Op de dag dat het Nederlands elftal roemloos ten onder gaat tegen Marokko begint de spanning van de 113e (voor mij een mooi getal, gelet op de laatste twee cijfers) Tour de France alweer toe te nemen. Nu werd die (gezonde) spanning nog een beetje weggenomen door het WK in Amerika, Canada en Mexico, maar door het “schijtbakken voetbal” van Koetje en kornuiten is die afleiding ook wel enorm afgenomen. Iedere winkel, horecagelegenheid of andere plek kan de oranje slingers weer op gaan bergen. Voorlopig voor de komende twee jaar, want zolang zal het duren eer het volgende toernooi weer voor de deur staat, het EK van 2028 in het Verenigd Koninkrijk en Ierland.
Weer terug naar mijn grote sportliefde (een van de twee). Iedere zomer denk ik weer dat het nog mooier gaat worden dan het afgelopen jaar. En wat zijn we de afgelopen jaren verwend geweest. Wie herinnert zich nog de heldentocht van Arensman, de eerste winst in de sprint van Girmay als eerste donkere Afrikaanse wielrenner, de 35e etappeoverwinning van Cavendish (the Manx Missile), maar vooral de enorme overmacht van Tadej Pogacar.
Als je alleen al bedenkt dat Pogacar 10 (!!) etappeoverwinningen heeft geboekt in de laatste twee Tour de France edities, dan kunnen we eigenlijk wel vaststellen dat het niveau van de Sloveen buitenaards is. Tel daar ook nog eens bij op, dat Pogacar deze jaargang van de Tour de France met wellicht wel zijn sterkste formatie ooit rijdt, dan kun je nu al een beetje indenken hoe Seixas, Vingegaard, Evenepoel en alle andere uitdagers zich moeten voelen. Dat gevoel kwam ook mooi tot uiting bij de andere ploegen in de Tour van France van 2024. De moedeloosheid die ploegleiders hadden van vluchters die op het laatste moment nog werden achterhaald door een ontketende Pogacar. Iedereen hoopt dat het dit jaar spannender zal gaan worden. Daar is ook deze Tour de France op gebouwd. Het liefst zien de Fransen dat de laatste twee etappes met aankomst op de Alpe d’Huez de beslissing zullen gaan geven.
Iedere ploeg mag 8 renners meenemen in totaal. Maar UAE presteert het om met een ijzersterke ploeg richting Barcelona te vertrekken. Wanneer je met Del Toro, Adam Yates, Politt, Grossschartner, Wellens en McNulty aan de start zal verschijnen is dat al een ploeg om moedeloos van te worden. En dan moet je ook nog bedenken dat de kopman in geweldige vorm (al het hele seizoen) verkeert. Deze ploeg is in staat om het gehele peloton (zeker bergop) in hun macht te gijzelen. Ik ben ook vooral benieuwd naar de ploegentijdrit van zaterdag. Die etappe zal direct ook de verhoudingen op scherp zetten. Al verwacht ik in die etappe ook heel veel van Red Bull/Bora. De Oostenrijkse energiedrankjes ploeg heeft ook een paar echte hardrijders in hun midden. En vooral die eerste etappe kan belangrijk zijn, omdat iedereen op eigen verreden tijd wordt geklokt. Je kan het je als klassementsrenner niet permitteren om er tijdens de ploegentijdrit vanaf te vliegen. Andere outsiders voor de etappe van zaterdag zijn Alpecin/Premier Tech en Lidl-Trek. De van oorsprong Luxemburgse supermarkt ploeg heeft vooral voor het klassement een ijzersterke ploeg die het vooral in de bergen goed zal gaan doen.
Zaterdag rond de klok van 20:00 uur weten we wie de eerst klap heeft uitgedeeld. Zal het gehavende team Visma/Lease a Bike (LaB) de schade weten te beperken voor haar kopman, Vingegaard? Kan Victor Campenaerts (na het uitvallen van Van Aert) zich zo leegrijden dat Pogacar niet direct de Deen op een behoorlijke afstand kan zetten? Wout zal vooral door Jonas flink gemist worden. Het is aan Kuss en Jorgenson om Vingegaard zo lang als mogelijk te helpen. En wellicht dat de Deen Hagenes nog voor een positieve verrassing gaat zorgen.
Wie ook jong is en goed is de Franse hoop in bange dagen; Paul Seixas. Het wonderkind van Decathlon is de natuurlijke opvolger van Pogacar. Seixas had alleen de pech dat hij tijdens de Dauphiné (Franse rittenkoers en ook wel de “kleine” Tour genoemd) zwaar is gevallen. De filmpjes van Seixas trainend op de Tourmalet verraden in ieder geval dat de Fransman nog steeds last heeft van die arm. En ik weet maar al te goed, wat het is om met een (hele) pijnlijke arm te moeten fietsen. Dat is echt geen pretje.
Wie er in ieder geval (mits er geen valpartijen zijn waar hij bij betrokken is) wel helemaal klaar voor is is Tadej Pogacar. Even zat de schrik er een tweetal weken geleden wel in bij de beste (moderne) wielrenner aller tijden, toen zijn verloofde Urska Zigart in Zwitserland hard tegen het asfalt ging. Het was zelfs zo erg dat Zigart opgenomen moest worden in het ziekenhuis. Pogacar reed op dat moment ook in de Ronde van Zwitserland en was (volkomen begrijpelijk) aangeslagen. Dat weerhield hem zelfs niet om iedereen te vermorzelen in die ronde. Pogacar won de kleine rittenkoers met het grootste verschil waarmee de nummer 1 de nummer 2 versloeg. Om alleen maar aan te geven dat de Sloveense veelvraat op eenzame hoogte staat. Het zal dan ook een hels karwei worden voor Red Bull/Bora en Visma/LaB om de Sloveen te slopen. Wellicht dat een combine tussen de twee uitdagende ploegen nog een beetje gaat helpen. Echter sinds twee edities geleden zijn beide kopmannen (Vingegaard en Evenepoel) niet de beste vrienden. In de editie van 2024 reed Evenepoel voor het podium tegen Roglic die achterop was geraakt. Vingegaard, Evenepoel en Vingegaard reden op kop, maar de Deen van Visma/LaB weigerde mee te rijden, waarna ook Pogacar zijn benen stil hield omdat hij voor geen goud Vingegaard wilde helpen. Sindsdien is er respect tussen beide, maar zal Pogacar er alles aan doen om Visma/LaB dwars te zitten. En dat gevoel heerst sindsdien zeker ook bij Evenepoel.
Zaterdag krijgen we de eerste antwoorden. Dan weten we een beetje wie zich goed voelt en wie vanaf dag twee in de achtervolging moet. Het zal in ieder geval een hele interessante Tour de France worden. Met hopelijk net zoveel sensationele beelden als in de afgelopen jaargangen van de Tour de France.
Ik zal er samen met Janna van Zon bijna iedere dag weer zijn. Om de lezers mee te nemen in de mooie, ontroerende maar zeker ook historische verhalen uit de Tour. Voor ons beide is dit een gedenkwaardig moment want dit is alweer de 10e (!!) jaargang dat we iedere dag verslag doen van de mooiste sportwedstrijd van het jaar! Ik had in eerste instantie niet eens in de gaten dat het alweer de 10e keer is dat Janna en ik jullie meenemen. Ik vond het bijvoorbeeld erg leuk om de verhalen van vorige jaargangen nog een keer door te lezen. Ik wens daarom iedereen heel veel leesplezier de komende drie weken.
Nous espérons vous revoir la prochaine fois! (we zien jullie graag de volgende keer weer terug!)