Thymen Arensman heeft zich de geschiedenis in gefietst met zijn glorieuze winst van de twee zware bergetappes, verwacht dat hij pas maandag wanneer hij weer thuis is pas gaat beseffen wat hij heeft gepresteerd. Hij herhaalt deze zin bij iedere microfoon die hij onder zijn neus geschoven krijgt. Natuurlijk is hij blij dat zijn ouders er zijn en dat het veel steun heeft aan zijn vriendin, dat hij de honden terug ziet maar verder komt hij niet. Een hele beleefde renner die misschien wel denkt; ‘laat mij nu eens even met rust.’ maar die mening voor zich houdt.
Hij is moe, maar gaat natuurlijk kijken of hij vandaag nog iets voor zijn ploeggenoten kan betekenen.
Belangrijke tiende plek
Een tiende plek in de Tour halen, dat telt mee op ieders palmares.
Vandaag wordt er voor deze plek behoorlijk gestreden. De Australiër Ben O’Connor (Jayco Alula) wil graag de tiende plek behouden maar de Jordan Jegat (Total Energies ) wil als Fransman deze plek wel heel graag overnemen.
Menige renner, die na drie weken wel voelt dat het beste er van af is, is niet blij met met zijn actie. Hij blijft jagen om de vier minuten achterstand weg te werken.
Dat het hem gaat lukken heeft hij geheel aan zichzelf te danken. Jegat is een jager, dat doet hij al gedurende afgelopen weken niet dat het hem een overwinning heeft opgeleverd maar hij is wel genomineerd voor de strijdlustigste renner van de Tour. Zijn onmogelijk lijkende opgave weet hij uiteindelijk om te zetten waarvoor hij deze hele dag heeft gevochten; De tiende plek in het eindklassement! Of….. Ben O’Connor moet morgen nog voor een stunt zorgen.
Aan het eind van deze etappe schudt O’Connor mismoedig het hoofd. O’Connor is niet in staat – na de geleverde prestatie van afgelopen donderdag door als eerste boven te komen op de Col de la Loze – om het zelf op te lossen deed nog wel een poging maar deze kwam te laat.
Geen rondje park
Deze zompige zaterdag – de voorlaatste etappe van de Tour- rit is zeker geen saaie dag geworden want de strijd om de dagzege levert een levendige etappe op.
‘Dit is een etappe voor goede benen. Zeker geen rondje voor in het park,’ weten de commentatoren. De wegen zijn smal en door de regen spekglad. Voor de ploegwagens is er nauwelijks ruimte, wie pech heeft zal lang moeten wachten.
Regen en zon elkaar afwisselen. Wanneer de camera op de rug van Harry Sweeny (EF Education) inzoomt, lijken de dikke regendruppels voor een niet gewenste massage te zorgen.
De Belgische renner Arnaud de Lie (Lotto) zit vloekend en tierend op zijn fiets.
Meer wil de man op de motor; Sebastiaan Timmermans er niet over zeggen maar het slechte weer zal daarbij zeker een rol spelen. Hij had gisteren al wel zijn portie gehad.
De renners met een lange adem zitten allemaal vooraan ook Victor Campenaerts (TVL) maar door pech en het lange wachten op vervanging van een nieuwe fiets gaat het niet meer lukken om aan te sluiten.
Snel schakelen en anticiperen
Het is de dag voor de aanvallers en de Nederlander Frank van den Broek (Picnic/Post NL) heeft koersbranie. Hij wordt vergeleken met Erik Dekker die voor heel wat mooie overwinning heeft laten zien.
Naast hard rijden moet iedere renner ook een sterke tegenwoordigheid van geest hebben, snel kunnen schakelen en weten te anticiperen wanneer er een andere situatie ontstaat. Wie dat buitengewoon goed kan is de Nederlander Frank van den Broek (Picnic- PostNL) Zijn realiteitszin is noemenswaardig. ‘Hoe kan jij er nu nog zo fit uitzien?’; is een vraag van Han Kock.
De geschiedenis in fietsen
Thymen Arensman heeft zich de geschiedenis in gefietst met zijn glorieuze winst van de twee zware bergetappes, verwacht dat hij pas maandag wanneer hij weer thuis is pas gaat beseffen wat hij heeft gepresteerd. Hij herhaalt deze zin bij iedere microfoon die hij onder zijn neus geschoven krijgt. Natuurlijk is hij blij dat zijn ouders er zijn en dat het veel steun heeft aan zijn vriendin, dat hij de honden terug ziet maar verder komt hij niet. Een hele beleefde renner die misschien wel denkt; ‘laat mij nu eens even met rust.’ maar die mening voor zich houdt.
Hij is moe, maar gaat natuurlijk kijken of hij vandaag nog iets voor zijn ploeggenoten kan betekenen.
Belangrijke tiende plek
Een tiende plek in de Tour halen, dat telt mee op ieders palmares.
Vandaag wordt er voor deze plek behoorlijk gestreden. De Australiër Ben O’Connor (Jayco Alula) wil graag de tiende plek behouden maar de Jordan Jegat (Total Energies ) wil als Fransman deze plek wel heel graag overnemen.
Menige renner, die na drie weken wel voelt dat het beste er van af is, is niet blij met met zijn actie. Hij blijft jagen om de vier minuten achterstand weg te werken.
Dat het hem gaat lukken heeft hij geheel aan zichzelf te danken. Jegat is een jager, dat doet hij al gedurende afgelopen weken niet dat het hem een overwinning heeft opgeleverd maar hij is wel genomineerd voor de strijdlustigste renner van de Tour. Zijn onmogelijk lijkende opgave weet hij uiteindelijk om te zetten waarvoor hij deze hele dag heeft gevochten; De tiende plek in het eindklassement!
Of….. Ben O’Connor moet morgen nog voor een stunt zorgen.
Aan het eind van deze etappe schudt O’Connor mismoedig het hoofd. O’Connor is niet in staat – na de geleverde prestatie van afgelopen donderdag door als eerste boven te komen op de Col de la Loze – om het zelf op te lossen deed nog wel een poging maar deze kwam te laat.
Geen rondje park
Deze zompige zaterdag – de voorlaatste etappe van de Tour- rit is zeker geen saaie dag geworden want de strijd om de dagzege levert een levendige etappe op.
‘Dit is een etappe voor goede benen. Zeker geen rondje voor in het park,’ weten de commentatoren. De wegen zijn smal en door de regen spekglad. Voor de ploegwagens is er nauwelijks ruimte, wie pech heeft zal lang moeten wachten.
Regen en zon elkaar afwisselen. Wanneer de camera op de rug van Harry Sweeny (EF Education) inzoomt, lijken de dikke regendruppels voor een niet gewenste massage te zorgen.
De Belgische renner Arnaud de Lie (Lotto) zit vloekend en tierend op zijn fiets.
Meer wil de man op de motor; Sebastiaan Timmermans er niet over zeggen maar het slechte weer zal daarbij zeker een rol spelen. Hij had gisteren al wel zijn portie gehad.
De renners met een lange adem zitten allemaal vooraan ook Victor Campenaerts (TVL) maar door pech en het lange wachten op vervanging van een nieuwe fiets gaat het niet meer lukken om aan te sluiten.
Snel schakelen en anticiperen
Het is de dag voor de aanvallers en de Nederlander Frank van den Broek (Picnic/Post NL) heeft koersbranie. Hij wordt vergeleken met Erik Dekker die voor heel wat mooie overwinning heeft laten zien.
Naast hard rijden moet iedere renner ook een sterke tegenwoordigheid van geest hebben, snel kunnen schakelen en weten te anticiperen wanneer er een andere situatie ontstaat. Wie dat buitengewoon goed kan is de Nederlander Frank van den Broek
(Picnic- PostNL) Zijn realiteitszin is noemenswaardig
‘Hoe kan jij er nu nog zo fit uitzien?’; is een vraag van Han Kock
‘Voeding, rust, slapen dat werkt gelukkig heel goed. Weet mijzelf nog te verbazen
Vandaag kan het voor mij een leuke etappe worden.’
Hij zit ook mee en weet de hele dag voorin te zitten. Ziet twee renners die de bocht niet goed inschatten zwaar onderuit gaan. Beiden spelen daarna geen rol van betekenis meer voor hem. Zelf neemt hij de bocht perfect, voor hem niets aan de hand maar … nu zit hij wel min of meer opgescheept met de sprinter Jake Stewart (Israel Premier Tech) en weet dat hij nooit van hem kan winnen. Daarom houd hij de benen stil. Stewart is kwaad maar Van den Broek feliciteert hem. ’Ja sorry maar ik ga niet rijden, van jou win ik de sprint niet.’ Maar jij kan u zelf winnen man!’ Wetende dat voor hen de sprinter Kaden Groves (Alpecin – Deceuninck) rijdt. Stewart blijft mokken, Frank neemt maar zelf weer het initiatief. Kaden Groves weet hij niet in te halen maar hij komt wel na 54 seconden als tweede over de finish een paar seconde later is het Pascal Eenkhoorn (Soudal Quick-Step) . Een mooi Nederland succes!
‘Heb je geen spijt dat je niet eerder bent gaan rijden? Je oogt nog zo fit.’ Han Kock aan het woord. ‘ Voor Frank een antwoord geeft, noemt hij eerst de twee onfortuinlijke renners Gregoire en Romeo. ‘Hoop dat het goed met hen gaat.’ Nee… ik ben helemaal niet teleurgesteld, anders was ik derde geworden. Ik kan alleen maar tevreden zijn. Ik ben niet veel slechter geworden deze drie weken. Ga morgen blij naar Parijs,’
Voor Pascal Eenkhoorn ligt dat anders. De hele dag zat ook hij vooraan. Hij is eveneens heel blij om naar Parijs te gaan Maar wel met een ander gevoel. ’Ik stop er na morgen mee het was zo zwaar moest zo afzien.’ Nu gaf Eenkhoorn gisteren al aan dat hij naar de “kloten” was gegaan en wordt vandaag ‘gewoon” derde. Zijn uitspraak zal dus nog wel meevallen.
De held van Alpecin/Deceuninck
De gelukkige van de dag is Kaden Groves. Drie weken geleden was hij nog de knecht van Jasper Philipsen die na een gecompliceerde sleutelbeenbreuk plus gekneusde ribben al de tweede dag de Tour moest verlaten. En vervolgens moest ook Mathieu van der Poel de Tour verlaten wegens een longontsteking.
En nu is is het dan aan Kaden. Die al eerder een rit in de Vuelta won en in de Giro.
Kaden kreeg een vrije rol heeft goede benen. Maar voelt toch wel de druk op zijn schouders. Moet ook denken aan Jasper en Mathieu. Maar vandaag is hij de held van Alpecin Deceuninck. Met een ogenschijnlijk gemak wint hij met voorsprong deze etappe die weer veel gevraagd heeft van de renners.
Aan morgen gaat hij nog niet denken eerst vanavond maar de champagne fles opentrekken. Morgen is er weer een nieuwe dag.
Een blije en opgeluchte ploegleider Christof Roodhooft vertelt hoe hij vanuit de ploegwagen Kaden scherp gehouden heeft en attent. ‘Wij zijn de Tour succesvol begonnen en sluiten deze ook succesvol af met drie overwinningen van drie verschillende renners. ‘Voeding, rust, slapen dat werkt gelukkig heel goed. Weet mijzelf nog te verbazen. Vandaag kan het voor mij een leuke etappe worden.’
Hij zit ook mee en weet de hele dag voorin te zitten. Ziet twee renners die de bocht niet goed inschatten zwaar onderuit gaan. Beiden spelen daarna geen rol van betekenis meer voor hem. Zelf neemt hij de bocht perfect, voor hem niets aan de hand maar … nu zit hij wel min of meer opgescheept met de sprinter Jake Stewart (Israel Premier Tech) en weet dat hij nooit van hem kan winnen. Daarom houd hij de benen stil. Stewart is kwaad maar Van den Broek feliciteert hem. ’Ja sorry maar ik ga niet rijden, van jou win ik de sprint niet.’ Maar jij kan u zelf winnen man!’ Wetende dat voor hen de sprinter Kaden Groves (Alpecin – Deceuninck) rijdt. Stewart blijft mokken, Frank neemt maar zelf weer het initiatief. Kaden Groves weet hij niet in te halen maar hij komt wel na 54 seconden als tweede over de finish een paar seconde later is het Pascal Eenkhoorn (Soudal Quick-Step) . Een mooi Nederland succes!
‘Heb je geen spijt dat je niet eerder bent gaan rijden? Je oogt nog zo fit.’ Han Kock aan het woord. ‘ Voor Frank een antwoord geeft, noemt hij eerst de twee onfortuinlijke renners Gregoire en Romeo. ‘Hoop dat het goed met hen gaat.’ Nee… ik ben helemaal niet teleurgesteld, anders was ik derde geworden. Ik kan alleen maar tevreden zijn. Ik ben niet veel slechter geworden deze drie weken. Ga morgen blij naar Parijs,’
Voor Pascal Eenkhoorn ligt dat anders. De hele dag zat ook hij vooraan. Hij is eveneens heel blij om naar Parijs te gaan Maar wel met een ander gevoel. ’Ik stop er na morgen mee het was zo zwaar moest zo afzien.’ Nu gaf Eenkhoorn gisteren al aan dat hij naar de “kloten” was gegaan en wordt vandaag ‘gewoon” derde. Zijn uitspraak zal dus nog wel meevallen.
De held van Alpecin/Deceuninck
De gelukkige van de dag is Kaden Groves. Drie weken geleden was hij nog de knecht van Jasper Philipsen die na een gecompliceerde sleutelbeenbreuk plus gekneusde ribben al de tweede dag de Tour moest verlaten. En vervolgens moest ook Mathieu van der Poel de Tour verlaten wegens een longontsteking.
En nu is is het dan aan Kaden. Die al eerder een rit in de Vuelta won en in de Giro.
Kaden kreeg een vrije rol heeft goede benen. Maar voelt toch wel de druk op zijn schouders. Moet ook denken aan Jasper en Mathieu. Maar vandaag is hij de held van Alpecin Deceuninck. Met een ogenschijnlijk gemak wint hij met voorsprong deze etappe die weer veel gevraagd heeft van de renners.
Aan morgen gaat hij nog niet denken eerst vanavond maar de champagne fles opentrekken. Morgen is er weer een nieuwe dag.
Een blije en opgeluchte ploegleider Christof Roodhooft vertelt hoe hij vanuit de ploegwagen Kaden scherp gehouden heeft en attent. ‘Wij zijn de Tour succesvol begonnen en sluiten deze ook succesvol af met drie overwinningen van drie verschillende renners.