Hoe is het mogelijk dat een bedrijf – wat het ASO toch is, over zoveel geld beschikt en je hoopt ook over kennis, het niet voor elkaar krijgt om even vooruit te denken. Er was hagel voorspeld en er was regen voorspeld en toch was er geen enkele voorziening voor de renners dit tot op hemd toe nat waren en zich in de openlucht moesten omkleden. Het was zo een beschamend gezicht…. niet om de magere lijven te zien …. maar de plaatsvervangende schaamte zat meer in de nalatigheid dat er geen tenten waren voor de tot op het bot verkleumde renners.
Wanneer de finish wordt gepland op een aankomst – en het was een prachtige aankomst – waar de bussen niet kunnen parkeren, zorg dan in ieder geval voor een goede opvang voor de renners. Hoe moeilijk is het om een paar tenten neer te zetten?
Wanneer wordt de arrogantie van de ASO nu eens eindelijk een halt toegeroepen?
Meer controle wat betreft het straatmeubilair, geen gevaarlijke situatie bij de finish meer en een goede opvang voor de renners wanneer dat nodig is. En er ook voor zorgen dat de renners op een veilige wijze naar beneden kunnen om de bus op te zoeken. Dat fluitje is echt niet de oplossing. Daarmee voorkom je geen ongelukken.
Thibau Nys slaat een arm om een ploeggenoot die klappertandend zijn armen om zijn benige schouders slaat, zijn handen zijn te koud om een shirt aan te trekken ‘Zal ik hete thee voor je halen?’ Weer een ander zegt met enige humor. ‘Ik ben wel vaker op Coll de La Loze naar de kloten gegaan.’ Wout van Aert inmiddels goed ingepakt staat de boel met een voorzichtig lachje te bekijken. Andere renners zijn – voorzien van fluitje – op weg naar de bus. Het tempo van de renners is anders dan dat de van wielerliefhebbers die met duizenden naar boven kwamen en nu ook weer naar beneden willen. Het is één grote mierenhoop alleen vertoont deze heel wat meer chaos. Op de fluitjes wordt niet gereageerd.
Vive le Velo
Richard Plugge komt even aanschuiven bij Vive le Velo, de Vlaamse versie van de avondetappe. Het was niet eenvoudig om de berg af te komen. Daar ging het gesprek ook over. Aan de ene kant is iedereen het er over eens dat het Volksfeest prachtig om te zien is maar het mag niet ten nadele gaan van de renners en daar begint het wel steeds meer op te lijken.
Hysterische toeschouwers moeten van de renners afblijven. Later wij er vooral vanuit blijven gaan dat het allemaal met goede bedoelingen gebeurt maar voor de renners zijn al die laaghangende vlaggen geen pretje. Ook de een aanmoediging op de rug, een bidon met water over een renner gooien. Houd het vooral bij aanmoedigingen en geef de renners de ruimte.
De ploegbaas van Visma Lease – a- Bike Plugge oppert; ‘Ga toegang vragen als is het maar vijf euro of desnoods één euro dan gaan er vast minder mensen komen.’ Natuurlijk is hij niet blij met de uitslag. Maar wij blijven het proberen. Wij zijn hier voor geel gekomen en dat blijven wij proberen tot aan het einde. Tot nu toe komen wij steeds iemand tegen die beter is. Maar ik ben heel trots op de ploeg hoe zij met elkaar werken om een overwinnig te bereiken. Zou je er misschien andere renners bij moeten halen? Plugge geeft aan dat de ploeg zoekt naar renners die gaan voor de ploeg een tegenslag met elkaar weten te verwerken. ‘Bij ons wordt iedere dag elke steen die wij tegen zijn gekomen omgedraaid en besproken. Dat wat wij nu tegenkomen is al studiemateriaal voor de volgende Tour.’
Een korte vlammende etappe
Om het verdere uitbreken van een dierziekte te voorkomen is besloten etappe 19 met 30 kilometer in te korten. Er blijven nog 89.9 kilometers over en er moet een hoogteverschil van 2000 meter overwonnen worden met een gemiddeld stijgingspercentage 7.2 % Vanaf de start is duidelijk dat Pogacar deze etappe wil winnen hij krijgt daarbij alle steun van zij Tim Wellens. De renners rijden over smalle steile wegen en voor de ploegwagens is het een hele toer om de renners te bevoorraden. Het wordt een vlammende etappe die ondanks de lengte niets aan spanning afdoet.
Wie gaat waar naar toe?
Hoewel pas officieel per 1 augustus bekend gemaakt mag worden welke renner de ploeg gaat verlaten en wie waar naar toe gaat, zijn de speculaties het gesprek van de dag. Uitgelekt is al wel dat Lidl – Trek financieel meer gaan samen werken om in de komende jaren mee te kunnen doen met de twee ploegen die nu het een voorname hoofdrol spelen; Team Visma Lease – a – Bike en UAE team Emirates.
Ook Red Bull/Bora Hans Grohe wil flink in de buidel tasten, dus wordt er verwacht dat in de toekomst niet twee ploegen maar vier ploegen de beste renners naar de grote rondes gaan sturen. Dat zou voor de spanning alleen maar goed zijn. Nu heb je niet alleen geld nodig maar vooral ook kennis en daarvoor ook de juiste mensen aantrekken. Het is durven investeren in die renners met veel potentie waarvan duidelijk is dat zij nog kunnen doorgroeien.
Het hoofdgerecht van de dag; La Plagne
Na het overwinnen van de Hors-categorie Col du Pré is de voorsprong van de vluchters slechts 45 secondes op de klassementsrenners. Slingerend worden de haarspeld bochten zonder valpartijen doorstaan. Het kraken en piepen van de schijfremmen bevestigen de complexiteit van de etappe.
De regen geselt de ruggen van de renners. De man op de motor Sebastiaan Timmermans geeft aan dat hij moet uitkijken niet misselijk te worden.
De wegen worden steeds smaller en daar is toch de nodige stuurmankunst voor nodig.
Dat je dalen moet leren wordt Lenny Martinez duidelijk, wat hij wint bij het klimmen verliest hij in de afdaling. De weersomstandigheden werken ook niet mee, deze worden steeds onstuimiger.
Het is een dag voor de Franse renner waarin hij zich realiseert dat dit jaar de bollentrui niet voor hem is. De wens van zijn opa Mariano de trui mee naar huis te nemen – zoals dat hem ook ooit was gelukt – zit er helaas niet in. Voor Lenny een grote teleurstelling. Zijn opa zal zijn blindheid moeten aanvaarden zonder de bollentrui om de schouders van zijn kleinzoon te zien.
‘De renners kunnen zich gaan opmaken voor het hoofdgerecht.’ roept een blije Andries Lamain. Waarmee hij La Plagne – eveneens een col van de buitencategorie.
De déja-vu beelden laten zien wat een mordenaar dit is.
Prachtig om te zien hoe Frank van den Broek (Picnic -Post NL) zich staande weet te houden, hij had veel pech in het begin van de Tour maar wist goed te herstellen en is zeker van veel nut geweest voor zijn kopman Oscar Onley.
La Plagne; De Col waar Michael Boogerd in 2002 juichend – de witte tanden bloot – over de streep kwam.
De nodige jaartjes ouder wil hij persé vandaag aan de finish staan om te kijken wie zijn opvolger wordt. Op een groot scherm volgt hij een spannende strijd.
Een revival van Roglic die goed mee kan komen zelfs een voorsprong opbouwt maar uiteindelijk toch het onderspit moet delven. Het is vandaag alles of niets en het wordt niets. ‘Hij was bereid om te verliezen.’ Een plek op het podium zit er voor hem niet meer in. Hij verliest vandaag 12 seconden.
Dat lukt wel zijn ploeggenoot de Duitser Florian Lipowitz. Gisteren zag het er nog naar uit dat hij zijn derde plek moest afstaan aan de Brit Oscar Onley (Picnic-PostNL) maar vandaag komt de debutant sterk terug en verstevigt zijn positie en de witte trui.
De droom van Arensman komt uit
Er wordt ook gestreden voor etappewinst en Arensman zit mee!
Dat zint Pogacar niet hij heeft zijn zinnen gezet op deze etappe en trekt een sprintje. Vingegaard blijft in zijn wiel zitten dat irriteert Pogacar en hij houdt de benen stil. Arensman gaat nog eens op de pedalen staan en neemt weer een voorsprong. Pogacar doet een nieuwe poging maar het beeld herhaalt zich. Pas bij de vierde keer lukt het Arensman om los te komen. Van het pokerspel dat ontstaat wordt door de commentatoren niets begrepen.
Arensman ligt 20 seconden voor met nog 6 kilometer voor de boeg. Pogacar dacht; Vingegaard ga ja nu maar… doch de Deen doet alsof hij gek is. Nog 5 kilometer met een voorsprong van 24 seconde. Arensman wint de prijs van de strijdlust.
Na 3 kilometer is het nog steeds Arensman die een voorsprong heeft.
Met 2 kilometer is het 19 seconden Maar Vingegaard wil ook winnen
Zou het Arensman lukken de twee mastodonten te verslaan? Bij 1 kilometer is 11 seconden. Opnieuw hoort hij het publiek hem toeschreeuwen en hij haalt het!
Hij haalt het !!!! Alsof hij het zelf niet kan geloven, slaat de handen voor de ogen, direct na de streep strekt hij de armen omhoog en juicht.
Vingegaard dacht niet aan secondes winnen op Pogacar maar wel aan ritwinst.
Hij was echter te laat.
Alle commentatoren gunnen het Arensman terecht van harte deze zeer verdiende overwinning maar begrijpen weinig van het gedrag van Vingegaard en Pogacar.
‘De hele Tour hebben zij aanvallend gereden en vandaag …. ook naar hun ploeggenoten toe is dit een onverklaarbaar gedrag.’
De renners hebben daar trouwens een hele andere mening over.
“Pogacar is gewoon de sterkste en dat accepteer ik.’ Pogacar is blij dat hij over twee dagen naar huis kan.
Vive le Velo spreekt met de ontdekker van de toen 11 jarige Tadej Pogacar en zag dat hij een hele bijzondere was. ‘Het is gewoon wonderkind.’ Ook Thymen Arensman is heel positief over Pogacar. Zo benaderbaar en aardig. ’Hij is een voorbeeld voor de wielersport.’
Arensman wilde een eerlijk gevecht leveren. ‘Ik dacht nergens aan, mijn lichaam zei; ‘je moet stoppen maar ik heb niet geluisterd.’
Tom Dumoulin heeft een leuk interview met Thymen en sluit het gesprek af; ‘weet je dat jij de eerste Nederlandse renner bent die en een rit wint in de Pyreneeën en één in de Alpen?’ “Ach wat een leuk feitje’, was de reactie.