Voor Vingegaard en de Visma LAB is het na gisteren wonden likken. Wij hadden gerekend op een achterstand van 1 minuut dus dit is voor ons wel een tegenvaller.’ Vingegaard zelf was totaal uitgepierd had alles gegeven maar tegen het Fenomeen Pogacar viel gisteren niet te winnen. Hetgeen natuurlijk niet betekent dat nu alle spanning uit de Tour verdwenen is. Nog steeds is er prachtige sport te zien en is de ene etappe de andere niet.
Gisteren de loodzware berg etappe, vandaag komen de sprinters weer aan bod.
Olav Kooij zal zeker proberen zijn stunt van afgelopen woensdag te herhalen en de Duitser Max Kanter (Astana) zal er alles op alles zetten om – door toedoen van zijn Nederlandse lead-out Mike Teunissen – als eerste triomfantelijke over de streep te komen. En de enigszins getergde Tim Merlier zal ook wel aanspraak willen maken op de overwinning hetgeen ok geldt voor Jasper Philipsen.
Naar de finish toe zal er niet super hard gereden worden zo kunnen de klimmers wat bekomen van hun grote geleverde inspanning. En krijgen de commentatoren de kans om de uitdaging aan te gaan door met anekdotes en mooie wetenswaardige feiten de kijkers aan de buis gekluisterd te houden. Tenslotte raak je over het wielrennen nooit uitgesproken en zeker ook niet op uitgekeken.
Zoals Tom Dumoulin bij de avondetappe wist uit te leggen dat Vingegaard – om enkele grammen uit te sparen – met een ander soort versnelling die achteraf gezien juist veel meer kracht heeft gekost. En ook was de uitleg van de ‘losse handjes” van de renner Huub Arts een welkome aanvulling waardoor de waarschuwing van de jury veel begrijpelijker werd. Het was ook mooi dat hij oog had voor het feit dat Jonas Vingegaard – die de pers duidelijk niet kon ontlopen – toch de tijd nam toe te geven dat hij vreselijk had afgezien en dat had zeker niet zijn dag was. ‘Maar de benen zijn goed en ook mijn moraal. Het is natuurlijk voor mij een grote teleurstelling maar het is wat het is.’
Het is nogal wat wanneer de hele ploeg voor jou werkt, dan ligt er zo een grote druk op de schouders, dat is dan weliswaar geen lichamelijke inspanning maar wel een geestelijke. Hoe daar soms door de pers aan voorbij gegaan wordt is zo weinig professioneel. Dan gaat het vooral om sensatie en het kweken van kwaadaardige reacties via social media die helaas veel te veel op het schandalige af zijn.
Natuurlijk gaat het hier om topsport en dat dat vraagt nu eenmaal een sterk lichaam en een sterke geest waardoor je leert alle ontberingen en opofferingen aan te kunnen. Als het daar aan ontbreekt dan haal je nooit die top. Maar wielrenners zijn gevoelsmensen en geen robotten, het zijn mensen van vlees en bloed die boven menselijke prestaties leveren. Daar kan je als wielerliefhebber alleen maar heel veel respect en bewondering voor hebben ook als het een dag niet gaat zoals je had gedroomd.
Vingegaard heeft gisteren vergeleken met drie jaar geleden de Tourmalet 2 minuten harder opgefietst dus van terugval is geen enkele sprake. Zijn waardes stijgen alleen maar. In prinicpe wordt hij jaar na jaar alleen maar beter.
Deze conclusie telt ook voor Pogacar – die nog 27 jaar is – en zich steeds sterker weet, van eerdere fouten geleerd heeft en zorgt voor plezier binnen de hele ploeg.
En niemand heeft daar een antwoord op het wordt gezien als enigma als een wonder. ’Mogelijk’ suggereert Michael Boogerd ‘was gisteren de wind wat gunstiger.’
Florian Vermeersch ploeggenoot van Pogacar geeft aan dat de moraal en de sfeer in de ploeg goed is. Hetgeen ook niet verwonderlijk is met de gele trui in het midden en drie gewonnen etappes. ‘Maar de race is nog niet gelopen, wij hebben nog heel wat etappes te gaan.’ aldus Vermeersch.
Het drama voor Torstein Treaan
Er was alle moeite gedaan om de fiets van gele truidrager Torstein Treaan UNO X) ook geel te spuiten, dat zou hem nog meer moraal geven. De ploeg ging ervan uit dat acht minuten voorsprong op Pogacar voldoende moest zijn om nog enige dagen het geel te kunnen behouden. Maar helaas liep de triomftocht van de eerdere twee dagen nogal treurig af voor de Noor. Hij tikte in een scherpe bocht het achterwiel aan van zijn ploeggenoot, buitelde van zijn fiets waardoor hij een hersenschudding en vier gebroken ribben opliep. Hij reed nog wel de etappe uit maar het werd een hardvochtig einde van de Tour.
Mathieu van der Poel (Alpecin) is tot nu nog wat onzichtbaar, de hitte speelt hem parten en hij vindt dat hij de afgelopen dagen nog maar weinig in de Tour te zoeken heeft. Misschien dat hij vandaag de sprinter Jasper Philipsen van dienst kan zijn? wordt hem gevraagd. “Tja ga kijken hoe ik me voel.’
Wat hij vond van de voorsprong van Pogacar of dat hem verbaasd heeft. ‘Nee’ lacht MvdP ‘ik zou mij pas verbazen over Tadej als hij een massa sprint wint. Pogacar heeft gisteren de moraal van de renners afgenomen.’
Nieuw dit jaar is dat bij de sprint-etappes de klassementsploegen zich naar achteren begeven om uit het gedrang en de problemen te blijven. Visma LAB heeft dit idee gelanceerd en het is overgenomen door meerdere ploegen. Een verstandige ontwikkeling. Het is het begin om de sprint wat veiliger te maken.
De taak van Steven van Dalebout is leuke vragen stellen aan de ploegleiders. en renners. Op zijn weg komt hij Steven de Jongh tegen en dan is het voor de hand liggend dat hij nieuwsgierig is naar de plannen van groene truidrager Mads Pedersen. Of hij vandaag mee gaat doen aan de tussensprint. Dat is zeker het geval, de Deen krijgt weer de meeste punten van zijn concurrenten. Bij de eindsprint zal hij niet te vinden zijn. ‘Merlier, Philipsen, Kooij Kanter, zijn sneller’, is het realistische antwoord van de ploegleider van Lidl Trek.
De voorspellers van vandaag krijgen gelijk het is Tim Merlier van Soudal Quickstep die met 70 km per uur de zege pakt. In principe wordt Jasper Philipsen uitstekend gebracht door Mathieu van der Poel maar hij mist net die snelheid. Olav Kooij zit aan de rechterkant waar hij wil zitten maar wordt ingesloten. Vandaag is het niet voor hem.