Net op het moment dat je denkt: ‘hé mooi nog geen valpartij gezien. ligt Julien Alaphilippe (Tudor) in de berm. De Fransman is razend en schopt zijn fiets weg van frustratie. Hij wil zo graag deze Tour één etappe winnen, zit steeds mee maar moet dan toch weer het onderspit delven.
Sprinten of aanvallen
‘De kopgroep in verwarring brengen? zou zo maar kunnen’, lacht Wout van Aert (TVL). ‘Er is deze hele Tour zo waanzinnig hard gereden dat de sprinters wel eens vermoeid kunnen zijn en dan zou er een kans voor mij kunnen liggen.’
In een ander interview laat Wout een heel ander geluid horen: ‘Denk niet mee te gaan sprinten omdat er nog twee hele zware dagen aankomen. ’Er is dus twijfel en twijfel is nooit een goede raadgever stelt Stef Clement. Toch pleegt Van Aert op 45 kilometer voor de streep een serieuze aanval, deze is echter zo heftig dat hij niemand mee krijgt waardoor zijn poging lijkt uit te lopen op een chasse-patat. Zover laat hij het niet komen, hij houdt zijn benen stil en sluit weer aan in het peloton.
Nu heeft Wout al monsterwerk geleverd tijdens de Giro waardoor zijn ploeggenoot Simon Yates de eindoverwinnig op zijn naam kon schrijven. Hij had nu graag zelf in deze Tour een rit gewonnen, zit er één keer heel dichtbij. Nu richt hij zich geheel op de komende belangrijke dagen voor Team Visma Lease – a – Bike. Jonas Vingegaard liet gisteren zien dat wat hem betreft de winnaar van de Tour nog lang niet vast staat.
Vooraan lopen vier vluchters weer wat uit. Vanaf de start kregen zij de vrijheid en blijven zelf in hun kansen vooruit te kunnen blijven geloven.
Zeventien kilomter voor de finish rijden zij nog steeds vooraan maar de voorsprong slinkt. Zij werken goed samen het lijkt echter een verloren zaak. Wel krijgen zij bewondering van de commentatoren. ‘Het peloton krijgt het vandaag niet gratis.
‘Er moet hard voor gewerkt worden.’ wordt er geconstateerd.
De Noor Jonas Abrahamse (UNO X) gaat voor eigen kans, maakt zich los van het kwartet heeft al een rit gewonnen in Touslouse. Dat helpt altijd voor het vertrouwen. Hij heeft nog tien kilometer te gaan. Maar 60 km per uur in je eentje rijden met dit slechte weer. Hij gaat het niet redden.
In het peloton formeren zich al de sprinters die allemaal hopen op de belangrijke punten voor de groene trui. Jonathan Milan wordt gezien als de snelste en Tim Merlier is de slimste .
En wat kan Dylan Groenewegen nog doen, zou toch mooi zijn wanneer hij één keer de steun van zijn ploeg krijgt. Het tempo loopt op naar de 50 km per uur. Inmiddels is het behoorlijk gaan regenen, de weg is glad en er komen nog een aantal rotondes aan.
De klassementsrenners nemen het zekere voor het onzekere en plaatsten zich helemaal voor in het peloton Het overgebleven duo van het kwartet wordt opgeslokt door de achterop komende renners. Milan zit nog ver weg, Merlier iets dichterbij.
De klassements mannen moeten nog even vijf kilometer door en dan zijn zij veilig.
‘Je voelt de spanning in de lucht hangen,’ Vindt José de Couwer, de Vlaamse commentator.
Vooraf aan de etappe wordt aan Edward Theuns (Lidl Trek) gevaagd; ‘Is Milan nog goed genoeg om de tussen – en eindsprint te winnen?’ Theuns denkt van wel. De verslaggever wordt enigszins afgeleid door de zoon van Edward een bijdehande peuter die op zijn fietsje even voor secretaris speelt en handtekeningen uitdeelt.
De grote helm wiebelt op zijn hoofd. Of hij talent heeft? vraagt de journalist wijzend naar de dreumes. Theuns laat de vraag voor wat hij is… wat moet je hier nu op zeggen. Het is gewoon een vertederend beeld.
Er wordt veel over Milan gesproken maar ook met; ‘Wij dansen graag lacht deze.
Ja hij realiseert zich dat Pogacar zijn grootste rivaal is. En weet ook dat dit geen eenvoudige etappe is en de laatste kans voor de sprinters. Er moet dus iets vandaag gebeuren!
Klamme handen
De chaos binnen het peloton zorgt voor klamme handen bij de commentatoren.
Precies onder het rode vod wordt er gevallen en ligt er een kluwen renners op de grond. Sprinter Binian Girmay (Intermarché Wanty) zeilt hardhandig tegen de boarding aan. Het ziet er slecht uit, ondersteunt door zijn ploeggenoten komt de Eritreeër gedesillusioneerd over de finish. Verleden jaar was voor hem de groene trui, de fans in Eritrea stonden op hun kop van blijdschap. Sindsdien is de wielersport ook razend pupulair in zijn land. Dit jaar wil het maar niet lukken en dan ook nog eens vandaag deze onfortuinlijke val.
Milan krijgt niets mee van dat wat er achter hem gebeurt. Merlier daarentegen wel, hij zit achter de val, niet op de plek waar hij hoort te zitten maar is er van overtuigd dat hij dat goed kan maken.
Met zijn zoon op de arm – die nog maar eens flink moet gapen – praat hij de wedstrijd na met een journalist. Door de renners die daar helemaal niet van voren moeten zitten is er een onveilige situatie ontstaan met gevolg dat Merlier de voet op de grond moet zetten en de kansen verkeken zijn. Gelukkig is hij wel recht gebleven. Hij laat zich niet verleiden namen te noemen. ‘Die renners weten zelf wel dat zij fout zaten. ‘Gelukkig heb ik twee ritten gewonnen,’ En daar laat hij het bij.
Tim Merlier een sympahtieke en slimme renner.
De Italiaan Milan verloochent zijn temperament niet, Voor hem zijn vandaag de veertig punten. Hij valt juichend in de armen van zijn compaan Jasper Stuyven. ‘Het team heeft mij gered. bij de eerste beklimming kon ik niet mee maar ben door de ploeg terug gebracht. Dit is een ploegoverwinning!
Nu is het doel het groen te behouden.’
Hij weet dat hij de komende dagen er alles aan moet doen om alle tussensprinten te winnen zodat hij met zo een grote voorsprong naar Parijs gaat dat Pogacar geen gevaar meer vormt. ‘Ik blijf vechten voor alle punten en wij blijven ons amuseren.’
Zijn ploegleider Steven de Jongh prijst nog eens extra de Amerikaan Quinn Simmons.
‘Dit is echt een supercaptain! Het was een ingewikkelde dag, het weer zat niet mee, wij hebben alle zeilen moet bijzetten om de vluchters terug te halen. De renners kregen het advies mee bij elkaar te blijven, steeds aanvallen en pareren. En dat is heel goed uitgepakt.’
De zoveelste teleurstelling is er voor Dylan Groenwegen (Jayco Alula) ook hij zit achter de valpartij. Voor hem nog een kans in Parijs? Hij lacht maar wat… niet eens als een boer die kiesijn heeft. Het is gewoon stomme pech vandaag en dat hoort ook bij het wielrennen.
Jordi Meeus (Redbull Bora) de drager van de rode lantaarn kan zichzelf wel voor de kop slaan. ‘Ik let even niet op, kijk naar een bordje om te weten hoe ver het nog is en weet dat dat ik te laat ben. Weggedoken in zijn hoody zegt hij gelaten ‘Maar ik kan er niks meer aan veranderen.’
Voor Pogacar is de bollentrui, Milan krijgt de groene, Lipowitz de witte en Pogacar komt nogmaals op het podium voor zijn vijftigste gele trui. ‘Oh ja? dat wist ik niet!’
Dan valt alle spanning van de reus in de groene trui af . Hij is de winnaar van de dag. Hij krijgt er 50 punten bij. Hulde ook voor Quinn Simmons wat heeft hij weer een geweldige etappe gereden. Deze Tour is zijn potentieel echt naar voren gekomen. Daar gaan we nog veel plezier aan beleven.