Binnen het peloton zal er bij de zesde etappe geen ruimte en tijd zijn om eens even met elkaar te “keuvelen”. Er renners zijn die geen beste herinneringen bewaren aan even een praatje met een mede renner. Eén van hen is Annemiek van Vleuten – een klimster bij uitstek! Wat hebben de wielerliefhebbers veel kijkplezier kunnen beleven aan haar prestaties. Haar enorme uithoudingsvermogen wordt nog altijd geroemd. Wat kon zij afzien! Zij wist altijd nog wel een tandje bij te zetten. Ja… zij was moe geweest – legt zij na aankomst uit aan de journalist – maar dat waren de anderen ook dus kom op nog even op de pedalen staan. Vaak kwam er niemand bij haar in de buurt, kwam zij alleen juichend over de streep.
Nu een paar jaar later kan zij eindelijk lachend aan de tafel van de avond etappe vertellen hoe zij één keer zo blunderde door even achteraan het peloton te gaan zitten praten omdat er toch tijd genoeg was. Tot er midden in het peloton een val partij was, de voorste groep daar gebruik van maakte door even een flinke voosrsprong te nemen en zij achter de val partij veel tijd verloor. Wat had zij een spijt, zij moest alle zeilen bij zetten, tot aan de limiet gaan om deze fout te herstellen. Voor haar was het toen een enorme les omdat zij bijna de winst uit haar handen zag glippen. ‘Ik ben nooit meer tijdens de wedstrijd achteraan het peloton een gesprek aangegaan, zorgde altijd dat ik vooraan zat.’
Vandaag wordt de Koninginnerit van de Pyreneeën gereden.
Vandaag geen “wandelroute” maar één waar veel renners alles uit de kast moeten halen om op de toegestane tijd binnen te komen. Het zijn maar liefst vijf Cols die overwonnen moeten worden. De eerste col wordt aangegeven als een col van de vierde categorie; de côte de Loucrup met een klim van 1.9 km en het stijgingspercentage van 7.1 %. Deze col zullen de sprinters nog wel weten te overleven want hen wacht de tussensprint waar de nodige punten kunnen worden behaald voor de groene trui. De Deen Mads Pedersen met deze trui om de schouders zal hier zeker veel belangstelling voor hebben en hij is de enige niet.
Er wordt goed op deze trui gejaagd. De tweede col; Côte de Mauzevin is er van de derde categorie 3 km klimmen het stijgingspercentage is 6.8% vervolgens wacht daar de Col d’Aspin van de eerste categorie (12 km stijgingspercentage is 6.5%) Dan de zwaarste Col du Tourmalet eentje van de buitencategorie 17.1 km klimmen het stijgingspercentage is 7.3. Inmiddels hebben de renners dan een hoogte bereikt van 2115 meter. Na een pittige afdalingen lijkt het ergste achter de rug maar dan richting de finish moet in Gavarnie- Gèdre nog 18.7 km geklommen worden met een stijgingspercentage van 3.7 dit is een col van de tweede categorie.
Alleen al het schrijven doet mij de rillingen over de rug lopen. Het is niet te doen en dat telt zeker voor de renners met mindere klimmers kwaliteiten, zij zullen elkaar vandaag opzoeken en in eigen tempo omhoog rijden dat zeker een stuk lager liggen dan dat van de klimmers. Overigens zullen binnen deze groep er ook genoeg renners zijn die grote moeit hebben met de lengte van de beklimmingen want dit is niet even op de pedalen omhoog poefen… dit is afzien, verstand op nul zorgen dat je je krachten goed verdeelt. Het is een kolfje naar de hand van Jonas Vingegaard (Visma LAB) maar ook Pogacar (UAE) heeft zoveel uithoudingsvermogen dat dit voor hem ook heel goed te doen is. De vraag is hoe verloopt dit duel tussen beiden en hoe doet de hele ploeg het, tot hoe ver kunnen zij hun kopman ondersteunen?
Een volgende vraag waar de kijker heel nieuwsgierig naar is … wat gaan de jonge renners zoals Paul Seixas (Decathlon) de witte truidrager Tsjech Mathias Vacek (Lidl Trek), de Duitser Florian Lipowitz (Red Bull Bora HansGrohe) doen en kan zijn ploeggenoot de Vlaming Remco Evenepoel de kijkers verrassen en wie weet ook zichzelf. En zal de Noor Torstein Treean de renner van UNOX de begerenswaardige gele trui weten te behouden? Dit wordt een hele spannende dag waarvan mag verwacht worden dat het klassement er aan het einde van dag heel anders uit gaan zien.
Een interview voor de goede verstaander
Victor Campenaerts (Visma LAB) wordt geïnterviewd natuurlijk is men nieuwsgierig naar de plannen van de ploeg . Lachend vertelt de Vlaming dat hij meerdere malen de Tourmalet beklommen heeft maar dat ging nooit zonder strijd. Op de volgende vraag is het antwoord; ‘luister naar mijn eerste antwoord.’ De vraagsteller houdt vol. Wanneer Campenaerts voor de derde keer lijkt te gaan antwoorden breekt er een luid getoeter los van een nabije auto. Het geeft Campenaerts net even de tijd om een zeer gevat antwoord te bedenken. ‘Jouw eerste gestelde vraag maakt alles duidelijk.’ En fietst vervolgens lachend weg .
Remco Evenepoel rijdt op een zwarte fiets dat betekent dat de laklaag is verwijderd om de fiets zo licht mogelijk te houden.
‘De show zal te zien zijn op de Tourmalet’, aldus de Vlaming Tiesj Benoot (Decathlon) De renner die de Tourmalet overkomt zal niet lossen op de laatste berg.’ is zijn mening
Het probleem van de volgwagens is dat zij door de smalle wegen geen ruimte krijgen om mannen te bevoorraden. Je zou zeggen dat er dan wel motor redding kan brengen. Het is opnieuw een bloedhete dag 36 graden.
De Visma auto brengt redding voor Campenaerts hij krijgt de broodnodige bidon aangereikt. Hij gunt zich een koude douche.
Regels zijn regels…
De derde renner Huub Artz (Lotto Intermarché) schudt zichtbaar zijn hoofd, geeft zijn mederenners een schouderklopje en houdt de benen stil. Waarom dat is wordt snel duidelijk. De Nederlander rijdt met een stuur dat reglementair niet is toegestaan. Alleen is het zo dat het de ene keer het wel wordt getolereerd en de andere keer niet. De jurywagen komt uitleg geven en de renner schreeuwt; ‘Iedereen doet het.’ Maar de waarschuwing die hij krijgt blijft staan hij moet zich laten terugzakken in het peloton. Deze inconsequente beslissing roept toch vragen op. Willekeur is toch altijd discutabel. Het levert in ieder geval weer genoeg stof tot gesprek op.
Er komt vanaf de motor een uitleg. De renner heeft er zelf voor gekozen zich te laten uitzakken in het peloton. Maar dat was niet omdat hij het met de beslissing eens was. Maar puur uit frustratie.
De tussensprint wordt gewonnen door Mads Pedersen die hiermee zijn positie voor de groene trui verstevigt. Zijn missie zit er op voor vandaag en hij verdwijnt naar de achtergrond. Campenaerts hoopt op een nieuwe groep waarmee hij het peloton voor kan blijven. Hij krijgt steun van meerdere ploeggenoten.
Geen twijfel over het plan van Tadej Pogacar
Het peloton is inmiddels verbrokkeld in vijf delen.
De renners van Visma LAB zijn gretig en laten zich goed van voren zien.
Ook Pogacar (UAE) zit zoals te verwachten in dezelfde groep. De commentatoren zijn het roerend met elkaar eens. Er bestaat geen enkel twijfel over de conditie en de plannen van Pogacar.
Na de derde klim van de dag is er de afdaling waar er 92 km per uur gereden en dat op bandjes met een breedte van 2.8 cm….
De benjamin van de Tour de 19 jarige Paul Seixas die tot nu toe zijn Franse ploeg waarvan hij alles geleerd heeft trouw blijft. Over een komend transfer is zijn enige reactie; ‘Ik lees en hoor veel maar weet van niets.’ Hij wordt door Decathlon behoorlijk in de luwte gehouden en zijn er tot nu weinig interviews. Zeker na de overwinning van ploeggenoot Olav Kooij die gisteren zijn eerste Tour beleefde en meteen de eerste sprintkans pakte. Maar vanochtend is toch voor de microfoon voor hem en verklaart hij; ‘Ik popel om vandaag de bergen in te gaan.’ Of de druk op zijn schouders groot is?’ Hij kijkt wat verbaasd alsof deze vraag hem voor de eerste keer gesteld wordt. ‘Ik heb zin in vandaag. Ik ben er klaar voor.’
De beide Fransmannen Lenny Martinez (Bahrain Victorious) Aurelien Paret-Peintre (Decathlon) strijden om de bollentrui. Op de top van de d’Aspin is het een machtige strijd om te zien tussen de twee lichtgewichten die uitloopt op een fotofinish.
Het duurt enige minuten voor de uitslag bekend gemaakt wordt, deze valt in het voordeel van Martinez uit. Ach wat had hij dat graag aan zijn opa willen vertellen.
Verleden jaar werd dat telkens uit en te na besproken. Het was de grootste wens van de voormalige renner dat zijn kleinzoon thuis zou komen met de bollentrui hetgeen helaas mislukte.
Tim Wellens (UAE) zorgt met zijn tempo voor een slagveld… er wordt door de renners gesmeekt om water. Door de hitte is de eerste week van de Tour lood- en loodzwaar. Pogacar heeft nog heel wat mannen voor zich die hem kunnen ondersteunen. Het is wachten op het moment dat hij er voor kiest er alleen vandoor te gaan. De ploeg van Visma LAB volgt, de analisten verwachten dat Vingegaard de schade beperkt zal houden en pas toeslaat in de derde week.
Intussen wordt de klim van de Tourmalet almaar steiler en steiler. Aan het gezicht van Jonas Vingegaard is niets te merken. Aan dat van Pogacar trouwens ook niet.
Het geel van de Noor Torstein Treaan (UNO X) verdwijnt naar de achtergrond ‘Dit is kleur bekennen, het is bijltjesdag .’ aldus de commentatoren.
Het geel is weer voor Pogacar
Dat het geel vandaag weer om de schouders van Pogacar komt lijkt wel zeker zelfs met nog 25 km. te gaan. Zonder ook maar enige vrees te tonen, ziet de afdaling er ook weer zo gelikt en vanzelfsprekend uit. De voorsprong op Vingegaard wordt groter en het is maar te hopen dat de Deen zijn tweede plaats weet te behouden want de de achtervolgers komen griezelig dichtbij. Het zijn zeven renners tegen de Deen. Vingegaard maakt het wel spannend voor zichzelf de ploeg en de kijker. Hij voelt nog net niet die mannen in zijn nek hijgen. Optimistisch gedacht zou het met 40 seconde voorsprong wellicht moeten kunnen lukken.
De droom van de gele truidrager Noor Treean verandert in een nachtmerrie wanneer hij in een bocht onderuit gaat. Voor de kijker is dit behoorlijk hartslag verhogend.
Maar de camera schiet weer naar voren om de Sloveen te volgen die nog een slokje water en een gelletje neemt.
De verwachte tweestrijd blijft vandaag uit. Vingegaard bewijst dat hij goed in vorm is maar tegen het grootse geweld van Pogacar is niet op te boksen.
Wat een winnaar! Wat een renner! En wat een schoonheid om naar te kijken!
Het is hem niet kwalijk te nemen dat de spanning een beetje uit de Tour verdwijnt.
Wie weet dat Visma nog iets uit de hoge hoed weet te toveren om de Sloveen te verrassen. Maar dat is wel een hele optimistische gedachte.
Vingegaard wordt tweede. Het verschil tussen nummer één die juichend over de streep komt en nummer twee totaal gedesillusioneerd is schrijnend.
Voor hem is het wonden likken. Natuurlijk is hij teleurgesteld maar de benen zijn goed hij houdt vertrouwen.