Alle leuke vertederende filmpjes die zijn te zien zijn kinderen van de wielrenners een duidelijk rol spelen, doet terug te denken aan een hele andere tijd waar de befaamde ploegleiders Peter Post en Kees Pellenaars de scepter zwaaide.
De renners van toen waarvan de meest beroemdste; Wim van Est, Wout Wagmans en Jan Jansen, hadden maar precies te doen wat er werd gezegd en zo niet dan waren de sancties soms niet gering. Dan ging de |”zweep” erover. Er doet zelfs een verhaal de ronde van renners die beneden kunnen hadden gepresteerd gestraft werden door hen een maaltijd te onthouden. Wellicht was de meest zware straf voor de renners wel dat hun vrouwen niet welkom waren. De ploegleiders waren van mening; gedurende de rondes zijn vrouwen ongewenst, die leiden de mannen alleen maar af. Stel je voor dat er vooraf aan een zware etappe seks wordt bedreven, men was ervan overtuigd dat de renners de volgende dag dan niet die prestatie konden leveren die bij het wielrennen hoorde. Gelukkig zijn deze meningen wel achterhaald en horen deze gedachten tot het verleden.
Nu zien de ploegleiders steeds meer de waarde van het gezin in. Wielrenners zijn echte familie mensen. Ouders die hun zonen tijdens de Tour volgen. Een grootvader die hoopt dat zijn kleinzoon de bollentrui mee naar huis neemt. Zonen die in het voetspoor van hun vader treden. Daarom worden vrouwen en kinderen betrokken bij een wereld van echtgenoot en vader. Voor kinderen moet dat heel spannend zijn. De vrouwen vieren de overwinning mee en troosten bij verlies. Het levert allemaal mooie beelden op en het maakt de sport ook een stuk humaner.
En …ook romantischer! Neem nu de Italiaan Edoardo Affini die zijn grote liefde tegen kwam tijdens een wedstrijd. Zij stond tussen het publiek! Een prachtige Nederlandse schone. Nu wonen zij samen in het Oosten van het land en krijgen in het najaar hun eerste kind; het is een meisje.
Bij het afscheid van de Fransman Romain Bardet van een maand geleden was het niet alleen de schare fans die hem bejubelde ook zijn zoon vloog zijn vader in de armen.
Een ander voorbeeld is Marc Cavendish die het liefst alle vier zijn kinderen op het podium meenam. Ook was het hele gezin altijd te zien bij de finish.
Prachtig beeld ook van Dylan Groenewegen; hij praat met de pers over zijn tegenvallende prestaties aan zijn been klemt een leuke peuter.
Hij strijkt haar al pratend over haar haren.
Jonas Rickaert ziet door zijn en de prestaties van Mathieu van der Poel zijn droom verwezenlijkt. Hij kan naar het podium om daar de prijs van de strijdlust op te halen. Na deze spannende en prachtige etappe eet hij vrolijk een ijsje met zijn dochter. Het zorgt voor een leuk intiem moment ‘Het mooiste bloemenmeisje van de Tour werd zij genoemd toen zij blij lachend met de bloemen die haar vader had gekregen op de foto ging.
En dan Wout van Aert; de zonen George en Jerome zijn met hun moeder Sarah niet weg te denken en het ziet er allemaal gezellig en vertrouwd uit. Stepjes en fietsjes mee. Gekozen tot de mooiste foto van de dag werd de opname van Wout met voorop het stuur zoon George.
Ook hoe George met de dochter van Tiesj Benoot speelt is één en al vrolijkheid.
Wielrennen was – en is gelukkig nog steeds een volkssport. Nergens zijn de sporters naar het pupliek toe zo benaderbaar.
Laten wij alsjeblieft blijven hopen dat de schoonheid van deze sport nooit verloren gaat en dat het beeld van de familieman nooit gaat verdwijnen. Er nog jaren vrouwen welkom zijn en de kinderen mee naar het podium mogen of het rugnummer van hun vader op hun shirt dragen.
Klimmen in de hitte
Vandaag bestaat de bolletjestrui vijftig jaar en de renner die deze trui als eerste om de schouders kreeg was de onvolprezen Joop Zoetemelk.
In 1978 was het de grootvader Marriano Martinez van de nu 22 jarige Lenny Martinez die deze trui veroverde en vandaag rijdt de kleinzoon in deze begeerde trui. Hij gaat er alles aan doen de trui vandaag te behouden en zit ook vanaf de start bij de eerste ploeg die echter zo groot is en het tempo zo hoog ligt dat er van een ontsnapping geen sprake is. De commentatoren verbazen zich ook vandaag weer over de condtie van de Amerkaanse Kampioen Quinn Simmons (Lidl Trek).
Iedere dag wordt er over de vijftig kilometer per uur gereden. En altijd zit hij mee. De eerste klim is bij een etappe van 180 kilometer over zo’n honderd kilometer. Dan moet er flink geklommen worden met als hoogtepunt is er de Hautacam een klim van 1520 meter en een stijgingspercentage van ruim zeven procent. De trouwe kijkers zullen zich zeker nog de rit herinneringen uit 2022 waar Vingegaard het wint van Pogacar hoe zal het vandaag gaan na zijn val van gisteren?
Pogacar verzwijgt niet dat hij last van zijn schouder en heup heeft en behoorlijk geschaafd is. Zijn linkerarm zit dik in het verband. Hij denkt overigens wel dat het vandaag moet lukken om zijn voorsprong van 28 seconden op Ben Healy EF Education) terug te winnen om de gele trui opnieuw te veroveren. Met dat idee rijden Jonas Vingegaard (TVL) en Remco Evenepoel (Soudal Quickstep) ook rond. Misschien rijden zij vandaag nog niet in het geel maar hopen wel steeds dichterbij
de heilige graal te komen.
Haat-mails
De Noor Tobias Johannessen (UNO X) had wel iets van reacties verwacht,
wanneer door een samenloop van omstandigheden de Wereldkampioen tegen de vlakte gaat, waar hij bij betrokken is door een onhandige manoeuvre hoewel het slachtoffer zelf ook niet geheel vrijuit gaat. Je weet dan kun je commentaar verwachten. Maar de haatmails die hij via social media kreeg met de meest vreselijke verwensingen gaat werkelijk alle perken te buiten. Gisteren had hij het er behoorlijk moeilijk mee maar na de oproep van Pogacar die vraagt aan de “wielerfans” deze actie te staken, kan hij het vandaag wat meer loslaten. ‘Als het een minder bekend renner was gewees had ik mij even akelig gevoeld maar da ht nu de Wereldkampioen betreft maakt het wel extra. De pers overvalt hem en voor de zoveelste keer moet hij uitleggen wat er nu precies is gebeurd. Biedt telkens zijn verontschuldiging aan maar ja… Pogacar was zelf ook niet geheel bij de les. Pogacar geeft zelf aan; ‘dit is een koersongeluk is dat kan gebeuren.’ Dat UNO X als excuus vandaag wil rijden voor Pogacar zoals wordt gesuggereerd lijkt mij wat onwaarschijnlijk en ook overdreven maar het is zeker zo dat Tobias Johannessen wordt gezien als een grote verrassing.
Ook Vingegaard wordt gevraagd wat hij vindt van al die haat-mails. Oh… daar weet ik niets van ik lees geen krant en social-media. ‘Heel verstandig.’ is de reactie.
De warmte speelt een rol
Hoe houd je bij 35 graden en een paar pittige beklimmingen voor de boeg het hoofd koel? Daar is in de voorbereiding naar de Tour toe veel aandacht aan besteedt en de renners worden ook goed in de gaten gehouden om de lichaamstemperatuur zo laag mogelijk te houden. De gele trui drager Ben Healy zwalkt op zijn fiets en heeft moeite om vooruit te komen ploeggenoot Harry Sweeny leegt de ene na de ander bidon over zijn hoofd. Hij weet wel – zij het met groot tijdverlies over de streep te komen. Maar een rit winnen en twee dagen in het geel rijden maakt voor hem de Tour meer dan geslaagd. Het is voor heel veel renners loodzware dag. De warmte eist zijn tol.
De schrik om Evenepoel
De schrik slaat de commentatoren om het hart wanneer Remco Evenepoel ( Soudal Quickstep) al heel snel moet afhaken. Maar dan kennen zij deze doorbijter toch nog niet genoeg. Hij vecht zich terug weet zelfs weer aan te sluiten maar bij een volgende klim moet hij opnieuw gas terugnemen. Hij verliest veel minder tijd dan waarvoor was gevreesd. Kijkt nu tegen een achterstand van vier minuten aan ten opzichte van de glorieuze winnaar Pogacar en is één minuut verwijderd van Vingegaard.
De Deen heeft vandaag zijn dag niet. Even lijkt het dat hij in eigen tempo toch in het wiel van Pogacar kan komen maar dat is een ijdele hoop… vandaag moet er een droom uit elkaar zijn gespat. Voor hem en voor zijn ploeg. De truc die eerder werkte om het Pogacar zo lastig mogelijk te maken gaat vandaag de mist in. De Visma ploeg is niet in staat om het de Sloveen ook maar enig moment moeilijk te maken. Ondanks zijn val van gisteren en ondanks het grote gemis van de Portugees Almeida.
Wanneer er één de beste is …..
…Dan kun je nog zoveel trucs bedenken maar die werken gewoon niet. Vandaag laat Pogacar zien dat hij oppermachtig is. Het is prachtig om hem te zien rijden, hij is collegiaal naar andere renners, heeft lol in zijn vak is kortom een groot voorbeeld voor de wielersport.
Bij de eerste serieuze bergrit lijken de kaarten geschud zijn maar…. er is nog ruim een week te gaan en er komen nog een aantal behoorlijk puisten aan. Eén slechte dag kan de uitslag doen veranderen maar het moet toch wel heel gek lopen wil Pogacar nu nog het geel afgeven.