Voor mij als liefhebber zijn de tijdritten het mooiste. Morgen kan ik mij hart ophalen met de klimtijdrit naar Peyragudes. Maar de etappe van vandaag is net zo mooi. Vandaag moeten de renners de Hautacam op. En vergeet ook niet dat ze tussendoor ook nog de Col du Soulor moeten beklimmen. De grote vraag is hoe snel hersteld Pogacar van zijn verwondingen na de val gister. En heeft hij deze drie dagen veel last als het loodzware etappes worden in de Pyreneeën Afgelopen week heb ik voor de blog de twee genoemde bergen gereden.
Col du Soulor en Hautacam
De renners beklimmen vandaag De Col du Soulor, vanuit Ferrières. De klim heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 7,5% over een afstand van 12 kilometer. De klim begint in Ferrières en eindigt op de top van de Col du Soulor op 1474 meter hoogte. Het steilste stuk van de beklimming heeft een stijgingspercentage van 14.6%. Ik vond de berg best zwaar, maar heel erg lijken op de Alpe d”Huez. Het is een beetje een zelfde soort berg. Het fijne was dat op het einde van de klim het stijgingspercentage afzwakt. Maar er zitten echt steile stukken (14%) in.
De Hautacam is een monster. Nog niet zo erg als Col de la Loze, maar de Hautacam is geen fijne berg om te rijden. En dat komt vooral door de vele wisselingen in stijgingspercentage. Je gaat heel makkelijk van 4% naar 12%. Voor een renner als ik die goed gedijt bij een gelijkmatige klim was dit een verschrikking. Het was alleen maar harken. Dan weer makkelijk, dan weer extreem moeilijk. Het venijn zit hem in de laatste klim op de laatste 6 kilometer. Voor mijn gevol kwam ik niet onder de 10% uit. Het is alleen maar beuken op de fiets. Ik vond dit echt geen leuke klim en ik vrees dat er best wel verschillen kunnen ontstaan. Als je als klassementsrenner je niet goed voelt vandaag (lees, Pogacar), dan ben je echt “fucked”. Deze uitspraak zien we volgende week ook terug als ze de Col de la Loze gaan beklimmen.
Half mens, half brommer!
Maar de gedachten van Pogi zullen vandaag vast en zeker teruggaan naar 2022. Dat was de 18e etappe van de Tour de France 2022. De legendarische klim waarbij de uitspraak “Half mens, half brommer” genoemd werd. En dat had vooral betrekking op de renner in het groen toen, Wout van Aert. Van Aert bouwde de voorbije jaren een uitmuntende reputatie uit door als zwaargewicht en klassieke renner zijn klassementskopmannen bergop te redden of te laten triomferen. En zo geschiedde ook op de 21e juli in de Tour van 2022, waar de Belg iedereen op een hoop reed en Vingegaard hielp de Tour van dat jaar te winnen.
Vreselijk nieuws vanuit de Giro Valle d’Aosta
Iedere volger kijkt reikhalzend uit naar de etappe van vandaag. De etappe met de twee hierboven genoemde beklimmingen zal uitwijzen welke klassementsrenner echt aanspraak mag maken op de uiteindelijke overwinning in deze Tour. De etappe van gister zorgde weer voor spektakel. Het was een etappe waar je ogen en oren tekort kwam. Er gebeurde zoveel. Dat beloofde in ieder geval wat voor de rit van vandaag. Op 13:10 klonk het startsein voor de etappe. De koppies stonden strak bij de klassementsrenners. Je voelde dat de spanning toe nam. Net voor de start was er 1-minuut stilte voor het overleden van de 19-jarige Italiaanse renner, Samuele Privitera. Die noodlottig te overlijden kwam tijdens de beloftenkoers Giro Valle d’Aosta. De Italiaan was renner van Hagens Berman Jayco en reed gister in een afdaling met 70 kilometer per uur naar beneden. Privitera verloor tijdens de val zijn helm en hij botste tegen een vangrail. Hij werd ter plaatse gereanimeerd en in kritieke toestand naar het ziekenhuis vervoerd. Daar overleed hij aan zijn verwondingen. De Italiaan stond bekend als talentvolle klimmer. En dit is niet de eerste wielrenner, die dit overkomt. Fabio Casartelli overkwam exact hetzelfde al was bij hem het noodlot veroorzaakt door een kei op de weg.
Pogacar slaat keihard toe
Het goede nieuws uit het kamp UAE was het bericht dat Pogacar goed de nacht was doorgekomen. De Sloveen was wel gebutst aan elleboog, onderarm en heup. Maar Mauro Gianetti (ploegbaas van UAE) gaf aan dat het goed komt. Vooraf was de grote vraag: hoe is het lichaam van Pogacar hersteld na zijn val van gister? Je kon op je klompen aanvoelen dat Visma/LAB hem heel graag wilde testen. In het begin was er een grote groep van 51 renners weg. Daarin aardige renners, maar niet de toppers. Die zaten al snel bij elkaar. Tijdens de col du Soulor werd al snel duidelijk wie vandaag een slechte dag zou hebben. En het werden verrassende namen die het tempo van Visma/LAB en UAE niet konden volgen: namelijk Healy, Evenepoel en Jorgenson. De laatste twee moesten al snel lossen en daarvoor was Healy al geruime tijd op de Col du Soulor gelost. Het was duidelijk dat er een nieuwe gele truidrager zou komen. Jorgenson en Evenepoel kwamen ondanks een behoorlijk achterstand op de top van de Col du Soulor ook weer snel terug met dank aan de afdaling. Ook werd duidelijk dat Pogacar goed hersteld is (althans vandaag) van zijn val gister.
Van de 51 renners bleef aan het einde Bruno Armirail over. De Fransman werd luid toegejuicht door de Franse supporters. Knap was dat hij daarbij renners als Skjelmose, Arensman, Wood, Storer en Carlos Rodriquez achter zich liet. Evenepoel was in de afdaling op weg naar het begin van Hautacam teruggekomen met Jorgenson. Dat was ook nodig, want Visma/LAB had echt zijn hand overspeeld. Bij Visma/LAB dachten ze waarschijnlijk dat ze dezelfde stunt als in 2022 uit konden halen. Maar aan het begin van de klim naar Hautacam zat Vingegaard al helemaal alleen. Achter elkaar vlogen Jorgenson, Yates en Kuss er keihard vanaf. Zij waren de eerste die moesten lossen.
UAE neemt het heft in handen
Voor UAE reed Wellens zo een absurd hard tempo dat het groepje van 30 man direct uit elkaar werd gereten. Evenepoel vloog er ook al snel af. En toen was het de beurt aan Narvaéz voor UAE. En toen zag je hoe goed UAE in het ploegenspel is gegroeid. Narvaéz reed zo hard naar boven dat alleen Pogacar en Vingegaard konden volgen. Toen Pogacar (er waren nog ruim 12 kilometer te rijden naar de top) vervolgens de echte turbo aan had gezet, moest Vingegaard direct loslaten. Even leek het erop dat Vingegaard terug kon komen, maar de truc van Pogacar werkt vaak. En nu ook weer. Vingegaard hing aan het elastiek, het wordt 10, 9, 7 seconden. Vingegaard kreeg hoop. Pogacar keek om en keek recht in het gezicht van Vingegaard en wist genoeg. De tempoversnelling die de Sloveense veelvraat toen er onder gooide kwam Vingegaard nooit meer te boven. Deze truc doet Pogacar steeds vaker en iedere keer lukt het tot nu toe. En ook nu weer was Vingegaard het slachtoffer.
Pogacar geeft iedereen een geweldige draai om de oren
Pogacar gaf alles. Ook Vingegaard gaf alles wat hij had, maar het was verre van genoeg voor de Deense oud Tour-Winnaar. Het gat werd, 30, 60, 90 seconden. Iedere trap van Pogacar was sneller dan zijn grote Deense concurrent. Achter de twee was duidelijk dat ook bij Red Bull/BORA Hansgrohe een wisseling van de wacht (of is het macht) plaatsvond. Lipowitz ging voor zijn eigen kansen en liet Roglic vertwijfeld achter. Lipowitz reed zelfs zo sterk omhoog dat hij Vingegaard ging naderen. Dat werd de Deen bespaard.
Pogacar had zijn schande van 2022 uitgewist. En hoe!! Ondanks de val van gister en de slechte nachtrust vannacht stond er geen maat op de Sloveen. Pogacar won de etappe op Hautacam. Het was alweer zijn 20e overwinning in de Tour. Een ongelofelijk aantal van de Sloveense Wereldkampioen. Vingegaard werd tweede op ruim 2 minuten. Daarachter werd Lipowitz derde.
“Pogacar is de sterkste”
In het Algemeen klassement gaf Pogacar Vingegaard een enorme draai om zijn oren. Het verschil tussen beide is op dit moment 3 minuten en 31 (!!) seconden. Evenepoel is nog wel derde op 4:45 minuten. Maar Lipowitz (DUI) staat niet eens zoveel achter op de Belg. Het verschil is maar 49 seconden. Het zijn enorme verschillen die Pogacar vandaag heeft geslagen. Toch blijven ze bij Visma/LAB strijdbaar. En ze moeten wel. Pogacar was duidelijk de sterkste”, concludeerde ploegleider Grischa Niermann. “Jonas voelde zich goed, maar ik denk dat hij op de laatste klim wel een beetje naar de klote ging”, vervolgde de Duitser, die Vingegaard nog wel probeerde te coachen nadat hij moest lossen. “Ik heb gezegd dat hij zijn eigen ding moest doen, dat hij zijn eigen plan moest trekken. Dat deed hij ook. Hij is nog altijd tweede geworden. Maar Pogacar was duidelijk te sterk.” En dat was ook meteen het slotakkoord van wederom een geweldige etappe.
Morgen de klimtijdrit waarin duidelijk word hoe de favorieten deze etappe hebben verteerd. De tweede dag na een val is het pijnlijkste. Dus we gaan zien wat dat effect heeft op Pogacar. Maar voorlopig staat hij er heel goed voor.