Bij de start in Lauwin-Planque was het noodweer. Het was zelfs zo slecht dat er een complete chaos ontstond, omdat bussen en vrachtwagens niet meer weg kwamen. Auto’s kwamen vast te staan in de blubber langs de wegen. Het was een grote chaos. Dat had ook tot het gevolg dat enkele ploegbussen (met de renners) niet op tijd in Lauwin-Planque aanwezig waren. Vaak is de handtekeningsessie vooraf aan elke etappe echt traditie. Deze traditie viel letterlijk en figuurlijk in het water. Maar uiteindelijk reden de renners op weg naar Boulogne-sur-Mer.
Kanaaltunnel
Vooraf werd deze etappe bestempeld als een punchers etappe. Het vreemde is echter dat in de geschiedenis van de Tour de France Boulogne-sur-Mer wel een plaats was waar voornamelijk sprinters wonnen. Zo won Peter Sagan en Erik Zabel ooit in het Noord-Franse plaatsje. Het mooie ook van het plaatsje is dat je vanaf Boulogne de Engelse kust goed kunt zien bij mooi weer. Het plaatsje ligt recht tegenover Engeland. Boulogne is de grootste vissershaven van Frankrijk. Eeuwenlang was het een van de voornaamste havens voor passagierstransport naar het Engelse vasteland, maar de komst van de Kanaaltunnel heeft daar een einde aan gemaakt. De laatste veerdiensten naar Dover vanuit Frankrijk zijn in 2010 stopgezet. Ik ben zelf ooit met de trein (en eigen auto erop) door de Kanaaltunnel gereden. Dat is al een belevenis op zich, laat staan dat het ideaal is om vanuit Europa binnen 28 minuten in Engeland kunt geraken.
Sexy fietsen
Wordt de etappe van vandaag dan eindelijk een prooi voor een Puncher? Na jarenlang door ASO (en parcoursbedenker Gouvenau) te zijn genegeerd, wilde ASO nu eindelijk spektakel. En wat is dan het makkelijkste om de mensen een wedstrijd vol met aanvallen te geven? In het voetbal willen de toeschouwers ook liever twee ploegen zien die continue aanvallen. Arne Slot is succesvol geworden met zijn aanvallende spel. Erik ten Hag, Pep Guardiola en Jürgen Klopp deden dat al voor hem. Dus het echte spektakel is in het verleden van de Tour ook juist gebracht door de Punchers. Gister benoemde ik Laurent Jalabert al. De Fransman was een aanvaller pur sang. Jaja zorgde altijd voor spektakel. Of het hem nu de overwinning gaf of niet. De Fransman gaf zichzelf de meeste kans als hij zou aanvallen. Tadej Pogacar (de grote favoriet dit jaar in de Tour) laat ook al jaren eenzelfde tactiek zien. Wout van Aert, Matthieu van der Poel en Remco Evenepoel rijden net zo. Aanvallen om te winnen. Hoe groot is het contrast met Jonas Vingegaard, die liever eerst zijn ploeg laat werken en dan pas reactief gaat fietsen. De Deen is niet een van de meest sexy (in de zin van dat je hem graag ziet koersen) renners in het peloton. Eerder saai, omdat er vaak niets gebeurt.
De punchers die de volgers van de Tour (en het wielrennen an sich) graag zagen rijden waren:
Alejandro Valverde (Spanje)
- De Spanjaard was actief van 2002–2022 in het profpeloton. Valverde was een meester in punchy finales. Als je alleen al kijkt naar de winnaars van de Waalse Pijl, dan zie je Valverde vaak als winnaar voorbij komen. Als slotklim is daar de beruchte Muur van Huy. Die moet je als liefhebber een keer fietsen. Die is enorm steil en was op het lijf geschreven van Valverde die met zijn enorme macht in korte steile klimmetjes nagenoeg niet te kloppen was. Dat deed hij ook met regelmaat in de grote rondes, waaronder ook de Tour de France.
Philippe Gilbert (België)
- De Belg was actief als profrenner van 2003–2022. Gilbert was een geweldige renner die te klein was voor de echte bergetappes, maar ging de etappe in het slot naar punchy beklimmingen dan kon je de Belg nooit uitvlakken. Later deze Tour doen de renners de Mûr de Bretagne aan. Gilbert won daar in 2011 en in 2019 solo in een zware rit.
Julian Alaphilippe (Frankrijk)
- Alaphilippe is nog steeds actief in het profpeloton. Zo goed als hij ooit was is hij niet meer, maar de Fransman kan nog steeds met de beste mee in de punchy finales. Hij werd ook als een van de favorieten in de etappe van vandaag genoemd. Alaphilippe was zelf zelfs tweevoudig winnaar van de bolletjestrui (in 2018 en 2019). En zo droeg hij de gele trui 14 dagen lang in de Tour van 2019. Met zijn explosieve stijl is hij nog steeds erg geliefd bij (het Franse) publiek. En won hij meerdere Touretappes op punchy finales.
Trine Marie Hansen laat van zich horen
Vandaag de dag is het opletten in deze Tour op topfavoriet Matthieu van der Poel. De Nederlander is niet alleen erg goed in vorm (kijk nog maar eens de beelden van de Dauphiné Libréré). Daar liet Van der Poel zien dat hij lang mee kan met de allergrootste. Deze vorm neemt hij mee in deze Tour en daarom is hij vandaag de grote favoriet. Al geeft dat totaal geen garanties.
Tot aan 15 kilometer voor de meet was er niet veel aan de hand. Wellicht een aantal schermutselingen zoals de heftige woordenwisseling tussen Girmay en Milan. Jonathan Milan was niet blij met het rijden van de Eritreeër! Wellicht was het meest schokkende tot aan de 10 kilometer van de streep het interview wat Trine Marie Hansen heeft gegeven aan Deense media. Wie zult u zeggen? Mevrouw Hansen is ook wel mevrouw Vingegaard. En die was niet blij met de voorbereiding van haar man die werd opgegeven door Visma/LAB. Zijn dit de eerste scheurtjes in de relatie tussen de Deense Superman en de beste Nederlandse wielerploeg?
Visma/LAB en UAE zijn de sterkste
Op 10 kilometer was daar de voorlaatste klim. Van der Poel schoof naar voren. Campenaerts (Visma/LAB) gaf het sein, gevolgd door Benoot (Visma/LAB). Wie wel werd gemist was Wout van Aert. De Belg was in de finale in geen velden of wegen te bekennen. Van der Poel kon makkelijk volgen in de beklimming met in zijn kielzog, Pogacar. Vingegaard volgde in het wiel van Pogacar. Vingegaard rijdt erg actief in deze twee etappes. Dat wil zeggen dat hij goed in vorm is. De beste van de Tour schudde flink aan de boom in de laatste beklimmingen. Wat opviel was dat Pogacar alleen zat in de voorlaatste klim. Er was geen hulp vanuit zijn ploeg. Dat zou de ploeg echter wel goed maken in de absolute finale van de koers. Op de top van de voorlaatste klim waren het Jorgenson (Visma/LAB), Van der Poel, Vingegaard, Evenepoel, Gregoire (Groupama/FDJ), Pogacar en Vauquelin (Arkea). Philipsen kon niet direct volgen. En de gele trui was daarmee in gevaar. De toppers reden nu naar de laatste klim. Evenepoel voelde zich goed, maar er was geen directe steun van anderen toen hij graag wilde doorrijden. Van der Poel leidde de dans op de laatste klim van de Cote D’Outreau. Het was een machtig gezicht. Inmiddels kreeg Pogacar hulp van Narvaez. Die reed in een straf tempo naar voren. Vauquelin reed hard naar boven. Maar niemand kon zich weg maken. Inmiddels werd het een spervuur van demarrages. En Vingegaard liet zich niet onbetuigd. Eindelijk schudde de Deen de voorzichtigheden van zich af. Het wachten was op de laatste puist in Boulogne-sur-Mer.
Als er twee vechten om een been, dan ……..
UAE deed precies wat ze moesten doen. Een lead-out van Narvaez en Almeyda voor de Sloveen. Maar het was uiteindelijk niet genoeg. Er kwam nog een klim van 10%. Alaphilipe (Tudor) zette als eerste aan. Van der Poel reageerde, maar hij leek in een verkeerde positie te geraken. Het was wachten op de laatste meters. Van der Poel had het geduld te wachten en te vertrouwen op zijn sprint. Van der Poel zette aan en niemand kwam daar meer overheen, al kwam Pogacar heel dichtbij. En zodoende pakte “Matje” de tweede overwinning voor Alpecin/Deceunick. Van der Poel bedankte het beulswerk van UAE en maakte het vakkundig af. Hij moest er heel diep voor gaan, want Pogacar kwam heel dichtbij. Maar de kracht van onze Nederlander gaf de doorslag.
En wederom een overwinning voor Alpecin/Deceunick. En de ook de gele trui voor Van der Poel. Voor mijzelf was dat ook wel lekker, want ik heb nu alweer twee uit twee (voorspellingen) goed! Morgen rijdt Van der Poel in het geel en dit is een enorme beloning voor het ijzersterke rijden van de Alpecin/Deceunick ploeg. Wat een succes is het voor die ploeg. Twee etappes, twee overwinningen en twee keer de gele trui. Als toetje ook nog de groene trui. Het kan even niet op voor de ploeg van de gebroeders Roodhooft.