De startplaats Périqueux is misschien niet de bekendste Tourstad, maar wielerliefhebbers denken bij deze historische stad direct aan één discipline: de tijdrit. De hoofdstad van de Dordogne is al sinds de jaren vijftig regelmatig onderdeel van de Tour de France geweest, maar kreeg vooral bekendheid door individuele tijdritten. Juist hier werd meer dan eens duidelijk dat de Tour niet alleen in de bergen wordt gewonnen, maar ook tegen de klok.
Tijdrit in de Dordogne
De beroemdste editie vond plaats in 2014. De twintigste etappe was een individuele tijdrit in omgedraaide volgorde dan die van vandaag, namelijk van Bergerac naar Périqueux. Terwijl de meeste ogen waren gericht op het klassement, was het de Duitse specialist Tony Martin die opnieuw liet zien waarom hij jarenlang de beste tijdrijder ter wereld was. Met een indrukwekkend gemiddelde van ruim 49 kilometer per uur reed hij iedereen op achterstand. Voor de klassementsrenners was de schade beperkt, waardoor de Tour een dag later in Parijs vrijwel beslist was. Toch liet die etappe opnieuw zien hoe genadeloos een tijdrit kan zijn: iedere seconde telt.
Périqueux zelf ademt historie. De stad ontstond al in de Romeinse tijd en wordt gedomineerd door de imposante kathedraal Saint-Front, die zelfs model stond voor de Sacré-Cœur in Parijs. Tijdens de Tour vormt dat historische decor een prachtig contrast met de hypermoderne tijdritfietsen waarmee de renners over het asfalt vliegen.
Cyrano de Bergerac
Bergerac is wereldwijd vooral bekend door Cyrano de Bergerac. Opmerkelijk genoeg heeft de beroemde dichter en zwaardvechter waarschijnlijk nooit in Bergerac gewoond. Toch is zijn naam onlosmakelijk met de stad verbonden. Ook de Tour de France heeft Bergerac in de armen gesloten.
De brede wegen en relatief vlakke omgeving maken Bergerac tot een ideale sprintstad. In 2014 was Bergerac de startplaats van de tijdrit naar Périqueux, maar de stad schreef vooral geschiedenis in 2021. Na een lange ontsnappingspoging leek de Belg Brent Van Moer op weg naar een sensationele ritzege. Hij hield het peloton kilometerslang achter zich en leek zelfs de finish te halen. Pas in de laatste honderden meters werd hij alsnog gegrepen. Het was vervolgens Mark Cavendish die de massasprint won. Daarmee boekte hij zijn 31e Touretappezege, een overwinning die zijn spectaculaire rentree in de Tour bevestigde en de jacht op het record van Eddy Merckx nieuw leven inblies. Voor veel wielerliefhebbers is Bergerac daardoor de stad geworden waar hoop en teleurstelling soms slechts enkele tientallen meters uit elkaar liggen.
Duwen en trekken
Een sprint is en blijft gevaarlijk. Renner komen met 60 kilometer per uur aan gedenderd op de finish en je moet als sprinter maar één ding doen: je moet de ideale positie bemachtigen. Vaak gebeurt het ideale positioneren door de lead-out. Echter, niet iedere ploeg heeft een lead-out die een sprinter zo af kan zetten, dat het nog maar een peulenschil is om te winnen. Om de beste lead-out aller tijden te kiezen is lastig. Je hebt er best wel wat gehad. Als je heden ten dage kijkt is Mathieu van der Poel de ideale lead-out. Onder Nederlander kan zijn sprinter, Jasper Philipsen, bijna tot op de streep afzetten. Voor mij was Mark Renshaw de beste. Mark Cavendish dankt dan ook vele overwinningen aan de Australiër. In de begintijd van HTC-Highroad was Cavendish de coming-man in het sprinten. Renshaw zorgde ervoor dat Cavendish tot de topsprinter is geworden. Ik was zelf ooit bij de finish in Parijs en zag Cavendish daar winnen met straatlengtes voorsprong op zijn achtervolgers.
Vandaag was het weer zo’n dag dat de sprinters aan de bak konden. De streep lag in Bergerac en even leek het erop dat Liam Slock het ging halen. Lotto-Intermarché was gister al bedrijvig met Veistroffer en vandaag was het de beurt aan zijn ploeggenoot Slock. Eerst was Slock nog in een innig gevecht met Otruba verwikkeld, maar Slock bleef geloven in een overwinning. Hij vond uiteindelijk zijn Waterloo op 1,1 kilometer van de finish. Even leek het erop dat Philipsen (weer geweldig afgezet door Van der Poel) het ging halen. Immers Merlier lag in geslagen positie, omdat net voor hem de aansluiting tot Philipsen werd verloren. Het enige wat nog restte was een poging tot een jump van 300 meter. Het ongelofelijke geschiedde maar Merlier reed iedereen voorbij alsof de rest stil stond. Niemand kon de Belg volgen en zodoende won Merlier voor de tweede keer achter elkaar een etappe in deze Tour. De laatste die dat voor elkaar kreeg was Tadej Pogacar.
Biniam Girmay kreeg een waarschuwing voor gevaarlijk rijden. Hij werd door Waernskjold beschuldigt van trekken en duwen tijdens de sprint. En de jury gaf de Deen daarin gelijk.
Morgen is er een ingekorte etappe. De ASO kon niet anders vanwege de heersende hittegolf om voor de veiligheid van de renners te kiezen. En dat is een wijs maar volkomen terecht besluit. Maar denk vooral niet dat het een makkie is, want morgen zijn er nog steeds ruim 155 kilometers te rijden als de karavaan van Malemort naar Ussel rijdt.