de Tour moet verlaten, zijn het ook de gevaarlijke afdalingen. Soms hebben de renners nog geen vijftig meter zicht. Het is weer een situatie waar bij je als kijker het hart vasthoudt. Gelukkig bijven zware valpartijen uit.
Plan Pogacar
Pogacar is vandaag duidelijk iets van plan zet zijn hele ploeg op kop. Het werk van de Pool Pollit lijkt bovenmenselijk. Visma Lease a Bike kiest voor de techniek die eerder deze Tour te zien was, een renner vooruit sturen die dan eventueel aan het eind van de rit Jonas Vingegaard van dienst kan zijn.
Vandaag worden de klimmers Sep Kuss en Simon Yates vooruit gestuurd. De anderen blijven in het peloton. Victor Campenaerts is op zijn plek. Wout van Aert en Edoardo Affini verdwijnen wat naar de achtergrond en Jorgenson heeft helaas nog niet zijn niveau kunnen bereiken wat wij van hem gewend zijn. Vingegaard zelf wijkt niet van de zijde van Pogacar.
De verwachte aanval van Pogacar blijft uit er wordt gegist naar een reden maar de commentatoren komen er niet uit. Heeft hij vandaag een mindere vorm? Maar waarom dan zijn hele ploeg uitroken? Dat doe je toch niet als je je niet goed voelt.
Of wacht hij tot op het allerlaatste moment? Op het gezicht van Pogacar valt niets af te lezen. De Pool Pollit verricht beulswerk en de acherstand op Arensman wordt minder. Deze is inmiddels bezig met de laatst acht kilometer die zo steil zijn. Hij oogt nog redelijk fris en zijn kansen stijgen maar wat als Pogacar los barst… is de voorsprong dan nog wel voldoende? Maar Pogacar wacht… en wacht. Het is Jonas Vingegaard die het gaat proberen, daar reageert Pogacar uiteraard op en de voorsprong van Arensman slinkt. Hij krijgt het moeilijk te zien aan zijn lichaamstaal.
Het publiek schreeuwt hem omhoog en het lukt Arensman om deze heroïsche etappe te winnen. Wanneer hij overgelukkig over de streep komt is het Pocagar die een sprintje trekt en vier seconde voor Vingegaard de finish bereikt.
Wanneer de nummers één en twee samen – zittend naast elkaar wachtend om op het podium te gaan, legt Pogacar zijn arm om Arensman en zegt; ‘Zo moet je een ontsnapping winnen, geniet ervan.’
Niet meer twijfelen
Arensman wordt na afloop van zijn glorieuze overwinning geinterviewd.
De blik in zijn ogen lijkt zover weg te zweven. Hij weet niet wat te antwoorden of misschien juist toch wel; ‘Vraag mij dat morgen nog maar een keer.’
Het uitzinnige publiek, de nederlandse vlaggen en het roepen van zijn naam, hebben hem de laatste meters, toen de benen eigenlijk niets meer konden, over de streep geholpen. ‘Misschien is deze overwinning wel heel goed voor mijn carrière.’
“Jij hoeft nooit meer te twijfelen over jouw prestaties na wat jij vandaag hebt laten zien. Jij hebt vandaag van de beste klimmers van de wereld gewonnen.”
Een flauw gelimlachje is het antwoord.