De stunt van Remco

Thierry Chouvenou weet voor de liefhebbers van de Tour de spanning mooi op te bouwen. Voor de tweede rustdag is er de cliffhanger die voor verrassingen kan zorgen. Een koers van Kampioenen! De openingsfase is in de ogen van de Tour-architect redelijk rustig maar na 130 kilometer wordt het al een stuk zwaarder wanneer de Col de la Croisette overwonnen moet worden 4.6 kilometer klimmen bij een stijgingspercentage van 11.2%. Support van ploeggenoten is gewenst wordt voor alle zekerheid aangegeven en dat telt ook voor de volgende beklimming de Côte du Mont 2.1 km klimmen stijgingspercentage is 8.3% maar dan is daar ook nog het klapstuk van de dag waar de kampioenen het onderling gaan uitmaken. Het plateau Solaison nog weer eens 11.3 kilometer klimmen met een stijgingspercentage van 9%. over een vrij lange smalle weg.

Het belooft dus opnieuw een hele spannende dag te worden die van alle renners heel veel vraagt en zeker van de sprinters. Zij zullen een bus opzoeken en op eigen tempo boven komen daarbij de tijd in de gaten houdend. Het mag te wensen zijn dat er ook enig oog is voor de omgeving want deze is betoverend.

Hij was een aantal kilo’s afgevallen vertelt Remco Evenepoel al voor aanvang van de Tour aan een journalist. Hij wil zijn nieuwe ploeg (Red bull BoraH Hansgrohe) laten zien en bewijzen dat hij de allerbeste aankoop van de laatste jaren is. Het verschil met verleden jaar wordt getoond door Vive le Velo. De Vlamingen – terecht zeer fier – op hun held laten het verschil zien en dat doen zij niet voor niets. Verleden jaar een vrolijk door de zongebruind zelfverzekerd hoofd met een paar pretogen die lef uitstralen. Hoe anders is het dit jaar. Een getaand gelaat, jukbeenderen die uitsteken, holle ogen die een sterke wilskracht tonen maar er is ook iets verdwenen van het spontane. ‘Ach…’ verzucht Marijn de Vries, voormalig wielrenster en nog steeds als journalist en analist nauw betrokken bij de wielersport. ‘Hier schrik ik van.’ Het is het meest ultieme bewijs waar duidelijk wordt gemaakt wat wielrenners over hebben voor hun vak; voor hun sport! Hier moet maanden discipline aan vooraf gegaan zijn. Alles ontzeggen om dat te halen waarvan Remco ook van denkt dat hij in staat het te verwezenlijken.

Op zijn zwarte tijdfiets zit geen lak dat scheelt weer een paar gram. Dinsdag bij de tijdrit rust er een grote druk op zijn schouders. De afgelopen bergritten heeft hij aangetoond – door zijn eigen tempo aan te houden – bij de beste te eindigen. Hij wil en moet op dat podium in Parijs staan! Dat is het doel ‘Zeker op de tweede plaats maar liefst op het hoogste podium.’ Het wordt in volle ernst meegedeeld.

Het is een vraag die al dagen ligt op de lippen van een journalist, hij heeft nog niet de kans gekregen die vraag ook te stellen aan Victor Campenaerts (Visma LAB) Maar eergisteren is het dan zover. ’Hoe zit dat nu met die korte sokjes?’  Victor de absolute gangmaker van de ploeg lacht luid; ‘Ach ja… de wielerwereld is wat conservatief maar ik ga het even uitleggen. Kijk… ik heb nogal dikke kuiten en het been naar de enkel is nogal dun.’ Het wordt door een soort cognitief onderwijs duidelijk gemaakt.

‘En daarom zakken die sokken altijd af. Ik gebruik ik weet niet hoeveel lijn om de sokken op hun plek te houden en daarom dacht ik; ik probeer het een keer met korte sokken,’  De journalist lijkt enigszins teleurgesteld over het openhartige antwoord en heeft geen enkel weerwoord.

Bert Wagendorp –  een groot wielerliefhebber en een geweldige columnist – schrijft een voorwoord in het door Nando Boers geschreven boek “Ik Ben Renner, het volgende; “Interviews zijn uitgevonden door luie, gemakzuchtige sportverslaggevers. Interviews ontslaan de journalist van de plicht zelf na te denken.” Bert Wagendorp weet de vinger op de zere plek te leggen.

Daarom nog altijd heimwee naar Mart Smeets want hij kon het wel.

Hoewel de meningen daar ook zeer over verschillen.

Als kijker overkomt mij toch regelmatig een plaatsvervangende schaamte wanneer aan een renner – die uitgepierd over zijn stuur hangt – of nog erger pijnlijk is gevallen – wordt gevraagd ; ’hoe gaat het met je?’  Het zijn schoolvoorbeelden hoe het absoluut niet moet. Zulke vragen zijn toch een belediging voor de renner.

De meesten zijn ook nog zo beleefd te antwoorden en degenen die niet naar de wens van de interviewer reageren worden als arrogant of lastig beschouwd.

Nando Boers weet hoe het wel moet! In zijn verhalen zit een diepgang waardoor je de mens achter de renner leert kennen. En dat resultaat bereik je alleen door goede vragen te stellen want dat levert ook goede antwoorden op!

Dopingcontrole op onmogelijke tijden

Op de deur van Jonas Vingegaard (Visma LAB) wordt om 0.2.00 uur in de nacht op de deur geklopt. Doping controle. De controleur biedt zijn excuses aan ach… hij vervult zijn opdracht. Jonas heeft daar ook begrip voor, maar dit is naar zijn mening toch wel op het randje van niet kunnen. Ik heb hierdoor zo een slechte nacht gehad. Vooral gezien de zware dag die hij achter de rug heeft en de dag die nog komt. Voordat Vingegaard weer kan slapen is hij een paar uur verder.  Ploeggenoot Matteo Jorgenson – verleden jaar de sterke man binnen de groep – heeft zijn Tour niet.

De Amerikaan komt lang niet toe aan zijn vermogen. Zijn eerdere val zorgt voor veel achterstand. Hoe het nu met hem gaat, als hij dat in percentages zou moeten uitdrukken waar komt hij dan uit? Het blijkt slechts 60% te zijn. Voor teleurstelling en het sorry zeggen zijn verder geen woorden nodig, zijn ogen vertellen meer dan genoeg. Wat hij vindt van wat Jonas vannacht is overkomen.

Je ziet hem twijfelen; is het wel verstandig om in het openbaar zijn gram te uiten?

Hij houdt het bij; ‘hier wordt geen respect voor de wielrenners getoond om dit te doen tussen twee zware etappes.’

Ook Tadej Pogacar (UAE) krijgt doping bezoek dan is het 05.00 uur. ‘Ik word iedere dag getest dus begreep ik deze controle niet zo goed maar de man was heel aardig, ach hij doet gewoon zijn werk. Het heeft niet mijn humeur aangetast.’

Nu heeft wielrennen een bepaalde reputatie wat betreft doping en de controles hebben ervoor gezorgd dat deze sport een schone sport is geworden. Maar zo een nachtelijke overval is toch wel heel heftig. Maar het is toegestaan er wordt zelfs bevestigd dat er meer van deze nachtelijke confrontaties gaan plaatsvinden. Het blijft echter toch behoorlijk gecompliceerd.

Remco Evenepoel wordt gevraagd wat hij van deze dag verwacht. Het komt erop neer dat hij de schade beperkt wil houden en kijken van UAE doet. ‘Ik ga doen wat ik kan. Het zal een zware en spannende dag worden.’ Wat hij vindt van de nachtelijke dopingcontrole. Het is hem duidelijk nog niet ter ore gekomen. ‘Nee dat meen je niet… dat mag niet! Ik was gewoon blijven slapen.’ En weg is Remco.

Het is weer zo een etappe dat je ogen tekort komt en waar het doek valt voor Vingegaard

Bij de tussensprint is het evenals de vorige dagen een strijd tussen Philipsen, Pedersen, Kanters en Girmay. In deze volgorde worden ook de punten verdeeld

Pedersen behoudt het groen. Vandaag is er niet de dagelijkse boks tussen de nummers één en twee maar er wordt wel gelachen.

Thymen Arensman (Ineos) heeft mooie herinneringen aan 19 juli 2025. Dat in het achterhoofd hebbend, lijkt hij vandaag zijn succes van een jaar geleden te willen evenaren. De benen zijn goed dat heeft hij gisteren al bewezen alleen was er de pech van de lekke band waardoor hij net niet meer bij de vluchters weet te komen. ‘Als je vandaag de goede benen heb dan moet je aan de bak’. zegt de journalist. Het antwoord is duidelijk. ‘Ook als ik geen goede benen heb dan geef ik alles wat mogelijk is.’ Maar Thymen krijgt geen ruimte van het peloton, probeert van alles maar hij komt helaas tekort.

Op de Col de la Croiset laat Tom Pidcock (Pinarello) vandaag weer zien dat hij nog wel degelijk meedoet voor het podium. Door zijn tempo moeten heel wat renners afhaken, Quin Simmons (Lidl Trek) trekt door en laat Pidcock achter zich die op

zoek moet naar zijn eigen tempo.

Visma LAB rijdt voor in het peloton er is weer een plan voor vandaag. De ploeg blijft geloven dat het nog steeds mogelijk is om een rit te winnen en het Pogacar moeilijk te maken En dit is een uitgelezen rit voor Vingegaard smal steil en lang. 

En dan in een bocht – slipt het voorwiel van Vingegaard onder hem vandaan en hij valt zo ongelukkig dat hij krimpend van pijn en teleurstelling wordt afgevoerd in een ambulance. Tom Dumoulin laat in zijn uitleg op een niet mis te verstane verontwaardiging weten; ‘Dat had nooit mogen gebeuren, hier had iemand met een fluitje moeten staan.’

Eerst vannacht hem beroven van zijn nachtrust en dan vervolgens zo onzorgvuldig een gevaarlijke situatie scheppen die op te lossen was geweest door een waarschuwing.  ‘Dit had de Tour organisatie kunnen voorkomen.’

De OSA verdient miljoenen aan de Tour maar vindt dat de gemeentes dit soort onoverzichtelijke verkeerssituaties zelf moeten opknappen. De gemeentes hebben daar echter helemaal geen geld voor. Terwijl de OSA makkelijk financieel kan bijspringen. ‘Hoop dat de OSA nu eens zelf voor de spiegel gaat staan.’ vindt Stef Clement. Dit is natuurlijk een enorme aanfluiting met zeer tragische gevolgen want het is vreselijk voor de renners, voor de hele ploeg die hier een heel jaar naar heeft toegewerkt en ook vreselijk voor de spanning in de Tour. Renners moeten beschermd zij rijden 50 /60 km per uur en daar horen geen onoverzichtelijke situaties bij.

Het is ook geen reclame voor de wielersport.

Na de val – want het niet alleen Vingegaard – ook Del Toro (UAE)) is gevallen maar gelukkig zonder gevolgen. Pogacar wacht op hem en wanneer Del Toro aangeeft dat hij oké is rijden zij aangeslagen verder. Het is even omschakelen voor iedereen die hier bij betrokken is. Wielrennen is een prachtige sport maar kan ook heel wreed zijn.

De Franse renner Valentin Paret Peintre (Soudal Quickstep) rijdt in de bollentrui.

Hij levert een duidelijk een gevecht met de Colombiaan Richard Carapaz (EF Education). De journalist vraagt ‘Hoe belangrijk is het voor jou om koning van de bergen te zijn?’  Zo iemand verdient toch de retorische vraag; ‘Wat denk jezelf?’

Verwacht je een; ‘Het interesseert mij geen lor?’ Terwijl Valentin al eerder heeft aangegeven hoe graag hij deze trui wil behouden. Maar dit is zijn antwoord.;‘Het is een zware en lastige klim, het is afhankelijk wat UAE doet. Ik ga proberen om zo weinig mogelijk te verliezen.’

Ook Tom Pidcock (Pinarello) denkt vandaag maar aan één ding en dat is weer terug naar een vierde plek in het klassement zoals hem dat eerder deze week is gelukt. Gisteren raakt hij zijn vierde plaats kwijt zakt naar de negende plek en daaraan verandert vandaag niets. 

De Amerikaanse Kampioen Quin Simmons (Lidl Trek) binnen de wielerwereld een kleurrijk figuur maakt vandaag de rit spannend. Hij houdt het heel lang vol maar wordt tenslotte toch ingehaald door Pogacar en de zijnen.

Het zal de volgende week een hele spannende week worden. Hoe zal de Franse 19-jarige benjamin Paul Seixas zich houden?  Hij is de lieveling van de Fransen geworden, Zijn naam wordt door het publiek het meest gescandeerd en is op de weg talloze malen in witgekalkte letters te zien.

Wat gaat de ploeggenoot en protegé van de geletruidrager; de Mexicaan Isaac Del Toro – ook nog maar 22 jaar – doen?  Het is duidelijk dat Pogacar er alles aan doet om met hem op het podium in Parijs te staan.

Een droom voor Remco

Remco Evenepoel beleeft vandaag de dag van zijn leven. Hij wint etappe 15 van de Tour. En staat tweede in het klassement. Het is zijn 75 ste overwinning en misschien wel de allermooiste. Kunnen rijden tegen Pogacar en dan ook winnen.

Hij trilt er helemaal van. ‘Ik heb een grote stap voorwaarts gemaakt. Ik krijg zoveel kritiek dat ik niet goed kan klimmen maar ik heb vandaag de beste kant van mijzelf laten zien.’ Vandaag heeft Remco een kans gepakt omdat hij weet dat het tot de mogelijkheden behoort. Daarmee geeft hij alle zeurkousen het nakijken. Dinsdag wacht de ploegentijdrit op dat onderdeel is hij de beste van de wereld!

Pogacar laat zien wat een geweldige kopman hij van het klassement is.

Het is heel duidelijk dat hij vandaag niet met de handen omhoog over de streep wil komen. Heeft ook tijdens een vraaggesprek een mooie samenvatting van zijn relatie met Jonas Vingegaard. Zolang samen gefietst, wij hebben elkaar beter leren kennen en een goede band opgebouwd.  Er is respect voor elkaar. Het is heel treurig een groot gemis voor deze Tour. Misschien door de gestoorde nachtrust wat minder geconcentreerd?’

Het is zeker niet zo dat Remco Evenepoel deze rit cadeau heeft gekregen geenszins. Hoewel het wegvallen van Vingegaard de Tour toch in een ander daglicht zet.

Maar Remco heeft laten zien dat hij samen met Isaac Del Toro de enige is die Pogacar kan volgen. Hij ziet er vandaag ook een stuk beter uit. Er zit weer kleur op zijn wangen!

Wat verwacht Pogacar zelf van deze week nu er een andere renner is waarvan hij wil winnen. Hij staat 5 minuten voor dat lijkt riant maar vandaag is duidelijk dat een ongeluk in een klein hoekje zit, hij ook een slechte dag kan hebben. ‘Ja het zal anders zijn, Remco is nu the pain in the ass.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.