Als we het nog niet wisten, dan werd het gister op grandioze wijze bevestigd. Tadej Pogacar is de allergrootste. Niet alleen van deze generatie, maar van alle tijden. Daar zullen de oudere lezers wellicht anders over denken. Merckx is immers de meest succesvolle wielrenner, maar Pogacar behaalt op dit moment onwaarschijnlijke prestaties. Ik heb het gister al geschreven. Er staat werkelijk geen maat op de Sloveense renner uit Klanec, een buurtschap nabij Komenda, ongeveer een half uur ten noorden van de hoofdstad Ljubljana. Gister zag ik voor de televisie een man met een missie, een man die aan wilde tonen aan de wereld dat hij de allerbeste is. En de pose die hij aannam net na de finish was tekenend daarvoor. Hij kwam over de finish, gaf zijn fiets af en spreidde zijn armen en zonder woorden wilde hij hiermee zeggen, “er zijn haters, dat mag, maar wat ik hier heb laten zien is voor de geschiedenisboeken!”. En zo is het. Het was een prestatie waar men het over 25 jaar nog heeft. 35 minuten en (inmiddels) 27 seconden. 1 volle minuut sneller dan de snelste tijd die door Pantani in de boeken werd gereden en waarvan niemand ooit had verwacht dat deze nog gebroken zou worden.
“Carapaz beloont zichzelf voor een geweldige Tour” verder lezen
